>> امروز

13:04:10 - 97/11/29
Print This Page
گلایه احسان شریعتی از حواشی مراسم تشییع پیکر مادرش: ساختمان حسینه ارشاد برای ما یک نماد است

فرزند علی شریعتی گفت: ساختمان حسینه ارشاد برای ما یک نماد است والا ساختمان هیچ ارزشی برای تفکر شریعتی ندارد اگر اینجا را انتخاب کردیم و امروز می‌گویند حق ورود ندارید شرم بر ما.

به گزارش ایلنا، احسان شریعتی در حاشیه مراسم تشییع پیکر مادرش پوران شریعت رضوی گفت: امروز در چهلمین سالگرد انقلاب در این مکان نمادین جمع شدیم تا پیکر مادرمان پوران شریعت رضوی همسر دکتر علی شریغتی معلم انقلاب مردم را تشییع کنیم.

وی با اشاره به ساختمان حسینیه ارشاد گفت: اینجا پایگاه آن جهان‌بینی بود که امروز بیش از ایران در سایر کشورها گوش شنوا دارد و اینجا و این ساختمان برای ما یک نماد است والا ساختمان هیچ ارزشی برای تفکر شریعتی ندارد.

فرزند دکتر شریعتی با اشاره به سخنان پدرش یادآور شد: خودش می‌گوید ارشاد ساختمان نیست و یک جنبش است. اگر اینجا را انتخاب کردیم و امروز می‌گویند حق ورود ندارید شرم بر ما.

وی خاطرنشان کرد: ما امروز اینجا آمده‌ایم تا نیمه دیگر شریعتی را تشییع کنیم. پیکر او خواهد آمد و ما همین جا در خیابان شریعتی برای او نماز خواهیم خواند.

فرزند دکتر شریعتی عنوان کرد: پوران شریعت رضوی علی شریعتی را وادار کرد به ایران بازگردد و رنج زندان را به جان بخرد. مادر ما یکی از مبتکرین نهادهای آموزشی در ایران بود و بعد از دکتر شریعتی به حسینیه ارشاد دعوت شد پدرم بعد که به زندان رفت همیشه خیالش راحت بود که پوران هست.

احسان شریعتی گفت: وقتی دکتر شریعتی از زندان آزاد می‌شود و در خانه‌نشینی است حوادثی همچون دستبرد به مقتلاتش به هجرت او می‌انجامد و وقتی از کشور خارج می‌شود در شرایظ مشکوکی به شهادت می‌رسد و پوران ممنوع‌الخروج می‌شود بعد در آن شرایط سخت یادمان است پوران چگونه مقاومت کرد.

وی با بیان اینکه انقلاب ایران از تشییع شریعتی در لندن آغاز شد، گفت: آرمان انقلاب استقلال، آزادی و توسعه بود. الان بعد از ٤٠ سال مستقل هستیم اما می‌دانیم با آزادی و عدالت چه فاصله‌ای داریم با این حال در همین کشور ایستادیم و پوران آثار دکتر شریعتی را جمع‌آوری کرد.

احسان شریعتی تاکید کرد: مجموعه مقالات و مدارسی که پوران شریعت رضوی ساخته است، باقیات صالحات است او از نظر مادی مستقل ماند. نشان این استقلال این است که امروز نمی‌توانیم وارد حسینیه شویم و در کنار ساختمان نهضت را نگه داشته‌ایم.