>> امروز

23:00:06 - 96/6/16
Print This Page
اصل زرین اخلاقی و تقلب!؟

"اصل طلایی اخلاق" می گوید: «آنچه بر خود نمی پسندی بر دیگری نیز نپسند و آنچه بر خود روا می داری بر دیگران نیز جایز شمار».

تا آنجا که من می دانم آموزه فوق بین ادیان ابراهیمی و مکاتب انسانی مشترک است. اکنون هم مهم‌ترین معیار اخلاقی محسوب می شود و استفاده از "استانداردهای دوگانه" عملی غیراخلاقی بشمار می رود که می تواند پیامدهای مخرب سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و فرهنگی و دینی داشته باشد.

در ایران دلواپسان نمونه برجسته کاربرد معیارهای دوگانه اند، زیرا حقوقی را که برای خود اثبات می کنند برای دیگران انکار می نمایند و کارهایی را که برای سایرین بد می نامند، برای خود مجاز می خوانند.

برای مثال ۱۶ سال است که آقایان جنتی و حداد عادل بر طبل تقلب در انتخابات مجلس ششم می کوبند و همواره از تایید و حمایت و پاداش ارکان حکومت بهره‌مند بوده اند. صدا و سیما و دیگر رسانه های رسمی نظام نیز در خدمت طرح و گسترش اتهام آنان مبنی بر وقوع تقلب تبلیغ کرده اند با اینکه دادگاه حکم به تبرئه کارگزاران انتخابات داد. اما وقتی که آقایان موسوی و کروبی مجریان انتخابات را به تقلب متهم می کنند، همین حضرات همراه با دیگر اقتدارگراها اتهام تقلب آنان را عملی مجرمانه و بلکه خائنانه می خوانند که کیفری جز اعدام ندارد و حصر ابد با اقسام موانع و محدودیت ها حداقل مجازات آنهاست!؟

من نمی دانم با کدام منطق اخلاقی می توان این دوگانگی و در حقیقت "آپارتاید سیاسی و قضایی" را توجیه کرد که اتهام جنتی و حداد عادل به وزارت کشور خاتمی "خدمت" است و اتهام موسوی و کروبی به وزارت کشور احمدی نژاد "خیانت".

افزون بر آن اگر مجریان اصلاح‌طلب انتخابات قادرند که به رغم حضور ناظران اصولگرا بالای سرشان در آرا دست ببرند و تقلب کنند، پس آیا هنگامی که مجریان و ناظران انتخاباتی همگی اصولگرا می شوند، جابجایی آرای مردم و تقلب ممکن نیست؟


نویسنده: سید مصطفی تاجزاده