>> امروز

11:18:32 - 92/3/13
Print This Page
احمد منتظری؛ آیت الله طاهری یک عمر در طرف مظلوم ایستاد

امروز: حجت الاسلام احمد منتظری، فرزند مرحوم آیت الله العظمی حسینعلی منتظری در گفت و گو با جرس از دغدغه‌ها و نگرانی‌هایی می‌گوید که آیت الله طاهری اصفهانی در زمان حیات اش برای سرنوشت مردم و کشور و انقلاب ‌داشت.

حجت الاسلام احمد منتظری سخنان خود را از آشنایی و شناختش با این روحانی مجاهد و مبارز انقلابی آغاز می‌کند:
شناخت من از آیت الله طاهری به زمانی باز می‌گردد که در اوان جوانی در جلساتی که آیت الله منتظری در اصفهان داشتند، همراه ایشان می‌رفتم. خاطرم هست در همان جلسات که در سال ۱۳۵۰بود، آیت الله منتظری به آیت الله طاهری اصرار می‌کردند که اقامه نماز جمعه کنند. ایشان هم از جهاتی قبول نمی‌کردند و می‌فرمودند که به اقبال مردم یقین دارند، اما احتمال دارد روحانیونی که طرفدار آیت الله خمینی نیستند با این موضوع مخالفت کنند. آیت الله منتظری هم ایشان را قانع کردند که با توجه به روایات زیاد در اقامه نماز جمعه و دستور شرع مقدس این کار را قبول کنند. با توجه به اینکه نماز جمعه یک تریبون عبادی و سیاسی است و خودبه‌خود به مسائل سیاسی جامعه پرداخته می‌شود؛ ایشان هم از این منظر نظرشان در خصوص مسائل سیاسی را از تریبون نماز جمعه مطرح می‌کردند.

مبارزات سیاسی و انقلابی آیت الله طاهری

آیت الله طاهری محور مبارزات سیاسی در اصفهان بودند و پیش از پیروزی انقلاب بارها دستگیر شدند. حتی به دنبال تبعید مخالفان حکومت، ایشان را به سردشت کردستان تبعید کردند. پس از انقلاب هم به فعالیت‌های خودشان همچنان ادامه می‌دادند و انسان سخت کوشی بودند. یک نامه تاریخی و کوبنده ای هم نوشتند که در آن به مشکلات یک حکومت دینی اشاره کردند و اینکه به موجب نتایج اعتقادات دینی مردم، عده ای از نردبان‌ها بالا رفتند و حالا دارند به نام اسلام و شریعت به همان مردم ظلم می‌کنند. آقای خامنه ای هم به این نامه جواب دادند که جواب مناسبی نبود و نه درشان آیت الله طاهری و نه درشان خود آیت الله خامنه ای بود.

یکی از ویژگی‌های برجسته آیت الله طاهری این بود که همیشه در دفاع مظلومین اقدام می‌کردند. برای نمونه می‌توانم به دفاع ایشان از آقایان موسوی و کروبی و زندانیان سیاسی اشاره کنم که بارها خواستار رفع حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد و آزادی زندانیان سیاسی شدند.

حضور مداوم در جبهه های جنگ

آیت الله طاهری انسانی گرم و صمیمی و مسئول بودند. ایشان همواره در جبهه های جنگ ایران و عراق حضور داشتند و به جبهه‌ها سرکشی می‌کردند. معمولا بزرگان چند روزی در جبهه توقف می‌کردند و به رزمندگان روحیه می‌دادند اما حتی ایشان در لشگر نجف اشرف اصفهان یکماه اقامت داشتند و به مسائل رزمندگان توجه خاص داشتند و باعث دلگرمی آنان بودند. یکی از فرزندانشان هم در جبهه به درجه شهادت نائل شدند.

تلاش موثر در رفع حصر آیت الله منتظری

ارتباط بسیار صمیمی و دوستانه ای بین آیت الله منتظری و آیت الله طاهری وجود داشت و در زمانی که آیت الله منتظری در حصر بودند، یک آیفونی بود که دوستان می‌توانستند با آیت الله منتظری احوال‌پرسی کنند. خاطرم هست آیت الله طاهری به قم آمده بودند و با وجود مریضی که داشتند و به سختی روی پای خودشان ایستاده بودند با آیت الله منتظری از پشت آیفون صحبت کردند و گریه کردند و صحنه ای بود که همه حاضران تحت تاثیر قرار گرفته بودند. آیت الله منتظری هم علاقه خاصی به ایشان داشتند و زمانی که آیت الله منتظری رفع حصر شدند، همان روز اول خودشان را به قم رساندند و سخنرانی غرّایی در میان حضاری که به دیدن آیت الله منتظری آمده بودند، کردند.

ایشان نسبت به حصر آیت الله منتظری معترض بودند و می‌گفتند که چرا آیت الله منتظری با این سوابق علمی و اینکه دومین شخص انقلاب محسوب می‌شود باید در حصر باشد؟! حتی بهجرات می‌توانم بگویم یکی از دلایلی که باعث شد حاکمیت از آیت الله منتظری رفع حصر کند، نامه موثر آیت الله طاهری بود. نامه ایشان در کنار نامه های دیگر از جمله نامه صد و ده نماینده مجلس با اسم و مشخصات و امضای آنان در رفع بسیار موثر بود.

بزرگ‌ترین دغدغه در بستر بیماری

آیت الله طاهری شخص معتقد و مومنی بودند که نمی‌توانستند نسبت به مسایل سیاسی بی تفاوت باشند و پس از استعفاء از امامت نماز جمعه تا این اواخر هم مسائل کشور را دنبال می‌کردند. ایشان بسیار از حبس و زندانی بودن شخصیت‌های سیاسی و انقلاب ناراحت بودند. این افراد برخلاف قانون اساسی (که آزادی بیان در آن تصریح شده است) زندانی شده‌اند و ایشان بارها در این زمینه اعلام نظر کردند و خواستار آزادی زندانیان سیاسی و رفع حصر آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد شدند. در این روزهای آخر که در بستر بیماری بودند هر کس به عیادت ایشان می‌رفت احساس می‌کرد که ایشان از سرنوشت کشور و انقلاب بسیار غصه می‌خورند و بسیار نگران مردم بودند. همیشه برای رفع مشکلات سیاسی و اقتصادی مردم دعا می‌کردند. بسیار انسان با اخلاقی بودند و هر زمانی‌که به دیدارشان می‌رفتم تواضع ایشان و احترامشان به کوچک‌ترها مرا تحت تاثیر قرار می‌داد.

امیدوارم کسانی که در راس امور هستند تا کار از دستشان گرفته نشده، وظایف شرعی و قانونی خود را انجام دهند. روایت داریم که «خود وجود مرگ باعث موعظه و پند و اندرز است». مخصوصاً کسانی که حقوق می‌گیرند بیشتر مسئول هستند و خدای ناکرده اگر خیانت کنند؛ باید حساب و کتاب پس دهند و امیدوارم افراد به خصوص مسئولان بلندپایه پیش از اینکه نیروی خود و مسئولیت خود را از دست دهند، وظیفه خود در قبال مردم و اقتصاد و آبروی کشور و نجات کشور از فروپاشی را به خوبی انجام دهند.

جرس