منتخب امروز

پنجشنبه ۲۲ مرداد ۱۳۹۴ اسلام رحمانی یا اسلام سیاسی؟ خوانش رحمانی اسلام نه جنبه های اجتماعی و سیاسی آن را نفی می کند و نه به حرکات و سکنات دشمنان بی اعتناست، بلکه کاربرد اجبار و خشونت را در استقرار دین و ارزش ها و احکامش نه خواست خدا می بیند، نه موفق. هم چنان که حکومت غیرانتخابی و غیرآزاد را نیز به نام دین مشروع و باثبات نمی داند. اسلام رحمانی دشمن را نادیده نمی گیرد و منکر ضرورت مقابله هوشمندانه با آن نیست اما دشمن تراشی را برنمی تابد بویژه هنگامی که به منظور بهره برداری های سیاسی و ایجاد انسداد اجتماعی طراحی و اجرا می شود. هم چنین به اسم مقابله با سیطره دشمن به مصاف آزادی نمی رود، بلکه مجرب ترین شیوه رودررویی به سلطه دشمن را رعایت حق الناس می داند. اسلام رحمانی بر آن است که با دشمنان نیز باید راهبرد برد - برد در پیش گرفت مگر آن که آنان بازی را به هم بزنند . با دوستان که جای خود دارد. به طریق اولی دشمن نمایی دوستان منتقد را به منظور ایجاد تک صدایی محکوم می کند. کوتاه آن که مقابل اسلام خوارجی با شعار «هل الدین الا الارهاب» اسلام رحمانی پرچمدار «لااکراه فی الدین» است. بدون آن که نافی حفظ هوشیاری و قدرت در برابر جهان خواران و استعمارگران باشد.

دوشنبه ۱۹ مرداد ۱۳۹۴ استبداد مطلقه؛ مانع مشارکت اجتماعی در اصل برپائی و امکان روابط دمکراتیک و فراتر از آن نظامی دمکراتیک برمبانی حقوق برابر شهروندان که آرمان عدالت خواهان و آزادی خواهان امروز ایرانیان است از مجرای مشارکت اجتماعی و سیاسی از پائین قابل تحقق است. در همین راستا نه تنها وجدان بیدار جامعه؛ روشنفکران منتقد خبرنگاران مستقل و نویسندگان و هنرمندان آزاده و وکلاء و دانشجویان شجاع و آگاه نیروی تعیین کننده برای رشد مشارکت اجتماعی هستند اما ظاهرا تنها با مشارکت اجتماعی میلیونها نیروی کار ایران در سه عرصه تولیدی - صنعتی و آموزشی و خدماتی است که می توان امر مشارکت همگانی را در چهارچوب نهادهای مردم نهاد و احزاب مستقل در جامعه تثبیت و از این دستاورد حمایت کرد و از آن بعنوان تنها بدیل استبداد در ایران نام برد.

پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۴ نامه به رئیس صدا و سیما ایرانیان تصمیم گرفته اند پشت دلالان جنگ و کاسبان تحریم را به خاک بمالند و حرام خواران را سرجای خود بنشانند. به سود شما و صدا و سیماست به جای آن که با فرافکنی و گستاخی انتقاد دولت را به مشی آن سازمان درباره مذاکرات، سیاسی بخوانید روش خود را تصحیح کنید، استانداردهای دوگانه و مشی یک بام و دو هوا را کنار بگذارید، با ٩٠% ایرانیان هم گام شوید، از تقابل با توافق هسته ای دست بردارید و به ایستادگی در برابر توسعه روابط ایران با جهان خاتمه دهید. در غیر این صورت هم چون دلواپسان ایرانی و آمریکایی بدنام امروز و فردا خواهید شد.

سه شنبه ۶ مرداد ۱۳۹۴ نظارت استصوابی بدعتی در جمهوری اسلامی بیایید و با مردم خوب و فهیم و روحانیت اصیل و متعهّد و مورد علاقه ملّت، آشتی کنید و این فاصله زیادی را که بین مردم و روحانیت افتاده، کم کنید. مردم به خوبی نشان دادند که علاقه ای به نظر شورای نگهبان ندارند. مسئولین چیزی برای گفتن ندارند... حاضر نیستند یکی از آنها درباره انتخابات 88 بدون نیروی نظامی و اطلاعات و سپاه و... به مناظره بنشینند، چرا؟ فقط برای اینکه نگذارند حرف حقّ و منطقی به گوش مردم برسد....

پنجشنبه ۲۵ تیر ۱۳۹۴ زمانی برای مصالحه ملی این توافق می‌تواند همان‌گونه که زمینه‌ساز آشتی ایران و جهان شد، نظام و‌ مردم را مهیای آشتی با یک‌دیگر کند: حکومتی که به چنین درجه‌ی بلوغی رسیده که می‌تواند مذاکراتی بدین‌درجه از دشواری را با اجانبی سرسخت به‌نیکی به این سرانجام شیرین برساند، قطعاً خواهدتوانست در داخل هم با مردمش آشتی کند. زخم ۸۸، اکنون می‌تواند، و باید، تیمار شود؛ به‌قول مذاکره‌کنندگان، اکنون بیش از هر زمان دیگری به یک مصالحه‌ی ملی نزدیک هستیم.... لسان‌الغیب می‌فرماید: «درختِ دوستی بنشان، که کامِ دل به‌بار آرَد | نهالِ دشمنی بَرکَن، که رنجِ بی‌شمار آرَد». اکنون وقت دوستی‌ست.

دوشنبه ۲۲ تیر ۱۳۹۴ نامه‌ای به دو مرجع تقلید سوال اصلی من این است که براساس کدام قاعده عقلی و شرعی و کدام ماده قانونی نقد حاکمان جرم محسوب می شود و این همه مجازات سنگین بر نقاد مترتب می شود و آیا پیامبر و امامان معصوم ما با منتقدان و حتی مخالفان رسمی و دشمنانشان این گونه رفتار می کرده اند و اصلا نعوذ بالله داغ و درفش و زندان برای مخالفانی که دست به سلاح برنداشته چه رسد که منتقد مصلحی بیش نباشند، در سیره نبوی و علوی سابقه داشته است و آیا هرگز موردی سراغ دارید که این بزرگواران در زمان حکومت خویش نان منتقد و مخالف را از بیت المال بریده و برای خود و کسانشان مزاحمت های پیاپی به وجود آورده باشند یا به عکس رفتارشان با آنان مهربانانه و حکیمانه و مشفقانه بوده است؟