منتخب امروز

سه شنبه ۶ مهر ۱۳۹۵ بر آنان که به حبس و حصر فرستاده‌اید، آسوده دل نام نهاده‌ایم برای ما انتظار، آغاز انجام است. شکوفه همچون میوه، حبس همجو آزادی و حصر همچو بزرگی و دلدادگی. از این رو ما هر که را به حبس و حصر فرستاده‌اید نام آسوده دل بر او نهاده‌ایم. پرستوها دیر یا زود به خانه برمی‌گردند. سپس با سرفرازی و فراق بال به میان مردم خواهند رفت، این شمایید که تا زنده بودن تان از مردم گریز خواهید داشت...

سه شنبه ۲ شهریور ۱۳۹۵ فاعتبروا یا اولی الابصار انتشار فایل صوتی آیت‌الله منتظری سندی است متقن بر آنچه که در خاطرات ایشان آمده و سال‌ها در افواه در گردش و نقل محافل سیاسی بود. انتشار این سند خواب بسیاری از قدرت‌پرستان را آشفته و آنان را سخت عصبانی کرده است. شب‌پرستان بی‌اندیشه و تامل به پریشان‌گویی، افترا و تهمت به مرحوم آیت‌الله منتظری و خانواده محترم ایشان پرداخته‌اند. انتشار این فایل صوتی نشان داد که ایشان بدون جبن و لکنت زبان می‌توانست حقیقت را بگوید و مطالبه کند. صداقت، صراحت و شجاعتی که ناشی از ایمان وجودیش بود خیره‌کننده است، همین است که عوامل استبداد را هراسان کرده و هنوز هم در هراسند. او به هر چه که می‌گفت و به آنچه که ایمان داشت صادقانه پای‌بندی داشت و به آن عمل می‌کرد و از مصادیق بارز «انَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَیَجْعَلُ لَهُمُ الرَّحْمنُ وُدًّا» (مریم ۹۶) بود.

یکشنبه ۲۴ مرداد ۱۳۹۵ دیدگاه در خصوص نوار منتشر شده سخنان آیةالله منتظری شهروندان ایران زمین در این باب می توانند نقش بسیار مهم و به باور من تعیین کننده ای ایفا کنند. آنان نه تنها نباید اجازه دهند هیچ فرد یا گروهی با استناد به سخنان آیة الله منتظری به ایجاد دوگانه سازی های غیرضرور، تفرقه افکن و فرصت سوز بپردازد و آگاه یا ناآگاه جبهه بزرگ دموکراسی خواهان و عدالت طلبان را در مصاف با انسداد طلبان داخلی و سلطه جویان خارجی تضعيف يا خداي ناكرده دو پاره كند، به عکس باید از توجه عمومی به این سخنان کمال استفاده را به سود استقرار دموکراسی، نفي خشونت ورزي و حاكميت قانون در ایران ببريم و به آرمان طرفین، که خواهان سربلندی ایران و بهروزی ایرانیان بوده اند، اگرچه به نظر ما مسیر را اشتباه پیموده اند، جامه عمل بپوشانيم. ما شهروندان می توانیم و باید خودمان را، رهبر و نهادهای منصوبش را، خانواده های قربانیان راو نیروهای سیاسی اعم از مخالف و موافق را به نماندن درگذشته، در عین درس گرفتن از آن، ونگاه به آینده و تلاش براي اجراي بدون تنازل قانون اساسي دعوت کنیم و با تبدیل آشتی ملی و مهر و دوستی به خواستی عمومی ،فردایی بهتر را برای خود و فرزندانمان رقم زنیم.

شنبه ۱۶ مرداد ۱۳۹۵ دو هزار روز حصر و آن نفر "صدم" در دانایی ملت ما قدرتی هست که او را از تحمل بسیاری رنج‌ها بی‌نیاز می‌کند. مردم ما برای استیفای حقوق خود از پرداختن هزینه مضایقه ندارند، زیرا بهشت را به بها دهند و نه به بهانه." و "به همین ترتیب اگر گفته می‌‌شود راه سبز را باید زندگی کرد سخنی پیچیده و تازه‌ای و دعوت به امری ناشناخته نیست. بلکه توجه دادن به همان چیزی است که دارید تجربه می‌کنید، و این که حرکت امروز مردم ما به خلاف عهدهای پیشین، آغاز نوعی از زندگی است. در همصدایی‌ها و پیوندها و چشم‌پوشی‌ها و یکرنگی‌ها و هوشمندی‌ها و سرزندگی‌هایی که ادامه این مسیر مستلزم آن است حظی وجود دارد که زندگی را سرشارتر می‌کند."

چهارشنبه ۲۳ تیر ۱۳۹۵ راه سنجش عدالت حاکمیت آنچه بر سر آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد آمد هر انسان آزاده و عدالتخواهی را به تامل وا می دارد. ۶ سال حصر بدون دادگاه و ندیده گرفتن حق دفاع متّهم از خود ؟ این نامش عدالت نیست، تلاش حاکمیت برای چزاندن و به زانو در آوردن است. قدرت نمائی یک نظام بر علیه ۳ ضعیف بی‌ دفاع است. نه با قوانین مدرن قضائی همخوانی دارد و نه با روح اسلام. داستان معروف امام علی‌ (ع)و زره‌اش که در دست کس دیگر بود در کتب دینی مدرسه‌ای ما بود. دادگاهی که به علت نداشتن شاهد، زره خلیفه مسلمین را نمی تواند به وی پس دهد. دادگاه در آن زمان از امروز ایران اسلامی مستقل تر بوده است!

پنجشنبه ۲۷ خرداد ۱۳۹۵ رسانه‌هایی که «نقش مار می‌کشند» گویی اقتدارگرایان خط و نشان کشیدن ‌های خود را در آن سال‌ها فراموش کرده‌اند و به یاد ندارند که چالش بر سر برنامهٔ هسته‌ای ایران از بعد از دوران دولت نهم شدت بیشتری یافت. در آن زمان نه خبری از اعتراضات مردمی بود و نه "کودتای مخلمین" ساخته ذهن سردار مشفق. در سال ۸۵ بود که برنامه اتمی ایران به دنبال ارجاع پرونده از آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به شورای امنیت، با تحریم‌های مختلفی مواجه شد. تحریم‌هایی که به علت بی‌تجربگی دیپلمات‌های دولت نهم و دهم هر ساله تشدید شد بطوری که تا قبل از سال ۸۸ پنج قطعنامه علیه ایران صادر شده بود. بعد از آنکه هشدارهای سازمان ملل توسط دستگاه سیاست خارجی و حاکمیت کشور جدی گرفته نشد، ششمین و آخرین قطعنامه شورای امنیت به شماره ۱۹۲۹، نوزدهم خرداد ۱۳۸۹ تصویب شد که بر اساس آن ایران نباید از هیچ فعالیت تجاری مرتبط با غنی سازی اورانیوم و دیگر مواد هسته‌ای یا فناوری دیگر کشورها بهره‌مند شود و همه کشورهای عضو سازمان ملل متحد باید از انتقال هرگونه ماشین نظامی مانند تانک و نفربر زرهی، هواپیمای جنگی، هلیکوپتر تهاجمی، توپخانه کالیبر بالا، کشتی نظامی، موشک و سیستم‌ها و تجهیزات مربوط به این سلاح‌ها به ایران جلوگیری کنند.