به روز شده: ۲۳:۳۰ تهران - پنجشنبه ۲۱ آذر ۱۳۹۸

سخنرانی علی شکوری راد دبیر کل حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پنجمین کنگره حزب اتحاد ملت: فساد سیستماتیک ناشی از خودی و غیر خودی کردن ها است

متن سخنرانی علی شکوری راد دبیر کل حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پنجمین کنگره حزب اتحاد ملت ایران اسلامی:

بسم الله الرحمن الرحیم

قُلْ هَلْ نُنَبِّئُکم بِالاخْسَرِینَ أَعْمَالاً * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیو'ةِ الدُّنْیا وَ هُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعًا

هیئت رئیسه محترم!

میهمانان گرانقدر!

همنوردان عزیز! اعضاء گرامی پنجمین کنگرهٔ حزب اتحاد ملت ایران اسلامی، که از نقاط دور و نزدیک در اینجا گرد آمده‌اید؛

خیر مقدم عرض می‌کنم و از اینکه توفیق دارم دقایقی را در خدمتتان باشم، خرسندم.

حضور شما عزیزان موجب دلگرمی ما برای پیمودن راهی سخت و دشوار در مسیر سیاست در ایران و بخصوص سیاست ورزی حزبی، آن‌هم از نوع اصلاح‌طلبانه است. شما همگی سختی این راه را دانسته و با آگاهی و ایثار در آن قدم گذاشته‌اید. قدم‌هایتان را گرامی می‌داریم.

خداوند یار و همراه و حافظ شما باشد.

گفته‌شده است ثبت بی‌طرفانه هر واقعه‌ای در تاریخ، نیاز به گذشت ده‌ها سال از وقوع آن دارد. معنای این سخن آن است که داوری امروز در مورد حوادث جاری، بهترین داوری و پایان سخن نیست. آنچه حیرت‌انگیز است؛ نه‌فقط تحلیل‌های متنافر از رخدادها بلکه روایت‌های متضاد از یک واقعه توسط کسانی است که قاعدتاً در جستجوی کشف حقیقت هستند. این تنافر و تضاد ازآنجا پدید می‌آید که حب و بغض‌ها و سوگیری‌ها حجاب دیده و بصیرت افراد و جریانات می‌شود.

بیش از ۴۰ سال از انقلاب اسلامی می‌گذرد. حادثه‌ای بزرگ که در آن، ملت یکپارچه قیام کردند تا رژیم ظالم و فاسد شاهنشاهی را سرنگون کنند و نظامی بر سرکار بیاورند که ضامن آزادی و عدالت بوده و استقلال آن‌ها را تأمین کند. همچنین بر اساس پیشنهاد رهبر انقلاب، اسلام را که دارای چنین تضمینی بود، به‌عنوان ایدئولوژی پشتیبان نظام پذیرفتند. نظام جمهوری اسلامی بر اساس این آرمان‌ها و باورها شکل گرفت.

در پیش‌نویس اول قانون اساسی که موافقت شورای انقلاب را داشت، ساختاری متعارف برای نظام طراحی شده بود و نامی از ولایت‌فقیه، که تئوری آن را حضرت امام سال‌ها پیش در دروس حوزه خود ارائه کرده بودند، نبود. امام به‌عنوان رهبر انقلاب آن پیش‌نویس را پذیرفته و با آن موافقت کرده بودند؛ اما مرحوم مهندس بازرگان و برخی دیگر از اعضای شورای انقلاب با تأکید بر ضرورت تشکیل مجلس مؤسسان، چنین فرایندی را نپذیرفتند و نهایتاً کار به مجلس خبرگان کشید. در آنجا آن پیش‌نویس به کنار نهاده شد و ساختار قانون اساسی بر اساس محوریت ولایت‌فقیه طراحی شد. این داستان نشان می‌دهد موضوع ولایت‌فقیه که کانونی‌ترین وجه تمایز نظام جمهوری اسلامی با سایر نظام‌هاست، در ایدئولوژی اسلام دارای اعتبار ذاتی نیست. کما اینکه فقهای بسیاری بدان نظر ندارند. حضرت امام در اواخر عمر شریف در نامه‌ای که به منشور برادری معروف شد فرموده‌اند: «این مسئله روشن است که بین افراد و جناح‌های موجود وابسته به انقلاب اگر اختلاف هم باشد صرفاً سیاسی است ولو اینکه شکل عقیدتی به آن داده شود». ایشان در همین نامه ترسیم و تعیین حاکمیت ولایت‌فقیه در حکومت و جامعه را ازجمله مواردی برشمرده‌اند که محل اختلاف‌نظر فقها است و تأکید کرده‌اند که: «در حکومت اسلامی همیشه باید باب اجتهاد باز باشد و طبیعت انقلاب و نظام همواره اقتضا می‌کند که نظرات اجتهادی فقهی در زمینه‌های مختلف و مخالف با یکدیگر آزادانه عرضه شود و کسی توان و حق جلوگیری از آن را ندارد». به‌هرحال اکنون موضوع ولایت‌فقیه جزئی از قانون اساسی به‌عنوان میثاق ملی است و اصل آن محل بحث و مناقشه نیست. آنچه محل مناقشه است، این است که جناحی در کشور به این موضوع رنگ و بوی عمیق عقیدتی داده‌اند و بر همین اساس جایگاه آن را فراتر از قانون اساسی قرار داده و به دیگران نیز تحمیل می‌کنند که چنین چیزی را قبول کنند و در نتیجه این موضوع را معیار سنجش وفاداری شهروندان نه‌تنها به نظام جمهوری‌اسلامی، بلکه به اسلام قرار داده‌اند.

مسئله به همین‌جا نیز ختم نمی‌شود؛ گاهی اگر کسی ابراز التزام کند، گفته می‌شود اعتقاد ندارد و اگر ابراز اعتقاد کند، بهانه می‌آورند که التزام ندارد و این موضوع تبدیل شده است به مستمسکی برای تقسیم‌بندی افراد جامعه به خودی و غیرخودی و در نتیجه تمایز شهروند درجه یک و شهروند درجه دو و در نهایت بهانه‌ای برای نقض برابرحقوقی افراد جامعه و به‌تبع آن تخصیص امتیازات غیرموجه و غیرقانونی به شهروندان درجه‌یک و خودی و سلب امتیاز از شهروندان درجه دو و غیرخودی.

فسادی که امروز چهره نظام جمهوری‌اسلامی را مخدوش و متأسفانه تیره‌وتار کرده است، از همین تمایز‌گذاری‌ها منشأ گرفته است. چون نیک بنگریم قانون‌گرایی، عدالت، شفافیت، مشارکت، کارآمدی و اثربخشی، وفاق عمومی، مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی که اجزای حکمرانی خوب هستند، همه بر اساس این تمایز‌گذاری‌ها رنگ‌باخته و موجب شده است امیدها کمرنگ و اعتماد، به‌منزله رکن اصلی سرمایه اجتماعی، به حداقل برسد. این فرایند ابتدا با اعمال غیرقانونی نظارت استصوابی توسط شورای نگهبان و شکل‌دهی مجلس چهارم و سپس تصویب آن به‌عنوان قانون توسط همان مجلس دنبال و نهادینه شد.

از ویژگی‌های ممتاز نظام جمهوری اسلامی که علی‌رغم فرآیند فوق، راه اصلاح را با وجود تنگ شدن آن همچنان باز نگه می‌دارد، چهار نوع انتخابات و نیز انجام همه‌پرسی در امور مهم در قانون اساسی است. این راه ازآن‌رو هنوز مسدود نشده است که رهبری نظام همچنان افزایش مشارکت در انتخابات را مهم‌ترین ضامن بقا و امنیت نظام می‌داند و چنین است که رأی مردم همچنان می تواند ارزشمند و اثرگذار باشد. بااین‌حال بخشی از حاکمیت که بدون تکیه مستقیم به آراء دوره‌ای مردم شکل می‌گیرد روز به روز فربه‌تر و قدرتمندتر و بخشی که مستقیماً بر اساس رأی توده‌های مردم شکل می‌گیرد روز به روز نحیف‌تر و ضعیف‌تر شده است، تا جایی که اکنون دولت موازی از دولت رسمی و منتخب مردم بزرگ‌تر و تعیین‌کننده‌تر است. به‌عبارت‌دیگر هرچند هنوز رأی مردم در انتخاب برخی از کارگزاران و نمایندگان مؤثر است اما دامنه این انتخاب بر اساس اعمال نظارت استصوابی تنگ‌تر و منتخبین مردم متعاقباً بی‌اختیارتر و کم اثرتر شده‌اند.

تجربه تلخ انتخابات سال ۸۸ و حوادث پس‌ازآن نشان‌دهنده آن بود که هرگاه اعتبار انتخابات از دست برود و گسست بین بخش بزرگی از مردم و حاکمیت پدید آید خسارت آن عظیم خواهد بود. به همین دلیل فرایند پرهزینه سال ۸۸ با رویکرد مشارکت‌پذیری حاکمیت از یک‌سو و حسن تدبیر رهبری اصلاحات از سوی دیگر به فرآیند برد-برد در سال ۹۲ تبدیل شد. رأی مردم و لو با محدودیت در محل اثر خود نشست و حاکمیت نیز از فرآیند انتخابات حیثیت تضعیف‌شده خود را تا حدودی بازیافت و تقویت نمود. این اتفاق منشاء امید برای بخش بزرگی از مردم، جامعه و کشور شد.

متأسفانه مواهب این رویکرد و رخ داد که می‌توانست ضامن بقا و اقتدار نظام از طریق پیمودن فرآیند اصلاحات و جلب اعتماد عمومی مردم باشد، چندان شامل حال مردم و کشور نشد و همان فرآیند گذشته که کشور را در بحران سال ۸۸ غوطه‌ور ساخت با شدت بیشتری ادامه یافت.

تغییر رویکرد انتخاباتی حاکمیت به‌صورت حداقلی این فرصت را به مردم داد که در انتخابات ۹۴ و ۹۶ نیز پیروزی‌های انتخاباتی بزرگی کسب کنند. بااین‌حال تنگ‌نظری‌ها پس از انتخابات همچنان ادامه یافت و اجازه نداد که مردم از نتیجه انتخاب محدود خود آن‌طور که باید و شاید بهره ببرند. منتخبین مردم می‌بایست با دست و پای بسته و با مانع‌تراشی‌ها و بحران‌سازی‌های پی‌درپی دولت موازی و نهادها و دستگاه‌های هماهنگ با آن وظایف خود را به انجام برسانند و وقتی در چنین حالتی نتوانند کار را پیش ببرند متهم به ناکارآمدی شده و عملاً موجبات سرخوردگی مردم از انتخابشان فراهم می‌شود. نتیجه این چرخه معیوب، ناامیدی و خشم شدید در جامعه و در میان مردم است. این در حالی است که فرآیند مستمر خودی و غیرخودی برشمردن مردم و فقدان نظارت مؤثر در دوران حاکمیت یکپارچه خودی‌ها، که با انتخاب آقای احمدی‌نژاد آغاز شد، موجب شکل‌گیری فسادهای عظیم اقتصادی گردید که بنیان اعتبار نظام اسلامی را در معرض تهدید جدی قرار داد.

فساد سیستماتیک نتیجه غفلت آگاهانه یا ناآگاهانه از ضوابط و معیارهای حکمرانی خوب است که همان‌طور که پیش‌ازاین اشاره کردم خود ناشی از تقسیم‌بندی جامعه به خودی و غیرخودی توسط حاکمیت بوده است.

خودی‌ها در بهترین حالت مصداق آیه‌ای هستند که در ابتدا قرائت کردم. آن‌ها می‌پندارند که کار نیکو می‌کنند درحالی‌که عمل آن‌ها تباه و خسارت‌بارترین کارهاست.

وقتی خودی بودن، حتی در بهترین حالت بر اساس معیار، موجب امتیاز در برخورداری از قدرت، منزلت و ثروت باشد، فرد اگر ابوذر و سلمان باشد نیز در معرض لغزش و خطا قرار می‌گیرد، چه رسد به آنان که از ابتدا به طمع امتیازات، خود را پایبند به معیارها و وفادار به نظام معرفی و در میان خودی‌ها جا زده باشند.

فساد سیستماتیک یک فرآیند ناشی از دوگانگی استانداردها است که باید ریشه‌یابی و با اصلاح دوگانگی سیستم با آن مبارزه شود.

مبارزه با فاسد مبارزه با معلول است و به‌جایی نمی‌رسد و چه‌بسا بسیاری از آلودگان به فساد خود قربانیان فاسد بودن سیستم و چرخه کار ناصواب هستند. کسانی که وقتی گرفتار می‌شوند، تازه به خود می‌آیند که چرا چنین پست و آلوده شده‌اند و یا اطرافیانشان حیرت می‌کنند که چرا افرادی که زمانی موجه بوده‌اند این اندازه آلوده به فساد و سوءاستفاده از بیت‌المال و اموال مردم شده‌اند.

رئیس دستگاه قضا که اکنون علم مبارزه با فساد را برداشته است باید بداند که اگر می‌خواهد با فساد مبارزه کند، اول از همه باید موضوع و عارضه اصلی را درست فهمیده باشد و نیز طبق الزامات متن قانون اساسی نشان بدهد که مستقل است و بیش از هر چیز رعایت قانون، نظارت بر حسن اجرای قوانین و نیز احیای حقوق عامه و گسترش عدل و آزادی را وظیفه خود می‌داند و پشتیبانی از حقوق فردی و اجتماعی مردم و تحقق بخشیدن به عدالت وجهه همت او است.

آنگاه باید توجه داشته باشد که با دستمال کثیف نمی‌توان شیشه را تمیز کرد. این بدان معناست که در انتخاب همکاران و گماردن افراد به قضاوت بخصوص در دادگاه‌های رسیدگی به مفاسد اقتصادی دقت نظر داشته باشد تا آنان که در نزد مردم خود متهم به نادیده گرفتن قانون و حقوق عامه و یا آلودگی به فساد هستند در مسندهای قضایی مهم پیش چشم مردم قرار نگیرند. (صلواتی بفرستید)

حوادث خونین و خسارت‌بار اخیر که به دنبال افزایش قیمت بنزین رخ داد تأثیر عمیقی بر باور باورمندان به نظام جمهوری اسلامی ایران گذاشته است به‌طوری‌که اثربخشی رویکردهای اصلاحی را به‌شدت زیر سؤال برده است. سیاست‌ورزان و کنشگران مدنی هیچ‌گاه تا این اندازه دچار بی‌انگیزگی و تردید نسبت به فایده‌مندی و اثربخشی فعالیت‌های خود نبوده‌اند. این رخداد که تکرار حوادث دی‌ماه ۹۶ در ابعاد بسیار بزرگ‌تر بود نشان از نارضایتی عمیق از وضعیت حاکم در بدنه جامعه دارد که منتظر بهانه برای بروز است. برای مردم فرقی نمی‌کند که چه کسی در رأس دولت و نظام است. آن‌ها مجموعه مسئولان را عامل و موجب بدبختی، بی‌نوایی، بیکاری و بی فردایی خود می‌دانند؛ مسئولانی که دانسته یا ندانسته با اتهام زنی و تخریب یکدیگر موجب اجماع مرکب شده‌اند. تفکیک بین ارکان نظام از نظر بسیاری از مردم بی‌معنی شده است و به همین دلیل حتی از نهادهای انتخابی نیز روی‌گردان شده و بخش عظیمی از آن‌ها با صندوق رأی قهر کرده‌اند.

با چنین احساسی که بر فضای امروز جامعه مستولی است فرایند ناامیدکننده حاکم بر روند برگزاری انتخابات با اعمال تنگ‌نظرانه و توأم با تهدید نظارت استصوابی از یک‌سو و از خاصیت انداختن مجلسی که باید در رأس امور باشد از سوی دیگر همچنان رخ می‌نمایند. به‌واقع پوستی بسیار کلفت می‌خواهد که کسی این ناملایمات و ناامیدی‌ها و بی‌اثری‌ها را ببیند و بداند و همچنان در فکر انتخابات باشد.

ریلی که بر اساس رویکردهای کلان سیاسی-امنیتی برای اداره جامعه تعبیه‌شده است لاجرم قطار سرنوشت کشور را به سمت تونل تاریکی پیش می‌برد که طول و انتهای آن معلوم نیست و در چنین شرایطی اصلاح‌طلبی بس دشوار می‌نماید. ما اصلاح‌طلبی را ازآن‌رو برگزیده‌ایم که تجربه بزرگ‌ترین و اصیل‌ترین انقلاب را در تاریخ معاصر از سر گذرانده‌ایم و می‌دانیم با انقلابی دیگر رؤیای فردای بهتر تحقق نخواهد یافت. ما باید باشیم و بمانیم، زخم‌های از پیش و پشت را تحمل کنیم و به هر کورسوی امیدی دل ببندیم تا بالاخره راهی به‌سوی فردای بهتر بگشاییم. در آن روز صابران سرافراز خواهند بود.

در انتخابات پیش رو کورسوی امیدی وجود دارد که اگر رهبری نظام همچون گذشته بر افزایش مشارکت مردم در انتخابات که بیش از هر سلاح و قدرتی ضامن امنیت و اقتدار ملی است، تأکید داشته باشند، ناگزیر اسباب آن باید فراهم شود و اسباب مشارکت بالا چیزی جز آنکه واقعاً مفهوم انتخابات شکل بگیرد نیست. مفهوم انتخابات نیز یعنی امکان رقابت بین همه علاقه‌مندان خدمت به کشور و مردم، با تضمین آزادی و سلامت آن‌که حاصل نمی‌شود جز با حفظ بی‌طرفی عوامل اجرایی و نظارتی.

حزب اتحاد ملت در این زمینه پیش‌قدم شد و با ترغیب اعضاء خود به ثبت‌نام حسن نیت و انگیزه مشارکت‌جویی خود را آشکار ساخت.

بااین‌حال در همین چند روز جز تهدید و اُشتلم از دبیر و سخنگوی شورای نگهبان ندیده و نشنیده‌ایم و علاوه بر این فرمانده سابق سپاه بر شورای نگهبان خرده گرفته است که چرا در قلع و قمع نامزدهایی که اندیشه مستقل دارند جدیت لازم را به خرج نمی‌دهد. اگر قرار بود ما از این حرف‌ها بترسیم و از میدان بدر شویم و صحنه را خالی بگذاریم دیگر حزب اتحاد ملت نبودیم. ما آمده‌ایم که بمانیم. با توکل بر خدا و تکیه بر حمایت مردمی که عهد کرده‌ایم جز برای تقلیل مرارت و بهروزی و رفاه آن‌ها نکوشیم.

اما امروز مردم در رنج هستند و بسیاری از نان‌آوران خانواده‌ها گرفتار معیشت عیال و فرزند. آنان که در این کشور مسئولیتی دارند چگونه سر بر بالین می‌گذارند و به خواب می‌روند درحالی‌که این نان‌آوران با خجالت از خانواده، به‌سختی به خواب می‌روند و ساعت‌ها پیش از برخاستن با نگرانی از فردا بیدار می‌شوند و بی‌خوابی می‌کشند.

روا نبود اگر با گران شدن قیمت بنزین اینان مستأصل شده، عنان ازدست‌داده و پرخاشگرانه اعتراض کردند و از شدت عصبانیت جهر بالسوء کردند با آنان خشونت ورزید و چنان کرد که شد.

اکنون بر دردهای آن‌ها مصیبت از دست دادن عزیزانشان و زخم آسیب دیدگان و رنج و نگرانی بازداشت‌شدگان افزوده‌شده است. رسیدگی به این دردها نیاز به توجه بیشتر و سریع‌تر ازآنچه در جریان است، دارد. باید مردم را بیش از پیش دریافت و دید. چرا که آنچه رخ داد اعتراض به ناکارآمدی و شورش علیه تحقیر بود.

درد بسیار است و مجال این فرصت اندک!

امیدوارم بر اساس شنیده‌ها با تدبیر نظام و تلاش دولت موانع بین‌المللی برای گشایش اقتصادی مرتفع و با ایجاد شرایط گفتگو و آشتی ملی اضطراب عمومی و نقار موجود در جامعه اندکی فروکش کند و مجالی فراهم شود تا توان‌های موجود در جامعه هم‌راستا شده و نتیجه خیر آن نصیب مردم و کشور شود. برای این منظور آرزومندم حصر اسطوره‌های مقاومت، مهندس میرحسین موسوی، حجةالاسلام‌والمسلمين مهدى‌كروبى و خانم‌دكتر زهرا رهنورد و ممنوع التصويرى و محدوديت‌های رهبر استوار اصلاحات، حجةالاسلام‌ و ‌المسلمين سیدمحمدخاتمی برداشته شود و زندانیان سیاسی آزاد و احضارها و تشکیل پرونده قضایی برای امضای یک بیانیه در پرهیز دادن از خشونت با مردم و دفاع از حق اعتراض آنان خاتمه یابد و بخصوص عضو شورای مرکزی و کنگره پنجم، آقای مهدی محمودیان که به تازگی بازداشت شده‌است، آزاد و همین امروز به جمع ما بپیوندد.

با تشکر از توجه و حوصله شما

والسلام علیکم و رحمه‌الله و برکاته



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • اعضای شورای مرکزی حزب اتحاد ملت انتخاب شدند
  • سخنرانی علی شکوری راد دبیر کل حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پنجمین کنگره حزب اتحاد ملت: فساد سیستماتیک ناشی از خودی و غیر خودی کردن ها است
  • سوگواريم اما ...
  • شاخصِ واقعی پیشرفت چیست؟
  • ۱۶۰ وکیل دادگستری ضمن ابراز همدردی با خانواده‌ی جانباختگان اعتراضات آبان‌ماه، به رییس‌جمهور حقوقدان اخطار قانونی دادند
  • جنبش سبز: «همه با هم» در مقابل «همه با من»
  • بیانیه مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم درباره حوادث آخر آبان
  • علی شکوری‌راد، دبیرکل حزب اتحاد ملت: هویت مجلس به تاراج رفته است!
  • بیانیه انجمن اسلامی مدرسین دانشگاه شهید چمران اهواز در خصوص حوادث آبان ۹۸
  • سیدمحمد خاتمی تأمین زندگی برخوردار برای اقشار جامعه را خواستار شد
  • بیانیه ۴۵۰ نفر از معلمان شاغل و بازنشسته سراسر ایران در رابطه با اعتراضات سراسری
  • پیام میرحسین موسوی در واکنش به وقایع اخیر کشور
  • ریخت‌شناسی ناآرامی‌های اخیر ایران
  • سیاست‌ورزی بدون هزینه ممتنع است
  • نامه سرگشاده به رهبری
  • بیانیه تحلیلی کانون صنفی معلمان تهران پیرامون وقایع اخیر در کشور
  • یانیه جمعی از هنرمندان در اعتراض به سرکوب اعتراضات مدنی مردم در آبان ماه ۹۸
  • مبلغ در گفتگو با امتداد: حوادث آبان 98 زنگ خطری برای حاکمیت است
  • محمد کیانوش راد: ضرورت تشکیل کمیته حقیقت یاب برای اتفاقات اخیر
  • احمد شیرزاد: مشارکت با ورد، دعا و جادو امکان‌پذیر نیست
  •