به روز شده: ۲۲:۰۹ تهران - یکشنبه ۲۰ مرداد ۱۳۹۸

ایران برای کیست؟ ایرانی چه کسی است؟

نویسنده: نازنین متین نیا

«ایران برای کیست؟ ایرانی چه کسی است؟» این سوالی است که این روزها ذهنم را درگیر کرده است. از صبح و خواندن اولین خبرهای صبح گاهی، این سوال هم می‌آید و می‌نشیند پس ذهنم و تا شب که هزار و یک خبر و حرف و تحلیل جورواجور بخوانم و تلویزیون‌ خودی و غیرخودی را رصد کنم، دنبالم می‌آید. مدیران و مسئولان که عادت دارند که از واژه کلی «مردم» استفاده کنند و در هر حرف و خبری بگویند که فلان کار را برای «مردم» انجام داده‌اند و بهمان برنامه را هم برای «مردم» دارند. رسانه‌ها هم از این «مردم» بسیار زیاد استفاده می‌کنند و با تکرار همان حرف‌های مدیران و با توجه به سمت و سوی رسانه‌شان، برای «مردم» حرف‌هایی می‌زنند.

جالب‌تر از همه خود «مردم» هستند که در فضای مجازی در ذهنشان یک «مردم» دیگر دارند و با استفاده از آن درباره همه‌چیز حرف می‌زنند و نظر می‌دهند. مثلا وقتی می‌خواهند از مشکلات زندگی بگویند این «مردم» را سرازیر می‌کنند در توییت‌هایشان و بعد در کانال‌های تلگرام، نوشته‌های جالب توجه را برای دیگران می‌فرستند و آن توده فرضی توی ذهنشان، که خودشان را در آن نمی‌بینند، قضاوت می‌کنند و...به این ترتیب «مردم» تبدیل به یک واژه کلی شده که هیچ تعریف خاصی ندارد و «ایران» و «ایرانی» هم سرنوشتی بهتر از آن ندارند و در میان تمام حرف‌ها و خبرها دقیقا مشخص نیست «ایران» برای کیست، «ایرانی» چه کسی است و سرنوشت این دو هم دقیقا برای چه کسی مهم است.

بله، در حالت کلی همه ما مدعی «مردم» بودن و صاحب حق بودن از این سرزمین هستیم. اما در جزییات زندگی روزمره، ما اصلا با این مفاهیم سروکار نداریم و بهتر و دقیق‌تر بخواهم بگویم خود را از قافله جدا می‌دانیم و ارزشی هم برای آن کلیت درنظر نمی‌گیریم. واقعیت این است که در زندگی روزمره ما انسان‌های منفعت‌طلب دسته‌بندی شده‌ای هستیم (حالا یا خودمان در یک دسته رفتیم یا ما را در یک دسته قرار دادند) که خودمان و البته دوستان و هم‌دستان‌مان را از بقیه جدا می‌دانیم؛ صدا و سیمایی‌ها یک‌جور مردم و ایران را تعریف می‌کنند، بی‌بی‌سی و من و تو یک‌جور دیگر.

سیاسی‌ها با نگرش اصلاح‌طلبی و اصولگرایی و... تعریف خود را دارند و بقیه دوقطبی‌ها هم به ترتیب همین تعاریف را درست کرده‌اند. تعریف واحدی وجود ندارد. حتی اگر به درودیوار شهر نگاه کنید، متوجه می‌شوید که هرکسی کار خودش را می‌کند، راه خودش را می‌رود و خواست خودش را دارد.

گیرم که فصل‌ها را دسته‌بندی کردیم، امکانات و قدرت را به قشر خاصی دادیم، رسانه را به گروهی سپردیم و حتی موفق شدیم خیابان‌ها را زوج و فرد کنیم و قانون بگذاریم که فلان گروه روزهای زوج بیاید در خیابان و بهمان گروه هم روزهای فرد و ... عاقبت این دسته‌بندی‌ها، خود و گروه خود را جدا از جمع دیدن چیست؟ اصلا موفق شدیم آن‌که با نگاه و ایدئولوژی زندگی ما غریبه است حذف کنیم، آیا در این‌صورت سرزمین کاملا برای ما می‌شود و ما می‌شویم «مردم» و بقیه از دایره «مردم» بودن خارج می‌شوند؟ مگر می‌شود یک مملکت و آدم‌هایش را ریخت توی الک، بدها و خوب‌های نسبی را از هم جدا کرد و بین «ایرانی» با «ایرانی» فرق گذاشت؟

قاعدتا جواب به تمام این سوال‌های منفی است. اما چه می‌شود که تا وقتی این سوال‌ها را سرراست از خودمان نمی‌پرسیم یادمان نمی‌ماند که ما همه باهم هستیم، بین «ایرانی» با «ایرانی» تفاوتی وجود ندارد و این سرزمین به همان اندازه که زادگاه ماست، زادگاه دیگرانی که هم‌وطن نام دارند هم هست. چطور می‌شود که در زندگی روزمره خودمان را از همه چیزهایی که که درباره «ایران» یا «هم‌وطن» است جدا می‌کنیم و به طبل‌های تفرقه برای منفعت‌های شخصی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی خود می‌کوبیم؟! چطور ممکن است که بگوییم «ایرانی» هستیم و مالکیت «ایران» را قبول کنیم و آن‌وقت «ایرانی» دیگری را که صرفا در نقطه مقابل و غیردل‌بخواه ما قرار گرفته «ایرانی» ندانیم؟!

نه، نمی‌شود به این رفتارهای مذبذب ادامه دهیم و ندانیم که چنین روش و منشی، در انتها به ضرر همه ماست. چه بخواهیم و چه نخواهیم، ما همه باهم هستیم و این باهم بودن و اهلیت دقیقا همان‌چیزی است که این روزها فراموشش کردیم و روزبه‌روز، به بهانه‌های مختلف بیشتر هم از آن فاصله می‌گیریم. مسلمان و غیرمسلمان، اصولگرا و اصلاح‌طلب و همه این دوقطبی‌هایی که این روزها ساختیم، مهم‌ترین نتیجه‌اش چندپاره شدن «ایران» و «ایرانی» است و خدای نکرده و زبانم لال، از دست دادنش برای همه.



یادداشت های مندرج در ستون "میهمان" لزوما دیدگاه سایت امروز نمی باشد.
-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • بیانیه حزب اتحاد ملت ایران منطقه تهران در پی اعلام نتایج انتخابات شورایاری‌ها
  • نماینده اصلاح‌طلبان هنوز در حصر و رهبرش ممنوع‌التصویر است
  • پیام‌ تسلیت خاتمی و حزب اتحاد به مناسبت درگذشت سیدشمس‌الدین وهابی
  • نافرمانی مدنی از دیدگاه آیت الله آصفی
  • روز خبرنگار و درب خانه‌ای که به روی صاحبانش بسته مانده است
  • واکنش دفتر سیاسی حزب اتحاد ملت به برخی مصادیق نقض حقوق بشر در کشور
  • سیدمحمد خاتمی در دیدار با جمعی از خبرنگاران و اصحاب رسانه: چرا اتهام سیاسی یا مطبوعاتی، جرم امنیتی تلقی می‌شود؟
  • بيانيه آيت الله دستغيب در باره حصر
  • بیانیه حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در محکومیت تحریم دکتر محمدجواد ظریف، نماینده رسمی دستگاه دیپلماسی ایران
  • فساد و امنیت ملی
  • خشونت علیه زنان: ریشه‌ها و پیامدها
  • ‍روابط جنسی در ایران؟
  • انتخابات رقابتی شرط کارآمدی
  • گفت‌وگو یا فاجعه؟
  • بیانیه حزب توسعه ملی ایران اسلامی درخصوص وضعیت خطیر کشور پس از خروج آمریکا از برجام
  • سیدمحمد خاتمی: اصلاح طلبان نمی‌توانند به هر قیمتی وارد انتخابات شوند
  • نامه‌ی مشاوران میرحسین موسوی به حسن روحانی: با رفع حصر به این ستم تاریخی پایان دهید
  • مهدی کروبی در نامه به احمد جنتی : حاکمیت، انتخابات آزاد را تهدیدی بر علیه نظام می داند
  • دفتر سیاسی حزب توسعه خواستار اصلاح رویه ناصحیح حکم محکومیت محمدرضا خاتمی شد
  • آموزش و پرورش زمینه پیدایش دیکتاتورهای کوچک
  •