به روز شده: ۰۰:۰۸ تهران - جمعه ۵ بهمن ۱۳۹۷

مستندی خارج از دایره اخلاق ؛ نقدی بر مستند «خارج از دید»

نویسنده: هادی حیدری

هر فرد یا جریانی که رسانه در دست دارد، بیش از هرچیز عهده‌دار مسئولیتی سنگین در برابر افکار عمومی است و این مهم، پیش از آن‌که مسئولیتی حرفه‌ای باشد، وظیفه‌ای اخلاقی است.

هرقدر مخاطبان رسانه، بیش‌تر باشند، مسئولیت گردانندگان آن سنگین‌و خطیرتر است.

درست است که صدا و سیمای ایران به مرور زمان، اعتماد عمومی را تا حد زیادی از کف داده و در رقابت با شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های ایرانی بیرون از کشور کاری دشوار پیش‌رو دارد اما هم‌چنان مخاطبان زیادی در سراسر کشور به آن مراجعه و مشاهده کرده و تاثیر می‌گیرند.

سری جدید مستند «خارج از دید» که این روزها از شبکه سه تلویزیون در حال پخش است، بیش از آن‌که روشنگر و در راستای بیان حقایق باشد، به پیکره‌ای چهل تکه می‌ماند که با پیوند آسمان و ریسمان تلاش می‌کند تصویری اغراق شده و غیر واقعی از منتقدان اوضاع کشور ارائه دهد.

سازندگان این مجموعه، با اطمینان از پشتوانه‌ای محکم، در بسیاری موارد، پا را از دایره صداقت و اخلاق بیرون گذاشتند و در مواردی به قلب واقعیت و بیان کذب پرداخته‌اند.

در آستانه چهلمین سالگرد پیروزی انقلاب به جای آن‌که رسانه ملی، همه گروه‌های دلسوز کشور و تمام افرادی که دل در گرو پیشرفت و آرامش این ملک دارند را با نگاهی متکثر، زیر یک چتر جمع کرده و بیش از پیش زمینه وفاق و همدلی را فراهم آورد، هم‌چنان مانند گذشته بر طبل تفرقه می‌کوبد و با توسل به اتهاماتی غیرواقعی چهره شمار زیادی از منتقدین مشفق را مخدوش می‌کند.

این در حالی است که شمار زیادی از قربانیان این بداخلاقی، هرگز رسانه‌ای در قامت صدا و سیمای ایران در دست ندارند تا بتوانند به اتهامات وارده توسط سازندگان مستند «خارج از دید» پاسخ دهند.

این‌که تا چه میزان افکار عمومی به چنین برنامه‌هایی اعتماد و آن را صادقانه می‌پندارد، بحثی جداگانه می‌طلبد اما آن‌چه که غم‌انگیز و نگران‌کننده می‌نمایاند، استناد به همین موارد خلاف واقع جهت تنظیم پرونده‌های سنگین برای شماری از روزنامه‌نگاران و هنرمندان داخل ایران است.

نگارنده به دلیل آن‌که خود از قربانیان همین شیوه ناپسند بوده، این‌بار نیز چشم‌اندازی نگران‌کننده را پیش‌رو می‌بیند. مستند «خارج از دید» به نوعی یادآور برنامه «هویت» در دهه هفتاد است که با همین شیوه، وجهه و حیثیت بسیاری از منتقدانی که حاضر بودند در چارچوب قانون اساسی فعالیت انتقادی داشته باشند را لکه‌دار و موجب پرونده سازی‌هایی در آن سال‌ها شد.

به عنوان فردی که تا حد امکان تلاش کرده‌ام با قلم ناتوانم در جهت منافع کشور فعالیت کنم، آرزو می‌کنم که اگر رسانه‌ای در دست داریم، با نگاهی ملی در جهت هم‌گرایی گروه‌های مختلف و متکثر برای ساختن کشوری قدرتمند و یکپارچه تلاش کنیم.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • هادی حیدری برنده ششمین دوره جایزه روزنامه‌نگاری «امید» شد
  • حضور هادی حیدری در دادسرای فرهنگ و رسانه/مهدی رحمانیان همچنان در زندان اوین است
  • پخش کارتون هادی حیدری از صدا و سیما
  • بیانیه جمعی از روزنامه نگاران درباره کاریکاتور هادی حیدری
  • شرق هم توقیف شد همراه با بازداشت مدیر مسئول آن/هادی حیدری احضار شد
  •  
    آخرین اخبار
  • اصلاح‌طلبان و دارودسته بازرگان!
  • روحانیان ایران در مواجهه‌ی با سه بحران بزرگ
  • چهل سالگی انقلاب و تاریخ بی خردی
  • صدا و سیمای انحصاری و پرهزینه
  • بیانیه نهضت آزادی ایران پیرامون لایحه بودجه ۱۳۹۸
  • نامه فرهاد میثمی از اوین: راه حل عملی برای ایجاد تغییرات /ترامپ اشک تمساح حقوق بشری را جای دیگری بریزد
  • آیا اخبار و اطلاعات به شاه می رسید؟
  • فاطمه کروبی در پاسخ به محسنی اژه ای: کروبی بیدی نیست که با این بادها بلرزد
  • زندان اوین و ۹ دی
  • امنیت و منافع ملی
  • ساواک؛ حافظ یا برانداز رژیم پهلوی
  • سیدمحمدخاتمی با صدور پیامی میلاد حضرت عیسی مسیح علیه السلام را تبریک کفت
  • اکنون و آینده‌ی تلویزیون
  • تأملی درباره اکنون و آینده اصلاحطلبی
  • توزیع آگاهی
  • اردشیر امیر ارجمند: موسوی، کروبی و رهنورد حاضر به عقب نشینی از مواضع قانونی و حقوقی خود نیستند
  • انتقاد به مواضع انتخاباتی زودهنگام
  • اولین رئیس‌جمهور: بازخوانی در چهل سالگی
  • وضعیت سرانه تفکر در ایران
  • مجازات دسته‌جمعی!
  •