به روز شده: ۲۱:۳۷ تهران - دوشنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۷

انتقاد به روحانی آری، عبور از وی نه

نویسنده: سید مصطفی تاجزاده

اصلاح‌طلبان درباره آقای روحانی سه راه دارند؛

نخست اینکه چشم خود را بر واقعیت‌ها ببندند و بگویند دولت در هیچ زمینه‌ای شکست نخورده است و اگر هم مشکلاتی هست و مردم آن را لمس می‌کنند، با فرافکنی آنها را کاملا به گردن دیگران بیندازند.
البته نقش دولت پنهان و نیز تحریم‌ها در به‌وجود آمدن مشکلات جدی است. با وجود این معتقدم دولت نیز در این زمینه نقش ضلع سوم را ایفا کرده و باید حتماً نقد شود.
من حمایت بی چون و چرا از دولت را نمی‌پسندم و کمکی نیز به دولت نمی‌کند. افزون بر آن اجازه نمی‌دهد دولت خطاهای خود را اصلاح کند.

راه دوم عبور از روحانی مانند عبور از خاتمی است. این روش نیز به باور من اشتباه است. نه به آن دلیل که دولت آقای روحانی یا دولت آقای خاتمی ضعف و کاستی نداشت یا ندارد، بلکه از این جهت که عبور از روحانی و خاتمی به آزادی و رفاه و پیشرفت بیشتر نمی‌رسد.
اگر عبور از روحانی به دموکراسی و رونق اقتصادی می‌انجامید، قابل قبول بود. ولی اگر قرار باشد از دولت روحانی عبور کنیم تا دولت پنهان حاکم شود، گامی به عقب محسوب می‌شود. این عبوری نیست که فرد یا جریانی دموکراسی‌خواه و تحول‌طلب آن را بپذیرد.
تجربه ثابت کرده است هرگاه حکومت از یکدستی خارج شده، امکان نفس کشیدن و بهبود امور و حل مشکلات حتی در سیاست خارجی افزایش یافته است. نمونه بارز آن دو دولت آقای خاتمی و دولت اول آقای روحانی است.
ما یک بار در ابتدای پیروزی انقلاب این اشتباه را کردیم که با مقایسه‌های فردی در پی حذف مهندس بازرگان برآمدیم، اما بعدا فهمیدیم اقدام مزبور باعث یکدست شدن قدرت و ضرر کردن همه شد.
با اتکا به آن تجربه بر اساس تجربیات گذشته، ما در دوره آقای هاشمی حاضر نشدیم پرچمدار عبور از وی شویم. در دوره آقای خاتمی نیز چنین راهبردی را تایید نکردیم. امروز هم پرچمدار عبور از روحانی نخواهیم شد. اما این اصلاً بدان معنا نیست که به آقای روحانی انتقاد وارد نباشد یا باید درباره خطاهای دولت سکوت کنیم. انتقاد آری اما عبور از روحانی نه.

راه سوم این است که به مردم توضیح دهیم در چه شرایطی به آقای روحانی رای دادیم و چرا هنوز از رای خود دفاع می‌کنیم.
باید توضیح دهیم با این ساختار و با این محدودیت‌ها هر کس دیگری هم که جای او بیاید کم و بیش با همین گرفتاری‌ها مواجه خواهد شد. مگر اینکه به این سمت حرکت کنیم که با اصلاحات ساختاری امکان موفقیت دولت یا رئیس‌جمهور فراهم شود.
تاکید می‌کنم نباید سهم آقای روحانی را نادیده گرفت زیرا با وجود همه مشکلات دولت او به‌ویژه در عرصه اقتصادی، بهتر از این می‌توانست عمل کند.
بنابراین من نه معتقد به سکوت اصلاح‌طلبان درباره عملکرد روحانی هستم و نه به عبور از او معتقدم؛ بلکه به حمایت انتقادی از آقای روحانی باور دارم.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • اصلاحات؛ دموکراسی و ناسیونالیسم
  • اصلاحات؛ دموکراسی و ناسیونالیسم
  • ‏درباره مذاکره با آمریکا
  • اعتراض علیه ارکان حکومت حق هر ایرانی است
  • در نفی پول‌شویی
  • نگاه بی طرفانه به ۸۸
  • اصل زرین اخلاقی و تقلب!؟
  • درباره حصر
  • دموکراسی، صلح و دشمنانش
  •  
    آخرین اخبار
  • چرا به توسعه نمی رسیم؟!
  • نامه جمعی از فعالان مدنی و سیاسی در دفاع از استقلال حوزه ها و مرجعیت دینی
  • رنگ رخساره!
  • محمدرضا خاتمی: بس است! باید کناره بگیریم!
  • درباره روابط ایران و روسیه
  • بیانیه مجمع مدرسین و‌ محققین حوزه علمیه قم در دفاع از استقلال مرجعیت و حوزه
  • نهادسازی؛ لازمه گذار به دموکراسی
  • عصبانیت آیت‌الله یزدی از آیت‌الله شبیری زنجانی؛ دیدار با سیدمحمد خاتمی دیگر تکرار نشود
  • گذر از نزاع نخبگان به تفاهم نخبگان
  • بیانیه حزب توسعه ملی ایران اسلامی درخصوص تغییر قانون انتخابات
  • متخصصان انقلابي چه در سر داشتند؟
  • پاسخ محسن آرمين به مدعیات شیخ محمد یزدی
  • پیام تسلیت حزب اتحاد ملت ایران اسلامی در پی درگذشت حاجیه خانم فاطمه غفاری، همسر مهندس محمد نعیمی‌پور
  • برابری و مردم‌سالاری محتوایی
  • نهادهای محافظه کار و جبر تغییرات
  • مسأله امروز ما ضعف همبستگی اجتماعی است
  • سیاست خارجی
  • محسن امین زاده : سياست خارجي ايران در منطقه از يك حاكميت دوگانه رنج مي‌برد
  • کیانوش راد: مشکل انتخاب مردم نیست، ممانعت از حق واقعی انتخاب مردم است
  • آذر منصوری: منتخبان ملت را محدود می‌کنند و انتخاب مردم را سرزنش
  •