به روز شده: ۱۶:۰۴ تهران - یکشنبه ۱ مهر ۱۳۹۷

گفت‌وگوی تمدن‌ها توسط بی‌خردان در ایران سرکوب شد

نویسنده: محسن امین‌زاده

«۳۰ شهریور» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران، یادآور روزی است که 20 سال قبل به‌ نام «گفتگوی تمدن‌ها» نامگذاری شد، اما 9 سال بعد از آن، به دلیل آنچه منقضی شدن زمان این مناسبت و متولی خاص نداشتن آن اعلام کردند، از تقویم رسمی کشور حذف شد.

سال 77، سیدمحمد خاتمی نظریه‌ای را به نام «گفت‌وگو میان تمدن ها» در واکنش به نظریه برخورد تمدن‌های هانتینگتون، مطرح کرد. این نظریه اما، تنها در تحقیق و نظر باقی نماند و در دولت اصلاحات به عنوان دکترین سیاسی در دیپلماسی به‌کار رفت و منجر به بهبود روابط بین‌المللی و دیپلماسی ایران شد، همچنین با استقبالی چشمگیر در عرصه بین‌المللی مواجه شد.

محسن امین‌زاده در گفت‌وگو با خبرنگار جماران در این باره گفت: «گفت و گوی میان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها» چارچوب گرانقدری برای منزلت و قدرت بخشیدن به خرد در مناسبات میان انسان ها در جهان امروز بوده و هست.

بدون شک طرح بحث گفتگوی تمدن‌ها توسط رئیس‌جمهور اصلاحات آقای خاتمی، در ارتقاء‌ جایگاه و منزلت ملت و دولت ایران در سطح جهان نقش به سزایی داشت و تداوم بخشیدن به آن به ویژه در دنیای بی‌خردی نوین ترامپی، می‌توانست و می‌تواند منش و بینش ایرانیان را در جامعه جهانی برجسته و پر‌رنگ کند و موقعیت کشور را در جهان ارتقا بخشد.

پدیده ای که پیش از آنکه توسط بی‌خردان در سطح جهان با آن مقابله شود، توسط بی‌خردان در ایران سرکوب و منزوی شد.

امروز ایران تنها از مزیت های راهبرد با ارزش « گفت و گوی میان فرهنگ‌ها و تمدن‌ها» بی بهره نشده، بلکه با نوعی «گفتگو هراسی» مواجه است که حتی مذاکرات دیپلماتیک را نفی می‌کند. در جهان معاصر « گفتگو و مذاکره دیپلماتیک » ابزار قدرت است و بخشی بزرگی از قدرت قدرتمندان جهان در پیشبرد اهدافشان، از طریق گفتگو و با بکارگیری تدابیر دیپلماتیک حرفه‌ای ، خردمندانه و مقتدارنه محقق می‌شود.

متقابلا فرار از مذاکره و گفت‌وگو هیچ فرصتی را برای هیچ بازیگر صاحب قدرت و مدعی قدرتی فراهم نمی کند، بلکه زمینه فشار بیشتر و تهدیدات بیشتر علیه آن کشور را فراهم می کند.

بدیهی است که مذاکره سیاسی به مفهوم تن‌دادن به خواسته های طرف مذاکره کننده نیست. مذاکره سیاسی به منزله تلاش هوشمندانه و حرفه ای برای رسیدن به اهداف مورد نظر، بدون تن دادن به معارضه، جنگ و تحریم و تهدید است. حتی در وضعیت تهدید آمیز نظامی، مذاکره حرفه‌ای و خردمندانه می‌تواند تهدیدات را کاهش دهد، خنثی کند و حتی برای طرف آسیب پذیرتر ولی هوشمندتر، فرصت‌های موثری ایجاد کند.

طبعاً مذاکرات دپیلماتیک توسط بی‌خردان، ناکارآمدان و غیرمتخصصان می‌تواند فرصت‌ها را نابود کند، چنانکه در دولت‌های نهم و دهم غالباً چنین شد.‌ اما عجیب آن است که آنچه با آن در ایران مقابله می‌شود،‌ انجام مذاکره توسط بی‌خردان نیست، بلکه نفی بکارگیری خردمندانه و حرفه‌ای ابزار دیپلماتیک و مذاکره توسط خردمندان است.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • بحران بروکراسی در ایران
  • افزایش فشارها بر محسن امین‌زاده در بیمارستان، در آستانه ورود بان‌کی‌مون
  •  
    آخرین اخبار
  • یادداشت روحانی در واشنگتن‌پست/ پیشنهاد ترامپ برای مذاکره، صادقانه نیست
  • اصلاحات؛ دموکراسی و ناسیونالیسم
  • اصلاح‌پذیری نظام سیاسی در ایران
  • منطق مبارزه مسلحانه
  • رئیس‌جمهور در فرودگاه مهرآباد: ارباب تروریست‌ها، یکی از کشورهای جنوبی خلیج فارس است
  • بیانیه نهضت آزادی ایران پیرامون محکومیت خشونت و تروریسم در اهواز
  • بیانیه کانون وکلای مرکز در محکومیت اقدامات تروریستی
  • نفي معيارهاي دوگانه
  • روحانی: پاسخ جمهوری اسلامی ایران به کوچکترین تهدید، کوبنده خواهد بود
  • اصلاحات؛ دموکراسی و ناسیونالیسم
  • خطر ظهور "سکولاریسم ستیزه‌جو" در ایران!
  • حرکت تروریستی اهواز و دفاع همه جانبه مردم از مصالح کشور
  • من با پاهایم رای می دهم! این پیام واضح است؟
  • سیدمصطفی تاج‌زاده : اندر مصائب یک نظارت نادرست!
  • قانون اساسی شهروندمحور: تغییر نگرش به قانون در بازنگری قانون اساسی
  • محمد نعیمی‌پور، عضو حزب اتحاد ملت: مأموریت احمدی‌نژاد پاک کردن عناصر اصلاح‌طلب از درون حکومت بود/ در مسئله رفع حصر باید با کنش پیش رفت
  • نامه سرگشاده جمعی از پزشکان، خطاب به فعال مدنی و اجتماعی، دکتر فرهاد میثمی
  • بیانیه جمعیت زنان نو‌اندیش در دفاع از نطق شجاعانه دو نماینده فهرست امید
  • اطلاعیه حزب توسعه ملی ایران اسلامی در دفاع از حق اظهارنظر نمایندگان مردم
  • یک مرید ناآگاه به از هفت پارچه آبادیست!
  •