به روز شده: ۰۱:۲۷ تهران - پنجشنبه ۲۱ تیر ۱۳۹۷

میدان گفت‌وگوهای نسلی در جامعه باز شود

نویسنده: هادی خانیکی

جامعه امروز ما در برگیرنده شکاف‌ها و گسست‌های گوناگونی است که وجود و تقویت برخی از آنها اعم از آنکه اجتناب‌پذیر یا ناپذیر باشد منجر به بروز مسائل و مباحث تهدید‌کننده و گاه حتی بحران‌زا می‌شود. آنچه این روزها به یکی از مباحث پررنگ رسانه‌ای و فرهنگی و سیاسی تبدیل شده، موضوع پخش اعترافات یک دختر ۱۷ساله در تلویزیون و دامنه‌های گسترده اعتراض در فضای مجازی و حتی بعضا در فضای واقعی بود. به این رخداد از هر زاویه‌ای نگریسته شود، کمترین نتیجه‌ای که دارد توافق بر سر شکل‌گیری یک گسست فرهنگی و نسلی است.

جامعه ایران مثل بسیاری از جوامع دیگر جهانی و با شدت و ضعفی متفاوت دستخوش تغییرات پردامنه شده است. تکثر، تنوع و تمایز، بارزترین مشخصه‌های نسلی جامعه ماست که دیرفهمی آنها همواره هزینه‌های سنگین سیاسی، اجتماعی و فرهنگی بر نظام و جامعه تحمیل کرده است. اعمال زور و قدرت برای تحمیل یک فهم رویه و سبک یکپارچه، حاصلی جز تخریب بنیان‌های اخلاقی و دینی و قانونی آن جامعه ندارد. تحولات پردامنه جامعه ایرانی و دگرگونی‌های نسلی را نمی‌توان در همان دستگاه مختصات قدیم و چارچوب‌های بسته ذهنی فهمید و چاره‌جویی کرد، نه‌تنها در ایران بلکه در جهان متغیر کنونی، عنوان نسل «ایکس» را برای تبیین نسل جوانی به‌کار می‌برند که مشخصات آن هنوز کاملا شناخته شده نیست.

برای مواجهه با چنین نسل ناشناخته‌ای ضرورت نخست، شناختن آن است نه نادیده گرفتن، طرد و یا سرکوبش. در چنین شرایطی باید یکی از مهم‌ترین ارکان سیاست اجتماعی، مطالعه و پژوهش از سویی و گشودن عرصه‌های گفت‌وگو و مفاهمه از سوی دیگر باشد. اگر میدان گفت‌وگوهای نسلی، اجتماعی، فرهنگی و سیاسی در جامعه ما باز نشود و به جای آن اتهام، محکومیت و به حاشیه راندن باشد نتیجه‌ای جز قطبی‌تر کردن جامعه، غیریت‌سازی‌‌های مختلف و تولید و بازتولید نفرت و خشونت نخواهد داشت؛ نسلی که بخشی از آن مدام بر صندلی اتهام می‌نشیند نسلی است که الزاما ضد‌پیشینیان خود نیست اما با آنان متفاوت است.

دغدغه‌هایش در همه جا از جنس دغدغه‌های گذشتگان نیست ولی به‌دلیل ناشنیده ماندن صدایش و نادیده گرفتن حضورش در مواضع و مواقع مختلف به نوعی هنجارگریزی و حتی مقاومت در برابر آموزش و فرهنگ رسمی رسیده است. چاره کار حذف او از معادلات، محاسبات و نشاندن آنها بر صندلی‌های اتهام و اعتراف نیست. چاره کار پیدا کردن مکان‌ها و امکان‌های نو برای انجام گفت‌وگو در موقعیت‌ها و صندلی‌های برابر است.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • پروژه بي‌پايان گفت‌وگو كجا ايستاده است؟
  • دو میثاق ضروری برای امنیت پایدار
  • سه تصویر از آیت الله هاشمی
  • جامعه ایمن در گرو روزنامه نگاری امن
  • بخوان که از صدای تو سپیده سر برآورد
  • ضرورت بازاندیشی در گفت‌وگوی فرهنگ‌ها و تمدن‌ها
  • پیامی به آدرس گیرندگان انبوه
  • هادی خانیکی: تقویت احزاب به نفع نظام سیاسی کشور است
  • هادی خانیکی: رسانه‌ منتقد روند حکمرانی را اصلاح می‌کند
  •  
    آخرین اخبار
  • بیانیه حزب اتحاد ملت ایران اسلامی درباره بحران‌های سیاسی و اقتصادی اخیر
  • بهزاد نبوی: کسانی که مهندس موسوی و امثال من را فتنه‌گر می‌دانند، امروز دهه شصت را مثال می‌زنند
  • صفایی فراهانی در واکنش به کسانی که حرف از رییس جمهور نظامی می زنند: یا بی فکرند یا از جایی دستور می‌گیرند
  • عباس امیرانتظام در ۸۵سالگی درگذشت
  • تسلیت دبیرکل حزب اتحادملت،مشاوران میرحسین موسوی و خانواده کروبی به خاندان مرحوم طالقانی
  • بیانیه اعضای فعلی و سابق انجمن اسلامی علامه طباطبایی: محکومیت احکام قضایی علیه دانشجویان
  • هشدار جمعی از فعالان سیاسی و مدنی در باره زندانیان سیاسی و عقیدتی
  • محمد نعیمی پور: با توجه به منافع ملی و حفظ تکثر می‌توانیم به «وحدت» برسیم
  • حکمرانی و عوامل خارجی
  • بازگشت به مردم
  • سیدمحمد خاتمی: اولویت اصلاح طلبان نجات ایران است
  • استقرار حاکمیت ملت
  • خواندن کتاب ریچارد نفیو برای نسل ما از اهم واجبات است!
  • در سوگ پدری صبور و شکور
  • نهضت آزادی ایران خواستار رفع حصر نورعلی تابنده شد
  • تاسف از حصر دکتر نورعلی تابنده رهبر دراویش گنابادی
  • پیام تسلیت سید محمد خاتمی به مصطفی تاجزاده
  • پیام تسلیت دبیرکل حزب اتحاد ملت به سیدمصطفی‌ تاج‌زاده
  • درگذشت پدر سید مصطفی تاج زاده عضو ارشد سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی
  • بیانیه اعلام موجودیت حزب توسعه ملی
  •