به روز شده: ۰۱:۳۹ تهران - دوشنبه ۳ مهر ۱۳۹۶

جنگ و پرسش هایی بی پاسخ!

نویسنده: رحیم قمیشی

سی و هفت سال پیش در چنین روزهایی جنگی شروع شد که یک دهه کشورمان را درگیر خود نمود. بیش از یکصد هزار شهید، نیم میلیون مجروح و جانباز، و بی خانمان شدن میلیون ها ایرانی تنها قسمتی از صدمات انسانی ای بود که جنگ به کشور و مردم مان وارد کرد.
در اینکه جنگ باعث شد حس وفاداری مردم و جوانان به کشور و انقلاب بروز یافته و صحنه های به یاد ماندنی از ایثار و فداکاری مردم ایران خلق شود، شکی نیست.

در اینکه ایران سرافراز و نیروهای مسلح کشور از آزمایشی سخت، موفق بیرون آمدند و نگذاشتند حتی یک وجب از خاک کشور عزیزمان در دست دشمن باقی بماند تردیدی نیست.

در اینکه هشت سال استقامت مردم و جوانان مظلوم کشورمان بی کمک هیچ قدرت جهانی، در برابر نظامی که کمک های بی پایان بسیاری کشورهای عرب منطقه و ابرقدرت ها را پشت سر خود داشت و از هیچ جنایتی مضایقه نمی کرد، صحنه هایی باور نکردنی از ایثار را به وجود آورد، که در تاریخ ماندگار خواهد ماند و در هیچ کتاب یا فیلمی نمی توان آن را به تصویر کشید، نمی شود شک کرد.

اما پرسش های بی پاسخ فراوانی هنوز در ذهن رزمندگان آن دوره و نسل جدید باقی مانده که به نظر می رسد بی پاسخ ماندن آن ها هیچ توجیهی ندارد!

- آیا سیستم دیپلماسی آن روز کشورمان وظیفه خود را در جلوگیری از جنگ، پایان سریعتر جنگ، جلوگیری از کشتار مردم بی دفاع در طول جنگ، به طور موفق به انجام رساند. آیا ما از ظرفیت های دیپلماسی در جنگ به شکل موفقی بهره گرفتیم؟

- آیا تلفات ما در جنگ متناسب با اهداف به دست آمده در عملیات ها بوده؟ آیا عملیات های ما با تلفات کمتری نمی توانست به انجام برسد؟ آیا بهره گیری از نیروهای ایثارگر به عنوان سد گوشتی و پوشاندن ضعف های تسلیحاتی سیاست درستی بوده؟

- آیا در جنگ هشت ساله از ظرفیت ارتش به خوبی بهره برداری گردید و آیا اختلافات مدیریتی در جنگ به بی استفاده ماندن این ظرفیت عظیم کشور منجر نگردید؟

- طرح های عملیات های بزرگی مثل کربلای چهار، والفجر مقدماتی، رمضان و کربلای پنج که عملا با دادن خسارات زیادی نتیجه مهمی در بر نداشت آیا حساب شده و با اصول جنگ سازگار بوده است؟
در واقع آیا ارزیابی ای از مدیریت کلان جنگ صورت گرفته است؟

- آیا اعزام نیروهای بدون آموزش نظامی کافی، اعزام نوجوانان زیر 18 سال به جبهه، سازماندهی ضعیف و کمبود امکانات بدیهی جنگ و برنامه ریزی عملیات کار صحیحی بوده؟
فراموش نکنیم بسیاری نیروها به دلیل ضعف آموزش و یا نبودن وسایل ساده ای نظیر جلیقه نجات، ماسک ضد گاز و با اسلحه موثر در طول جنگ جان خود را از دست می دادند.

- و سرانجام دلیل شکست های پی در پی نظامی ایران در سال 1367، باز پس دادن فاو و جزایر مجنون و اشغال مجدد قسمت های جنوبی کشور که با خون دهها هزار رزمنده به دست آمده بودند چه بوده؟

منظور من از این سؤال ها به محاکمه کشیدن مدیرانی که جان به کف گذاشتند و مدیریت جنگ و کشور را در آن ایام خطیر بر عهده گرفتند نیست، اما اگر ارزیابی صحیحی از آن دوران در دست نداشته باشیم می توانیم درس های لازم را از آن 8 سال بگیریم؟

مگر می توان در دام ادعاهای افرادی نیفتاد که امروز مدال خودساخته به سینه آویزان می کنند و مدعی هستند امروز هم کشور باید به آنها سپرده شود تا مانند جنگ کشور را اداره کنند!

چگونه می توان به آنها که طرفدار سیاست های جنگ طلبانه هستند فهماند که جنگ آخرین و آخرین گزینه است نه اولین گزینه ها!

این یک ضرورت انکار ناپذیر است که به پاس قداست خون شهدا، زجر و سختی جانبازان و خانواده های عزیز شهدا، جوانی و سلامتی از دست رفته آزادگان، احترام به مردم خوزستان و همه استان های مظلوم مرزی کشور، و احترام به مردم صبور و سختی کشیده کشور در آن سال ها، و برای داشتن صداقت با نسل جدید، امروز به بررسی علمی و به دور از قضاوت های احساسی جنگ بپردازیم.

حماسه سازی از فداکاری جوان ها در زمان جنگ هیچ منافاتی با بررسی ضعف ها و اشکالات جنگ ندارد و یقینا در تصمیمات آینده کشورمان می تواند بسیار موثر باشد.
نسلی که در جنگ بود در 10 یا 20 سال آینده دیگر در دسترس نخواهند بود و این امکان برای همیشه از بین خواهد رفت!

آیا قرار است هر سال تنها به بیان حماسه های جنگ آن هم به صورت یک جانبه بپردازیم و حقایق جنگ را برای همیشه محرمانه تلقی کنیم؟!
آیا گذشت قریب به سی سال از پایان جنگ برای ارزیابی غیر محرمانه و بیان نقاط ضعف آن ایام، کافی نیست؟

فکر می کنم وقت پاسخ به سوالات مهمی از جنگ شده باشد.



یادداشت های مندرج در ستون "میهمان" لزوما دیدگاه سایت امروز نمی باشد.
-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • امیرارجمند: بعد از هفت سال می‌خواهند اتهامات محصورین را مطرح کنند؟
  • سیدمحمد خاتمی: آینده متعلق به کسانی است که عدالت، صلح و مهربانی را پاس می‌دارد
  • درباره انتقادهای ترامپ علیه ایران
  • نامه ۱۱۸ نفر از اساتید دانشگاه به روحانی برای رفع حصر
  • مهدی کروبی بر مواضع قبلی خود پایبند بوده و به برگزاری دادگاه علنی تاکید دارد
  • ورژن جدید حصر از زبان جانشین قرارگاه ثارالله: محصوران به‌راحتی با نزدیکان و اقوام خود دیدار دارند؛ مسافرت می‌روند و زندگی عادی دارند
  • فائزه هاشمی: پنج نفر از اعضای خانواده ما ممنوع‌الخروج شده‌اند یا مرتبا به دادگاه احضار می‌شویم
  • فعالان صنفی معلمان خواستار دخالت حسن روحانی برای دفاع از حقوقشان شدند
  • پیش بینی جانشین رییس سازمان اطلاعات سپاه از حکم اعدام یا حبس ابد برای رهبران جنبش سبز!
  • در نکوهشِ خود حق پنداری
  • درخواست فک پلمب حسینیه ورفع ممنوعیت نشر آثار علمی آیت الله منتظری
  • از گفت‌وگوی فرهنگ‌ها تا جهان عاری از خشونت و افراطی‌گری
  • ترامپ و مشکل اصلی روحانی
  • علی‌رغم بدعت جنتی؛ صلاحیت عضو زرتشتی شورای شهر یزد مجددا تایید شد
  • محمود بهشتی: بعضی قضات امضاکننده احکامی هستند که توسط نیروهای امنیتی انشاء می‌شود
  • قاضی پرونده کهریزک: مرتضوی تصمیمش را بر قاضی‌ها اعمال می‌کرد
  • نامه ۱۲۱ عضو سابق انجمن های اسلامی دانشجویان و دفتر تحکیم وحدت به دبیر کل سازمان ملل متحد در مورد وضعیت مسلمانان میانمار
  • مرتضی مبلغ : اصلاح‌طلبان متکی به فرد نیستند
  • فدراسیون بین‌المللی روزنامه‌نگاران خواستار آزادی ساسان آقایی و یغما فشخامی شد
  • سیدمصطفی تاج‌زاده: اقتدارگراها نهادهایی مانند قوه قضاییه و شورای نگهبان را به یک جناح تقلیل داده‌اند
  •