به روز شده: ۱۸:۵۳ تهران - شنبه ۲۸ مرداد ۱۳۹۶

همین امروز برمی‌گردیم، آقای روحانی!

نویسنده: پدرام رضایی‌زاده

اوایل سال ۸۵ دیگر همه از بازداشت یعقوب یادعلی و دلایل و ریشه‌های آن خبر داشتند؛ عده‌ای با طرح و نقشه‌ی قبلی و در جهت منافع شخصی، بخش‌هایی از رمان «آداب بی‌قراری» و مجموعه داستان «حالت‌ها در حیاط» او را تکثیر و پخش کرده بودند و با تحریک احساسات جمعی از هم‌وطنان لر چند شهر را به آشوب کشیده بودند.
یادعلی بازداشت شده بود و تلاش جمعی از دوستان او و تعدادی از نویسندگان و روزنامه‌نگاران (مثل سیدرضا شکراللهی و محمدحسن شهسواری و احمد غلامی و مهسا محبعلی و مهدی یزدانی‌خرم و حسین سناپور) برای جمع‌آوری امضاء در حمایت از او و داستان بی‌ثمر مانده بود.
اگر اشتباه نکنم، اولین نامه سرگشاده‌ای که در حمایت از او منتشر شد فقط نوزده (بله، فقط نوزده!) امضاء داشت. کمی که گذشت اما، آدم‌ها شروع کردند به نوشتن از او در مطبوعات.
یادم نیست آن روزها مهدی یزدانی‌خرم در کدام روزنامه مشغول بود، اما صفحه آخر آن روزنامه خاص را خوب به یاد دارم و از همه بهتر، یادداشت احمد دهقان را. دهقان از نویسندگان آن طرف خط بود، از آن‌ها که مورد اعتماد نظام‌اند و بنا بر معیارهای بعضی دوستان منفعت‌طلب، دلیلی نداشت خودش را توی دردسر بیندازد و از اعتبارش برای نویسنده‌ای غیرخودی خرج کند.
دهقان اما یادداشت کوتاهی نوشت که دوست دارم امروز و حالا که خبر اعتصاب غذای یکی از محصورین [#کروبی] منتشر شده است، دوباره از آن یاد کنم. یادداشت دهقان چیزی نبود جز خاطره‌ای کوتاه از روزهای حضورش در جبهه؛ اول اشاره‌ای به خبر بازداشت یعقوب یادعلی کرد و در ادامه رسید به خاطره.
گروهی از هم‌رزمانش در حمله‌ای چند عراقی را اسیر می‌کنند و بعد تصمیم می‌گیرند به دلایلی از شر آن‌ها خلاص بشوند. مجادله‌ و مشاجره‌ای در می‌گیرد و دهقان در دفاع از سربازان عراقی چیزی می‌گوید شبیه این جمله: « اگر یک تار مو از سر این‌ها کم بشود، من دیگر یک لحظه هم اینجا نمی‌مانم و همین امروز بر می‌گردم.» یادداشت با همین جمله تمام می‌شد؛ همین‌قدر ساده و برای یکی مثل من، همین‌قدر فراموش نشدنی.
حالا می‌خواهم از این ماجرا و خاطره سوء استفاده کنم و فقط در نقش یک آدم معمولی که به حسن روحانی رای داده است، یک آدم معمولی که می‌تواند همین فردا نباشد و آب هم از آب تکان نخورد، در نقش کسی که فقط یک رای داشته و چند نفر را هم راضی کرده که در انتخابات شرکت کنند و به حسن روحانی رای بدهند، فارغ از اعتقادات و باورها و اختلاف نظرها، بی‌توجه به رایم در انتخابات ۸۸، فارغ از آن‌که درباره حوادث بعد از انتخابات ۸۸ چه نظری دارم و فارغ از شعارها و وعده‌های آقای روحانی و نقش همان نام‌های ممنوع در پیروزی ایشان، می‌خواهم به یادشان بیاورم که اگر یک تار مو از سر «این‌ها» کم بشود و اتفاقی برایشان بیفتد، از رایم برمی‌گردم.
فقط می‌خواهم یادشان نرود که بدون رای ما آدم‌های معمولی، بدون این ۵۷ درصد، در بهترین حالت، می‌شوند یکی شبیه دیگر آدم‌های نشسته دور میز مجمع تشخیص مصلحت نظام. همین



یادداشت های مندرج در ستون "میهمان" لزوما دیدگاه سایت امروز نمی باشد.
-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • فاطمه کروبی در مصاحبه با سحام: آقای کروبی برای چهارمین بار مورد عمل قلب قرار گرفت
  • دسته گلی سپید تقدیم بانوی سبز
  • اعتراف ناخواسته روزنامه جوان به تشریفاتی بودن دادگاه احتمالی محصورین
  • حسین کروبی: از ناحیه مردم ما کوتاهی ندیدیم انتظار ما از خواص است
  • اعتراض میرزایی نیکو نماینده دماوند به حصر موسوی و رهنورد از تریبون مجلس
  • در سالگرد تولد یک مادر محصور چه می‌توان گفت؟
  • تحریم آن‌ها و مقابله‌ی ما: تا کِی شعار؟
  • درباره حصر
  • سياست ورزي و خلق فضاي سياسي
  • قدرت به مثابه کالا
  • موضوع حصر و محصورین فراموش نمی شود
  • نامه جمعی از اصلاح طلبان بختیاری به مراجع: ما فرزندان سرزمین بختیاری برای میانجی‌گری جهت رفع حصر استمداد می‌طلبیم
  • درخواست شهروندان کرد از رییس جمهوری : شعار ایران برای همه ایرانیان را تحقق ببخشید
  • نامه زندانیان سیاسی سابق رجایی‌شهر به سران قوا: نسبت به اصلاح مدیریت زندان‌ها اقدام کنید
  • جمعی از نمایندگان ادوار مجلس در نامه ای به دکتر روحانی رئیس جمهوری و نمایندگان مجلس خواستار رفع حصر شدند
  • بیانیه خانواده مهدی کروبی و سپاسگزاری از مردم و همراهان در اعتصاب شیخ محصور
  • تماس آیت‌الله صانعی با فاطمه کروبی: سخت است، اما به پیشوایانشان اقتدا و صبر کنید
  • درخواست از رهبری برای رفع حصر در کنگره مجمع ایثارگران‌اصلاح‌طلب
  • ابوالفضل قدیانی: آقای خامنه‌ای صدمات جبران ناپذیری بر این کشور و ملت مظلوم وارد کرده است
  • سید محمد خاتمی در تماس تلفنی با خانواده مهدی کروبی:‌ حداقل انتظار از آقای روحانی، دستور به وزیر خود برای خروج ماموران از منزل آقای کروبی است
  •