به روز شده: ۲۰:۲۷ تهران - پنجشنبه ۴ خرداد ۱۳۹۶

نامه‌ی یک فرزند به پدر شهیدش

نویسنده: معصومه قلی‌پور*:

هنوز از هیجانات و دلشوره ها و دلشکستگی ناشی از فحش های آبداری که تا جمعه‌ی انتخابات نوش جان کردیم خلاص نشده‌ام. وانمود می‌کنم قوی و اهل رقابتم امّا، هنوز هم بسیار شکننده و حساسّم. حرف‌های ناجوانمردانه را می‌شنوم، قورت میدهم وَ می‌خوابم امّا صبح، با گلوی متورم از بغض‌های فروخورده بیدار می‌شوم و باز وانمود می‌کنم این هوای بلاتکلیف بهار است که محتاجم کرده به درمان‌های بی فایده برای گلو درد وحشتناکم.

دراز کشیده‌ام اینجا که فشار خون نا متعادلم قرار بگیرد و لج نکند و هی نرود بالا و نیاید پایین. توی سرم اما به آخرین طعنه‌هایی که شنیدم فکر می‌کنم. می‌دانی! عده‌ی خیلی زیادی هستند که توقع دارند بخاطر تو، هرچه جنگ در هرجای جهان حتی دعواهای عقیدتی و سیاسی که وسط حیاط همین مملکت رخ می‌دهند به من هم مرتبط باشد، که نیست الهی شکر.

و عده‌ای دیگر گمان می‌کنند که دختر تو بودن یعنی تعلق خاطر به گروه اول و من حق ندارم معتدل باشم، آرامش بخواهم و ایده‌هایی برای خودم داشته باشم. راستش، از جنگیدن با هر دو گروه خسته ام. جوری خسته که دلم می‌خواهد یک عمر سکوت کنم. درد دارد که نمیشود با صدای بلند به تو افتخار کرد، از یک طرف باید طعنه شنید، از آن یکی طرف توقعات فراوان.

خسته ام قطعا، اما برای هر دویشان به وکالت از تو که جانت را دادی تا جان ما در امان باشد می‌گویم، روزی که پدر سی و دو ساله‌ی من زخم خورده‌ی خاک خرمشهر بود از کسی نپرسید که زنان این خانه و کوچه‌ای که از آن دفاع می‌کنم چقدر از موی‌شان پیداست یا چقدر سفت به چادرهایشان می‌چسبند. قطعا که اعتقادات محکمی داشتی و قطعا که به اصول آگاه بودی ولی می‌دانم جغرافیای زخم خورده‌ی ایران را تاب نیاوردی و رفتی.

لطفا اجازه بده به هر دو گروه بگویم که بابای جوانم را ندادم که عَلَم کنید و بر سر همدیگر و بر سر من بکوبید. لطفا برای ترغیب زنان مملکتم به حجاب از چیزی بجز خونِ مقدس پدران ما استفاده کنید. و شمای گروه دیگر لطفا ما را با آنها که حقی بر گردن مملکت ندارند اما خودشان را صاحب همه چیز می‌دانند یکی نکنید. آنها که رفتند برای حفظ جغرافیای ایران و ناموس و آرامش این وطن رفتند. پدر من از یک دختر کم حجاب ایرانی همان‌قدر دفاع کرده که از یک خانم کاملا محجبه.

لطفا کمی با هم که نه، با شهدا مهربان‌تر باشیم. پدران ما ابزار آزار و اذیت هموطنانشان نیستند.

*فرزند شهید یداله قلی‌پور



یادداشت های مندرج در ستون "میهمان" لزوما دیدگاه سایت امروز نمی باشد.
-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • اخلاق پیروزی
  • رای حلال و رای حرام!؟
  • پیام تبریک مولوی عبدالحمید به دکتر روحانی
  • مردم را مقابل دین قرار ندهید
  • اقتدار نمایشی
  • صدای مردم، صدای خداست؛ حصر باید بشکنه
  • پیام تبریک ۲۵۰ تن از اساتید، روحانیون و فضلای حوزه علمیه خطاب به دکتر حسن روحانی
  • ٩ دستاورد دوم خرداد
  • حصر در آینه خیابان
  • مطهری: فرصت مناسبی است که ممنوع‌التصویری خاتمی و حصر خانگی در دولت دوازدهم مرتفع شود
  • تاجگردون: رفع حصر و لغو ممنوع‌التصویری سخت‌تر از برجام نیست
  • شیب نگران کننده!
  • اصولگرایان به این ۵ سوال پاسخ دهند
  • بیش از ۵۰۰ روزنامه‌نگار در نامه‌ای خواستار عمل رئیس جمهور به وعده بازگشایی انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران و ثبت انجمن روزنامه‌نگاران تهران شدند
  • صفایی فراهانی: مردم به برجام «آری» گفتند/ مسئولین پیام مردم را دریافت کنند
  • ترازوی دانایی مردم
  • بیانیه شورای عالی اصلاح‌طلبان در پی پیروزی "لیست امید" در انتخابات شوراها
  • مراد ثقفى آزاد شد
  • باخت بزرگ اصول‌گرایان در انتخابات شوراها در تهران، مشهد، اصفهان، کرج، شیراز و تبریز
  • حسن روحانی پیروز انتخابات ریاست جمهوری شد
  •