به روز شده: ۲۳:۵۹ تهران - سه شنبه ۳ اسفند ۱۳۹۵

آشتی ملی در مقابل نزاع ملی

نویسنده: مهندس علی اصغر علیقارداشی

✅ واقعیت کنونی جامعه ما چند پارگی است . این چند پارگی در بخش هایی عمیق و جدی و در بخش هایی تازه و سطحی است که اگر سکانداران جامعه با همین فرمان پیش برانند ، در آینده نه چندان دور ، زلزله های متعددی بر روی گسل های اجتماعی ، حیات کلی جامعه ایرانی را دچار ویرانی و نابودی خواهد نمود .

در این جا خطوط کلی این گسل ها نشان داده می شود :

✅1. شکاف اقتدار گرایان
دمکراسی خواهان : رویای دمکراسی و نظارت و دخالت مردم در سرنوشت خود ، بیش از صد سال است که در خواب و بیداری همسفر و هم سفره برخی از رشنفکران ، علما ، دانشگاهیان ، روزنامه نگاران و تحول خواهان و با تاثیر از آنان ، هدف همه ایرانیان بوده است . از سویی حکومت خودکامه و اقتدار گرا ( به معنای تصمیم سازی وتصمیم گیری برای کل مردم توسط عده ای قلیل از یک دسته ، گروه ، قبیله ، سلک ، حزب ، کسوت تا مرز یک نفر ) الگوی رایج و غالب مملکت داری در این دوران بوده است . دو انقلاب بزرگ و دو جنبش اصلاحی شگرف هر بار و با هزاران امید و اصرار تخته سنگ عظیم اقتدار گرایی را از شانه ای به شانه دیگر تکان داده تا مگر مُهری از این راز فروبسته بردارد و دریغ که هر بار نوشته بود همان / کسی راز مرا داند / که از این سو به آن سویم بگرداند . هنوز گشودن این راز ، رویای بسیاری از نخبگان است و هذیان بسیاری از زنان و مردان ایران .

✅2. شکاف ثروتمند
فقیر :جامعه ایران از دیر باز به دو قشر متمول و دارا با نسبت جمعیتی بسیار کوچک و فقیر و بی چیز با جمعیت بسیار زیاد بوده است . طبقه متوسط هم همواره حلقه مفقوده جامعه ایرانی در تمام طول حیات خود به شمار می رفته است .کتمان نمی توان کرد که حکومت ها در همه زمان ها در ایران حکومت های مایل به پیشرفت بودند و این چیز جدیدی نیست.
این میل به پیشرفت آن هم به شکل سریع و خلق الساعه ، توجه دولت مردان را از اقشار اجتماعی منحرف ساخته و فاصله غنی و فقیر را عمیق تر کرده است . نمی توان کتمان کرد که بخش مهمی از خواست های انقلابیون 57 محو سرمایه داری وتحقق عدالت اجتماعی ( به معنای توزیع عادلانه ثروت ) و مبارزه با نابرابری های اقتصادی بود .
این خواست ها در انتخاب رئیس جمهور سابق با قیافه فقیرکشی و شمایل دن کیشوتی و خنده های خودمانی و چهره این همانی و شعارهای آنچنانی ، خود را نشان داد . به جرات می توان گفت که اگر این شکاف همین حالا نماینده خود را در میان مردم بیابد رقیبی مهم برای آقای روحانی به ظاهر بی رقیب خواهد بود .

✅3. شکاف سبک زندگی
نمی توان انکار کرد که بخشی از انقلاب 57 در ایران حول واکنش به سبک زندگی که حاکمیت و رسانه های در اخیتار حاکمیت آن را تکرار می کردند ، شکل گرفت . این شکاف فقط مربوط به طبقه سنتی ( نظیر روحانیون ، مذهبی ها ، روستایی ها و طبقات فرودست که پایگاه سنت و افکار سنتی است ) نبود .
در میان بسیاری از روشنفکران از جلال آل احمد گرفته تا شریعتی ، از روشنفکران حلقه فردید تا نیروهای چپ و مترقی و حتی هنرمندان مدرن سنتی ، تقابل با سبک زندگی مورد تایید و تبلیغ حاکمیت شاید به عنوان یک مکانیزم مبارزه و مقابله به کار گرفته می شد . اکنون اوضاع به طور کامل سر و ته شده است .
هر چه حاکمیت و قشر هایی از جامعه به پاچه الگوهای سنتی پوشش و جوشش و کرنش می دمند ، عده ای دیگر و به ویژه در میان نسل جوان الگوهای دیگری برای گذران زندگی و حل مسائل عمومی و خصوصی خود بر می گزینند که در تعارض کامل با الگوهای رسمی است .
اگر در انقلاب اسلامی شکاف سبک زندگی به عنوان یک شکاف فرعی و تشدید کننده انقلاب در نظر گرفته می شد و با توجه به نارواداری موجود در حاکمیت ایران در مورد سبک زندگی و استفاده چماق وار از آن توسط گروه های فشار، در تحولات پیش رو ، شکاف سبک زندگی به عنوان یک عامل تعیین کننده در روند تحولات آینده خواهد بود .
کافی است تحقیق کنیم که چه تعداد از مهاجرت هایی که از ایران به سایر کشور ها صورت می گیرد به دلیل شکاف سبک زندگی است ؟ به واسطه آن آزادی که این مهاجران احساس می کنند در تعیین سبک زندگی خود در خارج از کشور خواهند داشت ؟ شاید به همین دلیل دونالد ترامپ اجازه ورود ایرانیان را به آمریکا نمی دهد تا شکاف سبک زندگی را در ایران تشدید کند و روزنه های تخلیه فشار از روی حاکمیت ایران را ببندد هر چند این قدر باهوش به نظر نمی رسد .
✅4. شکاف حکومت دینی - حکومت عرفی
در انقلاب ایران بخشی از مردم با هدف برقراری حکومت اسلامی انقلاب کردند و بخشی نیز با اعتماد به اهداف و اشخاص مقدس حاضر در صحنه ، خواب روزهای طلایی پیش رو را می دیدند.
حالا بعد از نزدیک به چهل سال از عمر نظام جمهوری اسلامی ،آن اهداف و آن خواب به تمامی تحقق یافته و تعبیر شده است .
نتبجه کار شکاف عمیقی است هم در میان دانشگاهیان و روشنفکران ، هم در میان حوزه ها و روحانیت و هم در میان اقشار مختلف مردم که آیا حکومت دینی و حکومت اسلامی شدنی است؟ و آیا منظور از حکومت اسلامی همینی است که الان هست ؟ و آیا از این بهتر هم می شود که دین را پیاده کرد ؟ و آیا حتی اگر شدنی باشد مطلوب است ؟ و آیا به نفع جامعه است که حکومتش دینی باشد ؟ یا آیا به نفع دین است که با سیاست آمیخته گردد ؟

✅ از آن جا که این گفتگوها و جدل ها در فضایی برابر و سالم شکل نمی گیرد و یک سوی ماجرا خود را مستحضر به حمایت حکومت می داند و از حربه های حاکمیت دینی که برخی از آن ها خیلی قانع کننده است برای مجاب کردن مخاطب خود استفاده می کند ، این گفت و گو ها به جای جاری شدن در سطح آگاهی عمومی و به جایی رسیدن شروع به رسوب می کند و آشوب و شکاف از همان جا آغاز می شود .

✅ این شکاف به سطح افراد و اشخاص و بعد به سطح جمع می آید و این است که اگر در جامعه ما از هر کس بپرسید به نظر شما بالاخره دین باید در سیاست دخالت کند یا نکند ؟پاسخ درست و درمانی به شما نمی دهد .
✅ بعد از کلی لیت و لعل بسته به این که با چه جمعی باشد یا در مقابل چه جمعی باشد یاحواسش جمع باشد یا حواسش به جمع باشد یا حواس جمع به او باشد و یا در یک جمع جمع تو جمع باشد ، جوابش متفاوت است .
✅این جواب می تواند حکومت دینی باشد بدون آن که او بداند مفهوم واقعی آن ( واقعی تر از آن چیزی که هست ) چیست و می تواند حکومت سکولار باشد بدون آن که اساسا بداند سکولاریسم یعنی چه و ویژگی حکومت سکولار چیست ؟ به ویژه بعد از آن که سکولاریسم به یک جور فحش خواهر و مادر تبدیل شده است .

✅به هر حال این شکاف که از سال ها پیش شکل گرفته در حال عمیق تر شدن است و جالب این که با شکاف اول موازی نیست و در برخی خطوط آن را قطع می کند. یعنی ممکن است یکی به حکومتی اقتدار گرا ولی سکولار معتقد باشد ( نظیر کسانی که رضا شاه را حاکم مناسبی برای اکنون ایران می پندارند ) و کسی دیگر می تواند دمکراسی خواه باشد اما از جدایی کامل دین از سیاست حمایت نکند .
✅به جز گسل هایی که برشمرده شد ، گسل های دیگری در سطح و عمق جامعه ایرانی وجود دارد که اگر رخنمون سه بعدی مناسبی از این جامعه ترسیم گردد هیبت و هراس آنچه در این جامعه رخ می دهد ، به خوبی خود را نشان می دهد .
باید توجه داشت که این گسل ها و شکاف ها خود را زمانی نشان می دهند که یک بحران یا چند بحران ، جامعه را به شدت تکان داده و آنگاه جامعه از محل این گسل ها پاره پاره خواهد شد . شوربختانه مدتی است که کانون این بحران ها فعال شده که به اختصار می توان از سه کانون مهم بحرانی با عناوین بحران آب و محیط زیست ، بحران بانک ها و نقدینگی و بحران صندوق های بازنشستگی نام برد و شرح آن را به نوبتی دیگر واگذار نمود .

✅با این حال و اکنون و در این نقطه از زیست اجتماعی ما ایرانیان ، شعار آشتی ملی ( که به واقع شعاری بیشتر نیست ) می تواند جامعه گسسته و شرحه شرحه گشته را به گسل های داخل خود توجه داده و هوشمندان و نخبگان را برای ترمیم این گسل ها و شکاف ها و جلوگیری از پاره شدن آن ها و بسیج عمومی برای چاره کردن آن ها بر انگیزد .
✅توجه این شعار البته به نخبگان و به جامعه است و نه به حاکمیت که اگر در این میان خود به یک سمتی نکشد بیشترین خدمت را به آشتی ملی کرده است ، قدم فراپیش پیشکش .



یادداشت های مندرج در ستون "میهمان" لزوما دیدگاه سایت امروز نمی باشد.
-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
آخرین اخبار
  • چرا انقلاب شد؟
  • دروغ های معنوی پنهان
  • آشتی ملی؛ محال، دشوار و ضروری!
  • عبدا... رمضان زاده : كشتي انقلاب با آشتي ملي به پيش مي‌رود/ مشكل اقتصاد ايران مركزگرايي‌است
  • در نشست بررسی ابعاد حقوقی و سیاسی حصر رهبران جنبش سبز عنوان شد : تداوم حصر عملی مجرمانه است
  • سی درصد کل تسلیحات جهان به خاورمیانه صادر شده
  • مبلغ: مردم در طول ۸ سال حکومت افراط گرایان سختی‌‌ها و آسیب‌ها را با گوشت و پوستشان درک کردند
  • مخالفت با مرخصی درمانی مجید مقدم از بازداشت‌شدگان کهریزک
  • پیشنهاد آشتی ملی خاتمی داستان مادری است که به خاطر سلامت فرزندش از او صرف‌نظر می‌کند
  • لیلاز: اسکله‌هایی وجود دارد که کسی اجازه بازرسی از آنها را ندارد
  • رنج های یک مرد انقلابی
  • سیدمحمد خاتمی: استراتژی ما حرکت در چارچوب قانون اساسی و دفاع از حقوق اساسی مردم است
  • آیت‌الله‌ دستغیب: آشتی ملی یعنی عمل به قانون اساسی بطور کامل و تمام
  • لیلا حقیقت‌جو آزاد شد
  • «آشتی‌ملی» راهبردی اخلاقی و موثر برای عبور کشور و نظام از بحران‌ها
  • لطف کنید، طرح‌تان را پس بگیرید
  • نامه مطهری به دادستان: حصر تصمیم ملی نیست و با رای مستقیم مردم یا نمایندگان آنان نبوده است
  • درخواست فعالان کرد برای اجرای اصل ۱۵ قانون اساسی
  • از اندوه تا بخشش عملگرائی
  • کیانوش راد: حصر غیرقانونی است/ قدرت حکومت ها بدون قانون و آزادی، استبداد توام با بربریت است
  •