به روز شده: ۰۰:۰۸ تهران - سه شنبه ۹ شهریور ۱۳۹۵

قفل زندان اختر

نویسنده: زهرا موسوی

دختر میرحسین موسوی و زهرا رهنورد در صفحه فیس‌بوک خود با نقل خاطره‌ای از یکی از ملاقات‌‌ها با پدر و مادر محصورش به وظیفه انسانی هر فرد در قبال مساله‌ای مانند حصر اشاره کرده است.

متن کامل این خاطره به شرح زیر است:

سال گذشته در یکی از ملاقات‌ها شب هنگام و پس از پایان دیدارمان، کلید ماموری که مسئولیت داشت تا درب خانه اختر را باز و سپس در را بر روی عزیزان ما قفل کند در درب شکست و و هیچ طور باز نشد. همه هویت ظاهری زندان در قفلیست که آزادی و اسارت را معنی می‌بخشد: والدین ایستاده بودند تا در زندانشان باز شود، ما ایستاده بودیم تا در به روی مادر و پدرمان قفل شود و زندابانان هم که در تلاش برای باز و بسته کردن دری که رام نمیشد. از درهای اختر یکی که قفل شکسته و خراب شده و درب دیگر را - درب راه پله‌های پشتی- چنان مسدود کرده بودند‌، مسدود کرده‌اند، که باز نمی‌شد!

یک رفتار چند ساله، اراده زندان سازی چند ساله به گونه‌ای نمادین در دقایقی که باز فقط ما بودیم و خدا ناممکن شده بود. نزدیک سه ربع طول کشید تا قفل زندان اختر تعمیر شود. گفتگوها و حس خاصی که فضای کوچه‌ی عزیز در آن شب داشت از خاطر رفتنی نیست. زیر آسمان شب در بهشت مطلوب‌مان ایستاده بودیم.

از آیات قران می‌گفتیم به خصوص آیه مبارکه "و ما رمیت اذ رمیت و لکن الله رمی و لیبلی المؤمنین منه بلاء حسنا ان الله سمیع علیم/ تو نیانداختی، بلکه خدا آن را بیانداخت تا مؤمنان را به آزمایشی نیکو بیازماید، همانا خدا شنوا و داناست."

برای درک این اتفاق باید زندانی در ستم داشت و زندان کشید. برای درک قرآنی از آن باید با آیات لطیف و آرامش بخشش هم‌نشین بود. به لحظه‌ای اراده ما و آنها هیچ بود. نه دری گشوده می‌شد نه بسته! و ما هم به نوازش جلوه ای از اراده الهی زیبایی نابی را می‌دیدیم که قابل وصف نیست. یقینی شدن باورها و اطمینان قلبی برخاسته از آن شیرین و زیبا هستند. حتی وقتی در باریکه هایی چنین باشد.

اینهارا نوشتم تا بگویم که در این سال‌ها فرصت یقینی شدن این باور که " پروردگارم برای من جز تو کسی نیست " به سان نعمتی زیبا که شکرش واجب است در پوشش تلخی‌ها فراهم شده. اما فارغ از تعابیر و تفاسیر قرآنی که برعهده متخصصین آن است اگرچه اراده برتر در طول امور دست خداست اما مبنی بر دلایل عرضی، مجری بسیاری از امور انسانها هستند. اینکه مثلا بگوییم کسی مسئولیتی ندارد در قبال امور واقعی و مشخص نظیر حصر و حبس ظالمانه نفی کننده قدرت و اراده انسان ها برای اجرای امور نیست. حتی اگر قانون‌های انسانی و امکانات موجودش را با همه انکار ناپذیری هم مد نظر قرار ندهیم.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • دو هزار روز حصر
  • خاطره‌ ای از زندان اختر
  • درد دل‌های پنج ساله
  • یادداشتی از زهرا موسوی: برای مردی که دو ماه است جز برای نماز توان ایستادن ندارد
  • یادداشت فیس بوکی زهرا موسوی درباره ممنوع ها و ممنوع القلم ها
  • زهرا موسوی: نگران مردمی هستیم که صدایشان به جایی نمی‌رسد
  •  
    آخرین اخبار
  • بیانیه حزب اتحاد ملت ایران اسلامی به مناسبت گرامیداشت هفته دولت
  • نامه مطهری به پورمحمدی درباره فایل صوتی آیت‌الله منتظری: مغالطه نکنید، پاسخ شایعات را بدهید
  • تاج‌زاده: دلواپسان فقط در انتخابات استصوابی و در غیاب میلیون‌ها ایرانی ‌می‌توانند رای بیاورند
  • خاتمی: متاسفانه در طول این سال‌ها دایره خودی‌ها در نظر برخی خیلی تنگ بوده است
  • انتقاد ۲۲ تشکل دانشجویی دانشگاه های علوم پزشکی از سهمیه های مازاد و بورسیه ای اخیر
  • هم‌پیمانی ایران و روسیه، صدا و سیما و تاریخ معاصر
  • لایحه انتشار رسانه‌ها سقوط آزاد تاریخی
  • علیرضا علوی‌تبار: جریانی با منابع بسیار برای قبضه قدرت خیز برداشته و بدنبال خودمختار شدن است
  • فاعتبروا یا اولی الابصار
  • بیانیه جمعی از نمایندگان ادوار مجلس در هشدار به مسئولان اداره کشور برای عبرت آموزی از پیامدهای اعدام های گذشته
  • توصیه میرحسین موسوی از حصر به فعالان سیاسی برای توجه به شعار « دروغ ممنوع »
  • علی مطهری: محصوران در صورت خروج از حصر به اتحاد و آشتی ملی کمک می‌کنند
  • دیدار اعضای کمیته بانوان خانۀ احزاب با آیت‌الله بیات زنجانی
  • تاکید خاتمی بر تداوم فعالیت شورای عالی سیاستگذاری اصلاح‌طلبان
  • نظر علی مطهری درباره فایل صوتی آیت‌الله منتظری
  • غربت حصر و سکوت ما
  • دیدگاه در خصوص نوار منتشر شده سخنان آیةالله منتظری
  • سیدمحمد خاتمی: برخورد با اتهام‌های سیاسی و مطبوعاتی بر اساس قانون نیست/ قدرت مقدس نیست
  • پانزدهم مرداد سالگرد شهادت خلبانی با سه هزار ساعت پرواز : عباس بابایی، خلبانی که تا خدا پرواز کرد
  • رواج توهین و تهمت هدف انقلاب اسلامی نبود
  •