به روز شده: ۱۲:۰۷ تهران - پنجشنبه ۱۵ مرداد ۱۳۹۴

نامه به رئیس صدا و سیما

به نام خدا
جناب آقای سرافراز
با سلام
اخیرا از رویکرد بی طرف صدا و سیما در مذاکرات هسته ای دفاع کردید و با رد نظر کسانی که متوقعند پوشش آن سازمان باید یک طرفه باشد و فقط حرف موافقان را مطرح کند از لزوم پخش اظهارات مخالفان و موافقان توافق و حتی طرف مذاکره کننده غربی برای آگاهی عموم سخن گفتید. در این جا به عملکرد یک سویه آن سازمان درباره عملکرد هسته ای دولت سابق نمی پردازم که با رفتار و گفتار اشتباه خود قدرت های بزرگ جهانی را در تحریم ایران و ایرانی به اجماع رساند و همزمان درآمدهای بی سابقه نفتی کشور را به باد داد و به نام دور زدن تحریم ها دزدبازاری به راه انداخت. حتی قصد اثبات هم سویی کامل صدا و سیما با دلواپسان در تخفیف و تخریب توافق جامع را هم ندارم و از همراهی آن سازمان با کسانی می گذرم که به اعتراف رئیس مرکز پژوهش های مجلس تهدید خارجی (تداوم و حتی تشدید تحریم ها) را بهتر از تهدید داخلی (تحقق وعده های دکتر روحانی و پیروزی حامیانش در انتخابات) می دانند و به همین دلیل طرح سه فوریتی قطع مذاکرات را تنها یک ماه مانده به ضرب العجل نهایی با ٧٠ امضا تقدیم مجلس کردند. در این نامه ضمن تأیید این روش که بحث آزاد و همگانی درباره همه مسائل مربوط به سرنوشت ملی بویژه موضوعات استراتژیک حق مردم و از الزامات جدایی ناپذیر جمهوریت است و با طرح چند پرسش درباره معیارهای دوگانه صدا و سیما در پی آنم که توجه هم وطنانم را به حساسیت شرایط و لزوم حفظ هوشیاری شان جلب کنم. بویژه آنکه دلواپسان ایرانی هم چنان درتلاشند با کمک صدا و سیما زمینه لازم را برای رد توافق مساعد سازند و مانع توسعه روابط ایران با کشورهای توسعه یافته شوند. هم چنانکه دلواپسان آمریکایی نیز با حمایت باند تبهکار نتانیاهو سخت در تلاشند تا برجام را رد کنند. متشکر می شوم چنان چه برای آگاهی عموم به سؤال های زیر پاسخ دهید:
١- آیا مردم فقط در زمینه دیپلماسی هسته ای دولت تدبیر و امید حق دارند از نظریات مخالفان و موافقان باخبر شوند یا در مورد عملکرد نهادهای انتصابی مثل قوه قضائیه و شورای نگهبان نیز از این حق بهره مندند. اگر نیستند چرا و اگر آری در این دو سال کدام برنامه انتقادی یا میزگردی را با حضور مدافعان و منتقدان تصمیم ها و اقدام های آنان پخش کرده اید؟ چرا صدا و سیما ارگان های حکومتی را مانند اشخاص، احزاب و جناح ها به خودی و غیرخودی تقسیم می کند؟ انتقاد از غیرخودی را مفید و لازم و موجب اصلاح آن ها می خواند اما نقد خودی ها را سبب تضعیف آن ها و هم سویی با دشمنان می نامد؟ اگر آگاهی از مواضع مخالفان در مسائل عمومی لازم است چرا منصوبان رهبر به طور عام و نهادهای انتصابی به نحو خاص از این امر مستثنی می شوند؟
٢- چرا باید تنها مذاکرات هسته ای نقد شود اما در مورد سایر مسائل بین المللی از جمله مذاکره با دولت آمریکا در موضوعات غیرهسته ای کاملا یک طرفه عمل می کنید و از انعکاس نظریات مخالفان خودداری می نمایید؟ آیا موضوعات خارجی نیز به خودی و غیرخودی تقسیم می شوند؟
٣- چرا در مستندهای صدا و سیما درباره مذاکرات ٢٢ ماهه حتی یک برنامه دیده نمی شود که در آن کمترین انتقادی به سیاست های هسته ای دولت قبل وارد شده باشد؟ بعید می دانم مدعی شوید که آن روش منتقدی نداشت یا از حمایت صددرصدی ملت برخوردار بود. تحریم های گریزناپذیر نادرستی آن شیوه و رأی چهارمیلیونی جلیلی عدم رضایت ملت را از آن سبک نشان می دهد. باوجود این فقط به نقد عملکرد هسته ای دولت های خاتمی و روحانی می نشینید و به دوره احمدی نژاد که می رسید جز تأیید و تمجید عملکرد هسته ای او گزارشی پخش نمی کنید. آیا مردم حق ندارند از نظریات مخالفان دیپلماسی هسته ای آن دولت مطلع شوند؟ آیا گذشته را نیز به دوره های خودی و غیرخودی بخش کرده اید؟
٤- چرا آن رسانه مدعی بی طرفی اغلب نظریات آن دسته از مقامات سیاسی و شخصیت های غربی و حتی بین المللی موافق توافق را که آن را متوازن و به سود جهانیان ارزیابی می کنند یا اظهارات مخالفان آمریکا را که معتقدند کاخ سفید امتیازات زیادی به ایران داده است سانسور می کند؟ مگر عدم جانبداری مشروط به بیان منصفانه دیدگاه های مخالفان و موافقان نیست؟ آیا دایره خودی و غیرخودی را از مرزهای ایران فراتر برده اید؟
٥- چرا صدا و سیما دفاع قاطع مراجع قم را از توافق وین بازتاب نمی دهد؟ مگر آقایان وحیدخراسانی و شبیری زنجانی چند بار در سال درباره مسائل روز موضع می گیرند و چنین صریح از اقدام خاص دولت حمایت می کنند؟ آیا پشتیبانی آن دو بزرگوار به همراه آقایان صانعی و مکارم از نتایج مذاکرات چون هم سو با مواضع دلواپسان نیست ارزش خبری هم ندارد و پخش آن ها به بی طرفی آن سازمان لطمه می زند؟ آیا مواضع مراجع را نیز باید به دو دسته هم جهت با خودی ها و قابل پخش یا هم سو با غیرخودی ها و غیرقابل پخش تقسیم کرد؟
رئیس محترم سازمان صدا و سیما
عملکرد دوساله آن سازمان نشان می دهد که دغدغه رسانه به اصطلاح ملی انجام رسالت حرفه ای و خبر رسانی بی طرف نیست بلکه مقابله با توافق را نشانه گرفته است. البته فرجام دلگرم کننده برجام و امیدواری ٧/٨٥% هم میهنان به آینده ایران پس از توافق وین و نیز قدردانی ٧/٨٩% ایرانیان از تیم مذاکره کننده (طبق آخرین نظرسنجی ها) نشانگر نافرجامی کامل مخالفان توافق است. حساسیت ١/٨٨ درصدی شهروندان ایران زمین به گفتگوها و پیگیری اخبار آن، تبلیغات منفی و یأس آور امپراتوری رسانه ای و صدا و سیمای مخالف توافق را خنثی و حتی به ضد خود تبدیل کرده است. در حقیقت مخالفت خوانی ها و حتی مانع تراشی های دلواپسان تأثیری بی بدیل در افزایش توجه و دقت مردم به مذاکرات و شفاف شدن سپهر سیاست داشته است. به گونه ای که در نیم قرن گذشته شاید هیچ موضوعی پس از انقلاب و جنگ به اندازه مذاکرات ٢٢ ماهه هسته ای مشارکت مردم را جلب نکرده، اطلاعات و بینش عمومی را عمق نبخشیده، در تعمیق ملت سازی ایرانیان نقش ایفا ننموده و اراده جمعی را شکل نداده است. همین آگاهی و عزم ملی در حمایت از راهبرد برد - برد، مساعی آن سازمان در کاستن از اهمیت این توافق تاریخی و حتی شکست خورده نشان دادن آن را ناکام گذاشته است. به گونه ای که مردم برخلاف آن چه صداو سیما تبلیغ می کرد در هر سه مقطع ژنو، لوزان و وین به ابراز شادمانی پرداخته و جشن گرفتند و سه بر هیچ از سد آمال واقعی آن رسانه گذشتند. اکنون نیز قاطبه ایرانیان قاطعانه خواهان اجرای توافق و گسترش مناسبات با غرب و شرق هستند. تا اقتصاد میهن رونق یابد و فردایی بهتر برای ایران و ایرانی رقم خورد.
جناب آقای سرافراز
ایرانیان تصمیم گرفته اند پشت دلالان جنگ و کاسبان تحریم را به خاک بمالند و حرام خواران را سرجای خود بنشانند. به سود شما و صدا و سیماست به جای آن که با فرافکنی و گستاخی انتقاد دولت را به مشی آن سازمان درباره مذاکرات، سیاسی بخوانید روش خود را تصحیح کنید، استانداردهای دوگانه و مشی یک بام و دو هوا را کنار بگذارید، با ٩٠% ایرانیان هم گام شوید، از تقابل با توافق هسته ای دست بردارید و به ایستادگی در برابر توسعه روابط ایران با جهان خاتمه دهید. در غیر این صورت هم چون دلواپسان ایرانی و آمریکایی بدنام امروز و فردا خواهید شد.
امیدوارم چنین نشود.
سید مصطفی تاجزاده
اوین- مردادماه ١٣٩٤



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • دلواپسان و تحریم
  • ترکیه کجاست؛ ما کجاییم
  • نامه ای به روحانیت آگاه و آزادی‌خواه
  • ترک مذاکرات چرا؟
  • به معیارهای دوگانه پایان دهید
  • دلواپسی و حرام خواری
  • تفاهم لوزان و جنبش دموکراسی خواهی
  • شورای نگهبان یک حزب تمام
  • در ضرورت شکل گیری حرکتی مدنی با گفتمان « زندگی عزتمندانه ایرانیان و صلح جهانی»
  •  
    آخرین اخبار
  • سعید حجاریان : معجزه‌هزاره‌سوم هم حیف‌کرد،هم میل
  • عبدالله رمضان زاده پیش چشم «تماشاگران»: از کردستان تا زندان
  • کانون صنفی معلمان: آیا وقت آن نرسیده که به جای برخورد امنیتی، تبعیض‌ها ریشه‌کن شوند؟
  • شکوری راد : دولت هنوز همه توان خود را برای وعده رفع حصر به کار نگرفته است/ دولت باید پس از مذاکرات هسته ای تمام انرژی خود را معطوف به سیاست داخلی و گشایش در این زمینه کند
  • رمضان زاده: دولت فشار امنیتی را از روی جریان‌های سیاسی بردارد/ روی حقوق مندرج در قانون اساسی باید ایستاد
  • جلایی‌پور: روحانی باید همه را برای درمان این سیستم «رانت‌خوار نهادینه‌شده» بسیج کند
  • بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید در باره تخریب نمازخانه اهل سنت در تهران
  • مرتضی مبلغ: پس از موفقیت هسته ای؛ دولت با تغییر اولویت های خود به مسائل داخلی بپردازد
  • در نقد ربط دادن امور بی‌ربط
  • نظارت استصوابی بدعتی در جمهوری اسلامی
  • محسن صفایی فراهانی: ایران دو سال دیگر به شرایط قبل از ۸۴ بر می گردد
  • محکومیت فیض‌الله عرب‌سرخی به یک سال حبس و دو سال محرومیت
  • تحلیل مسعود نیلی، مشاور ارشد اقتصادی رییس‌‌جمهور درباره وضعیت کنونی و افق اقتصاد ایران در دوران پس از توافق هسته‌ای
  • جلالی زاده : حتی یک کارمند سنی در وزارت امور خارجه وجود ندارد
  • انجمن بین المللی پژوهشگران حقوق بشر خواستار آزادی مشروط حسین نورانی نژاد شد
  • چرا ملت ها شکست می خورند؟
  • صفایی فراهانی: در آن هشت سال یک غارت بزرگ در کشور رخ داد/ پرداخت آن وام‌ها بدون «فرمان خاص» ممکن نبود
  • شورای هماهنگی راه سبز امید: حصر بیرونی شکست؛ حصر درونی را هم بشکنید
  • دعوت از معلمان برای تجمع در مقابل مجلس؛ اعتراض به برخوردهای امنیتی و قضایی
  • گزارشی از «تبعیدگاه اوین»/ زندانیان سیاسی بند هشت؛ قربانیانی برای بحران‌سازان؟
  •