به روز شده: ۰۰:۴۴ تهران - یکشنبه ۳۱ خرداد ۱۳۹۴

حالش خوب نبود...

نویسنده: فخرالسادات محتشمی پور

حالش خوب نبود...

اما تلاش می کرد که من خوب ببینمش. زودتر از من رسیده بود و مطالعه روزنامه شرق از کندی لحظات انتظارش می کاست. کمی دیر رسیده بودم و این بار او به انتظار ملاقات کننده نشسته بود. مانند ملاقات های حضوری دو الف در آن سال اول بازداشت که می آمد استقبال ما و یکان یکان ملاقات کنندگانش را می بوسید: مادر، پدر، فرزند، خواهران و بالاخره من که منتظر می ماندم تا نوبتم شود. حالا من تنها ملاقات کننده او هستم و گاهی فاطمه که پس از کلنجارهایی که با خود می رود رنج تحمل فضای سنگین ملاقات کابینی را به شیرینی دیدار رخ چون ماه پدر می خرد و با من همراه می شود.

حالش خوب نیست اما هم چنان از حافظ برایم ارمغان دارد:

هر آن کاو خاطری مجموع و یاری نازنین دارد
سعادت همدم او گشت و دولت هم نشین دارد

حریم عشق را درگه بسی بالاتر از عقل است
کسی آن آستان بوسد که جان در آستین دارد

دهان تنگ شیرینت مگر مهر سلیمان است
که نقش خاتم لعلش جهان زیر نگین دارد

می گوید این چند یادداشت و مقاله در روزنامه ها خواندنی است فرصت کردید بخوانید:

«سی و چهار دستاورد زلزله در خاورمیانه» نوشته حمید بعیدی نژاد، شهروند ۲۰ خرداد
«ناگفته های ۴۰ ماه حصر در سفارت» گفتگو با مهدی بشارت کاردار پیشین ایران در بغداد، اطلاعات ۱۸ تا ۲۵ خرداد
«دو خط موازی در آموزش و پرورش» نوشته مرتضی حاجی، شرق ۲۱ خردادماه

می گوید: تذکر آقای پورنجاتی اگر خبرش صحت داشته باشد کاملا به جاست و دولت باید قاطعانه از تندیس بازی و کارهایی که نشان از تملق گویی و چاپلوسی گری دارد، جلوگیری کند. ما در این شرایط حساس حمایت از دولت را لازم و وظیفه همگان حتی مخالفان روحانی می دانیم اما با مجیزگویی به هر شکل آن مخالفیم.

می گوید: به نظر می آید مداحان هتاک دوباره مأموریت یافته اند تا به جان دولت و حامیانش بیفتند. صدا و سیما هم که به طور کامل در اختیار آنان است. در فضای مجازی باید آن ها را افشا کرد و بر سرجایشان نشاند. جواب مداحان هتاک و کاسبان حرام خوار سوء استفاده کننده که اخیرا به شهید خواری روی آورده اند، همه را یک جا در انتخابات خواهیم داد.

همسرجان سه سوال از دلواپسان دارد که آن ها را ملزم به پاسخ گویی می داند:

۱- تحریم موهبتی الهی است یا اقدامی ظالمانه و به ضرر ملت؟ اگر نعمت است چرا دنبال لغو کامل آنند و اگر زحمت است چرا اجازه نمی دهند دولت در مسیر مذاکرات آن را لغو کند؟

۲- اگر تحریم فقط ۲۰% در مشکلات کشور نقش دارد، باید مسئولیت ۸۰% فجایعی را که در دولت گذشته و حکومت یک دست اصولگرا رخ داده بپذیرند. یعنی اعلام کنند که از تورم ۴۰ درصدی که تحویل دکتر روحانی دادند، ۲۰% آن یعنی ۸% سهم تحریم و ۳۲% سهم بی کفایتی جناح حاکم بوده است. از رشد منفی منهای ۵/۶ ، ½% سهم تحریم و ۴/۴% سهم مدیریت اصول گراهاست. از ۲۵۰۰ تومان افزایش قیمت دلار از ۱۰۰۰ تومان به ۳۵۰۰ تومان، ۲۰% سهم تحریم و ۲۰۰۰ تومان در گران شدن هر دلار نشان از بی کفایتی جناح حاکم است و در رابطه با دو برابر و نیم شدن قیمت طلا هم همین نسبت برقرار است. اگر این را دلواپسان قبول دارند ما هم قبول می کنیم که با همین معیار در مورد دولت روحانی قضاوت شود.

۳- پذیرش قطع نامه ۵۹۸ خدمت به کشور بود یا خیانت؟ ماهیت توافق هسته ای همانطور که دکتر ولایتی به درستی گفت شبیه قطع نامه مذکور است و هرکس آن را خیانت بداند، حق دارد این توافق را هم خیانت بداند و بعکس اگر آن را به سود کشور و منجر به حذف صدام بداند، از این توافق هم حمایت می کند.

یک پیش بینی رمضانی هم دارد همسرجان آن هم در مورد دیدار محتمل دانشجویان با رهبری طبق برنامه هرساله. می گوید: برای آن که معلوم شود چه چهره ای از دانشگاه به صورت مصنوعی برای رهبر ترسیم می کنند، پیشاپیش سئوالات اصلی آن ها را از رهبر افشا می کنم:

۱- چند دانشجو به قوه قضائیه اعتراض خواهند کرد که چرا سران فتنه را محاکمه و به اشد مجازات محکوم نمی کنند.

۲- چند نفر شدیدا به انتقاد از مذاکرات هسته ای خواهند پرداخت و مستقیم وغیرمستقیم همین متلک های مداحان هتاک را به نام دانشجو و دانشگاه اعلام خواهند کرد.

۳- چند نفر از محدود شدن آزادی هایشان اظهار دلواپسی می کنند که موجب خارج شدن دانشگاه از وضعیت امنیتی و پادگانی می شود.

۴- چند نفر به علوم انسانی غربی خواهند تاخت. چند نفری هم اساتید مستقل و غیرتکفیری مورد هجمه قرار خواهند داد.

۵- تعدادی هم طبق معمول از کند شدن حرکت های علمی گله می کنند.

۶- و البته چاشنی حرف ها هم گرانی و تورم و بیکاری و مشکلات اجتماعی است که در این دو سال که دکتر روحانی ایران را که به زعم آنان چون سوئیس شده بود، به عنوان رئیس دولت تحویل گرفته شبیه کشورهای عقب افتاده آفریقایی کرده است.

او بیمار است و من حسرت تیمارداری و پرستاری او را می کشم در خانه اش در کنارمان...



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • یار روزه دار من
  • روایت یک ملاقات
  • نامه به رئیس قوه قضائیه
  • هم شاگردی مکتب قرآنی ما
  • پایان حکم ظالمانه ٦ ساله
  • جامعه، پذیرای مشارکت زنان
  • ۵۳ ماه روزه‌داری در انفرادی
  • گزارش یک ملاقات
  • روایت از یک ملاقات: در میانه دو عید!
  •  
    آخرین اخبار
  • مصطفی معین: جوانان برای گرفتن حقشان پیشقدم شوند
  • گزارش نشست «شش سال با جنبش سبز» : شش سال پس از این کودتا و شصت سال پس از آن کودتا؛ راه ما ادامه دارد
  • عضو هیأت عامل و معاون اقتصادی صندوق توسعه ملی : صندوق توسعه ملی واقعا خالی است
  • تذکر زنان مجلس به مولاوردی در مورد ورود زنان به استادیوم
  • چرا سیاست تنش زدایی شکست خورده؟
  • نامه همسر تاجزاده به فرمانده سپاه: امانت‌های مرا پس از پنج سال بازگردانید
  • نامه فرزند حسین رفیعی به رئیس جمهور: به من بگویید، امید من کجاست؟
  • میردامادی، اخلاق سیاسی و نگاه انسانی
  • نامه ۱۱۰ عضو خانواده شهدای دفاع مقدس؛ هشدار درباره سوء‌استفاده از خون شهیدان
  • شریعتی؛ زخم‌ها و تیزاب‌ها
  • برای مظلومیت شهدای غواص...
  • محسن میردامادی دبیرکل سرافراز جبهه مشارکت از زندان آزاد شد
  • ۲۵ خرداد؛ روزی که به نام مردم ثبت شد
  • نامه علی مطهری به دادستان تهران: ممنوعیت خاتمی بر اساس کدام قانون و دادگاه بوده است؟
  • بیانیه انجمن صنفی روزنامه‌نگاران ایران درباره موانع برگزاری مجمع عمومی
  • حکایت یک رای در زندان
  • کارنامه دوساله دولت روحانی
  • بیانیه اصلاح طلبان همدان؛ ایران گرفتار این سه بحران است
  • تکذیب صریح مصوبه شورای عالی امنیت ملی برای ممنوع‌التصویر شدن خاتمی : مدعی باید مجازات شود
  • شش سال پس از کودتا
  •