به روز شده: ۰۰:۲۶ تهران - دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۳۹۴

پایان حکم ظالمانه ٦ ساله

نویسنده: فخرالسادات محتشمی پور

شنبه ها با ما سر ناسازگاری دارد. عید است و اسباب شادی اما برای ما ظلم مضاعف است انگار وقتی که بهترین روز هفته مان از دیدار یار تهی می شود.

این هفته هم شنبه تعطیل بود و من و همسرجان در ملاقات پیشین قرار گذاشته بودیم که یک شنبه اول وقت را زمان دیدار هفتگی قرار دهیم. این جا به جایی روز ملاقات یار دربند روزه دار ما هیچ مزاحمتی برای هیچ کس ندارد. کافی است درب بند تنهایی او را بگشایند و راهی اش کنند به سمت سالن ملاقات کابینی و بعد هم بازش گردانند به همان بند تنهایی که زمانی حداقل ٢٠ زندانی سیاسی زن در آن در کنار هم گذران عمر می کردند. سر ساعت خود را به قرارگاه رساندم و شاد و سرخوش به همه سلام و تبریک عید گفتم و برگه ملاقات را پر کرده تحویل دادم. گفتند سراغتان را می گرفتند قبل از این که بیایید. گفتم ولی هنوز ساعت ٩ نشده! وقتی برای هماهنگی با حفاظت اطلاعات تماس گرفتند برخلاف معمول برای شنیدن پاسخ معطل شدند و بعد هم چنین پاسخ شنیدند: سه شنبه بیایند ملاقات! خونم به جوش آمد با شنیدن این پیام و گفتم اما من باید همین امروز ملاقات کنم و اگر امکانش نیست باید قبلا اعلام می کردند که نیایم. گفتم من همین امروز با همسرم روزه دار دربندم ملاقات خواهم کرد که ٦ سال محکومیتش را سراسر در انفرادی و اندکی از آن را با نفری یا نفراتی گذرانده و تمام آن را از حضور در بند عمومی در کنار سایر زندانیان سیاسی محروم بوده و فردا، ٢٨ اردیبهشت این محکومیت ٦ ساله ظالمانه به پایان می رسد و باید بیاید بیرون! گفتم چطور جرأت می کنند به من بگویند بعد از ٨ روز بی خبری از همسرجان نمی توانم او را ببینم و از حالش باخبر شوم. چطور رویشان می شود که او را غیرقانونی در حصر و انفرادی نگاه داشته اند و حالا بگویند برو سه شنبه بیا. گفتم تماس بگیرید خودم سوال کنم. مأمور طفلکی گفت که من اجازه این کار را ندارم. گفتم ولی من باید پاسخ سئوالاتم را از بگیرم. گفتم خجالت آور است از سکوت و متانت و نجابت ما سوء استفاده می کنند. گفتم و گفتم و گفتم و سرانجام پس از پی گیری های مسئول سالن ملاقات مانعی که نمی دانم چه بود ظاهرا برطرف شد و سرانجام به دیدار یار نائل گشتم.

گفتم: فردا باید می آمدی خانه همه حکم های ٦ ساله اندک اندک تمام می شود و زندانیان سیاسی با افتخار و سربلندی به آغوش خانواده بازمی گردند. لبخند زنان گفت: باورت می آمد این ٦سال به این زودی تمام شود؟! نگاهش می کنم و به ٦ سالی فکر می کنم که گذشت...

برایم می خواند:

طهارت ارنه به خون جگر کند عاشق

به قول مفتی عشقش درست نیست نماز

ز مشکلات طریقت عنان متاب ای دل

که مرد راه نیندیشد از نشیب و فراز

چه گویمت که ز سوز درون چه می بینم

ز اشک پرس حکایت که من نیم غماز

از احوال بچه ها و خانواده هایمان و دوستان پرسش می کند. خبر تمام شدن حکم آقا کیوان صمیمی را که می شنود خوشحال می شود و می گوید بالاخره همه حکم ها تمام می شود. اخبار نمایشگاه کتاب را کمابیش دارد. می دانم که دلش پر می کشد برای سر زدن به غرفه های کتاب و تورق کتاب ها و خرید آن و نیز برای گپ های فرهنگی در حاشیه اش. می گوید: کتاب «سعدی در غزل» را خواندم و لذت بردم نوشته دکتر سعید حمیدیان نشر قطره. خوب است دوستان آن را بخوانند. یادداشت خانم شبنم رحمتی در روزنامه شرق ٢٢ اردیبهشت با عنوان «عمق بحران را به مردم اطلاع دهید» و مطلب طنز «طرح توقف مذاکره با آن پنج کشور دیگر» نوشته آیدین سیار سریع (یا به قول خودش دلواپیش فعلی و دلواپس پیشین) در روزنامه ایران ٢٤ اردیبهشت هم برایش خواندنی بوده است.

برای آقای روحانی پیام دارد:

نگران دلواپسان نباشید چون بی آبروتر از آنند که برای دولت مشکل ایجاد کنند ولی بزرگترین خطا آن است که وجود نارسایی ها و مشکلات و حتی نارضایتی های گسترده که بسیاری از آن ها طی سال های پیش انباشته شده و به ارث رسیده اند، در وجود دلواپسان خلاصه شود. حوادث کردستان، سیستان و بلوچستان، تجمعات اعتراضی معلمان و خودکشی ها بسیار قابل تأمل و هشداردهنده است و باید به مطالبات پاسخ داده شود.

به دولت هم هشدار می دهد:

این روزها بزرگترین زجر من این است که محکوم به دیدن رسانه میلی هستم و این موجب می شود که به خوبی متوجه هجمه ها به دولت باشم و برجسته کردن ضعف ها و کمبودها آن هم فقط در مورد قوه مجریه و نه سایر قوا و نهادهای انتصابی را خوب ببینم. در رسانه میلی ما قوه قضائیه عملکردش عالی و بی نقص است و شهرداری ابدا عملکرد اشتباهی ندارد. مجلس و نمایندگان هم هیچ تخطی از وظایفشان نمی کنند و هرگز دچار نارسایی و مشکلات نیستند. از سپاه و نیروی انتظامی هم که نباید حرف زد. رهبری و نمایندگان ولی فقیه هم که فوق قانون و نقدند. نقد شورای نگهبان هم که توهین به مقدسات است و مجازات سنگین به دنبال دارد. بنابراین همه فریادها بر سر دولت کشیده می شود. صدا و سیما به آزاد شدن یازده میلیارد دلار پس از مذاکرات هسته ای هیچ سخن نمی گوید مبادا مردم نکته مثبتی به نفع مذاکرات برداشت کنند. هم چنان که درباره کاسبی ٢٥ میلیاردی تحریم کلامی نمی گوید تا غارتگری های این سالیان آشکار نشود. من البته به شعور مردم ایمان دارم اما این دلیل نمی شود که دولت حواسش به سم پاشی های صدا و سیما نباشد!



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • جامعه، پذیرای مشارکت زنان
  • ۵۳ ماه روزه‌داری در انفرادی
  • گزارش یک ملاقات
  • روایت از یک ملاقات: در میانه دو عید!
  • فخرالسادات محتشمی پور: تا ستم در عالم هست، درد در کنج دل‌های ما آشیان دارد
  • فخرالسادات محتشمی پور: ما جمع می شویم آن ها تفریق
  • استفتاء فخرالسادات محتشمی پور از آیت الله خامنه ای
  • سومین نامه همسر تاجزاده به همسر رهبری: شما به جای نهادهای بین المللی حرف دل مادران شهدا و خانواده زندانیان سیاسی را بشنوید
  • فخرالسادات محتشمی پور: حوادث عاشواری ٨٨ با هیچ نمایشی فراموش نمی شود
  •  
    آخرین اخبار
  • سید محمد خاتمی ملک باقی‌مانده از مادر خود را وقف امور عام‌المنفعه کرد.
  • سیاهه مالی فرهنگ دولتی
  • بلاتکلیفی و ضرب شتم علی شریعتی در زندان اوین
  • جاوید قربان اوغلی: با ادامه حصرها و حبس‌ها نمی‌توان جایگاه ایران در جهان را بهبود بخشید
  • آزادی کیوان صمیمی زندانی سیاسی پس از شش سال حبس
  • کیوان صمیمی: فتنه این است که استبداد تحمیل شود و حقوق انسان‌ها ضایع شود
  • موافقت وزارت کشور با برگزاری مجمع عمومی خانه احزاب
  • معاون وزیر علوم: باید استقلال دانشگاه و آزادی‌های دموکراتیک به رسمیت شناخته شود
  • یدالله اسلامی دبیرکل مجمع نمایندگان ادوار مجلس: بی‌توجهی دولت به مطالبه رفع حصر، باعث چالش‌های جدی در انتخابات می‌شود
  • واکنش معاون پارلمانی رئیس‌جمهور به ممنوع‌التصویری خاتمی: مگر می‌شود تصویر محبوبی را از دل مردم پاک کرد؟
  • چرا سراج برگشت؟
  • انتقال سراج الدین میردامادی زندانی سیاسی به بیمارستان برای جراحی و خارج کردن ترکش
  • احمد منتظری: اگر شورای نگهبان قلع و قمع نکند، بسیاری از فقها و مدرسین جوان آماده حضور در خبرگان هستند
  • آغاز فعالیت انجمن اسلامی دانشجویان پیشرو در دانشگاه تربیت مدرس
  • مرعشی: ما هم سال ٨٨ را سال فتنه می‌دانیم؛ فتنه احمدی‌نژاد/ تا کی می‌خواهند کشور در آن فضا بماند؟
  • درباره برند دلواپسی
  • دو اولویت دولت روحانی از نگاه خاتمی: تحقق شعارهای انتخاباتی و اجرای قانون اساسی
  • خوردن پول دانشجو، انصاف نیست
  • نجفقلی حبیبی: دخالت در وظایف دولت به بهانه امر‌به‌معروف، هرج‌و‌مرج ایجاد می‌کند
  • جلایی‌پور: بعد از سال ۸۸ هزینه کار سیاسی به شدت بالا رفت و در مقابل هزینه فسادهای هزاران میلیاردی پایین آمد
  •