به روز شده: ۱۸:۵۲ تهران - یکشنبه ۲۷ بهمن ۱۳۹۲

تفنگش را زمین بگذاشت و بشکست/ فتوای علما می‌تواند عامل بازدارنده شکار بی‌رویه باشد

امروز: روز گذشته در شبکه های اجتماعی عکس از مردی روستایی منتشر شد که در مراسمی تفنگ خود را اعدام می کرد. کاربران در توضیح این عکس نوشتند: تفنگش را می‌بینید؟ تصمیم عجیبی گرفته. اسمش «احمد عزیزی» است. او شکارچی بود. و با همین تفنگ حیوانات زیادی را شکار کرده بود. اما اکنون پشیمان است.

می‌گوید: «انسانی که حیوانات را می‌کُشد، بخشی از انسان بودنش را از دست می‌دهد». اینجا روستای «دَرَکی» است. در نزدیکی مریوان. «کاک احمد»، اهالی روستا را جمع کرده. «انجمن سبز چیا» را هم خبر کرده. تا در حضور همه اهالی روستا، تفنگش را با سنگ بشکند. و شکست. تفنگش را کُشت. تفنگش را نابود کرد. تا بگوید، هر تفنگی که خاموش می‌شود، طپشِ قلبِ صد‌ها حیوان، آرام‌تر می‌شود. و انسان، انسان‌تر می‌شود. کاک احمد از امروز، دوست داشتنی‌تر است. او دیگر شکارچی نیست.

احمد عزیزی شکارچی اهل روستای «درکی» واقع در منطقه «هورامان» کردستان، جمعه گذشته، پس از ۱۲سال شکار در اقدامی نمادین در میدان مرکزی روستا، تفنگش را شکست و شکار را کنار گذاشت. شغل اصلی احمد، زنبورداری است و ۴۳‌سال سن دارد، تا سوم راهنمایی درس خوانده و روزگارش را در همین روستای محل زندگی‌اش می‌گذراند. علاوه بر زنبورداری، کار دیگری که احمد عزیزی به آن علاقه داشت و همیشه انجامش می‌داد، شکار بود. او در فصل شکار، هر چند وقت یکبار، اسلحه ساچمه‌ای خود را پر می‌کرد به کوه می‌زد و عصرگاهان با دستی پر به خانه برمی‌گشت. شکار موردعلاقه او هم «کبک» بود. با این حال پاییز گذشته شکار تعدادی از همین کبک‌ها زندگی‌اش را دستخوش تغییر و تحول کرد تا در نهایت روز ۲۵بهمن تصمیم تاریخی‌اش را گرفت و تفنگش را شکست. معصومه ابتکار، رییس سازمان حفاظت از محیط‌زیست نیز روز گذشته در گفت‌وگویی با «شرق» این اقدام را زیبا و انسانی توصیف کرد و گفت حتما سازمان محیط‌زیست از اقدام این فرد قدردانی خواهد کرد. گفت و گوی شرق با این شکارچی را با هم می خوانیم:

آقای عزیزی! چطور شد که تصمیم به شکستن تفنگ و کنارگذاشتن شکار گرفتید؟

من ۱۳ سال پیش ازدواج کردم و در چهارسال اول ازدواجم بچه‌دار نشدم، اما پس از پیگیری‌های بسیار و معالجه پیش دکترهای تهران در نهایت خداوند به من و همسرم یک دختر داد، اسمش یلداست و از همه دنیا برای من عزیزتر است. پاییز امسال وقتی یک روز از شکار به خانه برمی‌گشتم یلدا با دیدن کبک‌های شکارکرده و کشته‌شده گریه کرد، از گریه دخترم ناراحت شدم، حتی از گوشت آن کبک‌ها هم استفاده نکردیم، گفتم یلدا جان چیکار کنیم؟ گفت اسلحه‌ات را پرت کن، همان موقع تصمیم گرفتم اسلحه را بشکنم. بعدها هم که به موضوع فکر کردم دیدم شکارکردن من غیر از ناراحتی یلدا ضررهای دیگری هم دارد، فکر اینکه طبیعت را خراب می‌کردیم و حیوانات را می‌کشتیم دچار عذاب‌وجدانم کرد. بعد در نهایت تصمیم گرفتم با انجمن چیا تماس بگیرم و بگویم قصد انجام چنین کاری را دارم.

چطور با انجمن سبز «چیا» آشنا شدید؟

اعضای این انجمن از قبل به روستای ما می‌آمدند و عکس‌ها و پوسترهایی منتشر می‌کردند که شکار نکنید، مواظب درختان و جنگل‌ها باشید و... به آنها که موضوع را گفتم خیلی استقبال کردند و به من گفتند اگر این کار را بکنی یک حرکت انسانی و بزرگ است. در نهایت روز جمعه به روستای ما آمدند، حدود ۱۵۰ تا ۲۰۰ نفر جمع شده بودند. مردم روستا که برای نماز جمعه حاضر می‌شدند هم بودند. در نهایت من در حضور جمع تفنگم را شکستم و گفتم باید کاری بکنم که بقیه هم دنبال من بیایند تا طبیعت را خراب نکنیم.

اسلحه‌ای که داشتید چه مدلی بود و چقدر می‌ارزید؟

اسلحه سوزنی کالیبر ۱۲ساچمه‌ای و مخصوص شکار بود. چند سال پیش فکر کنم یک‌نفر آن را از عراق خرید و من هم اسلحه را از او گرفتم، مجوز آن را هم از مریوان گرفته بودم.

با این کیفیت و شرایط، قیمت آن چقدر می‌ارزید؟

الان اگر می‌خواستم بفروشمش با جواز حدود سه‌میلیون‌تومان قیمت داشت.

چند سال بود که شکار می‌کردی؟

از ۱۲سال پیش تاکنون، همیشه در فصل شکار یعنی بهار و پاییز که موقع کوچ پرنده‌ها و کبک‌هاست هر ۱۰روز یک‌بار یا هر هفته یک‌بار برای شکار می‌رفتم.

بیشتر از همه چه چیزی شکار می‌کردی؟

در منطقه ما جانوران زیادی برای شکار هست، من بیشتر کبک شکار می‌کردم، منطقه ما طوری است که کبک زیاد است. ولی بز کوهی و خرگوش و بقیه حیوانات هم اینجا زیاد است، به دلیل همین موقعیتش شکارچی‌های زیادی از مریوان و سروآباد و دیگر روستاهای اطراف به اینجا می‌آیند، داخل خود روستای ما بین ۱۵ تا ۲۰ نفر شکارچی هست. اما از بقیه جاها زیاد می‌آیند. شکاربان هم خیلی توان مقابله با آنها را ندارد، سر جاده کمین می‌زند و دنبالشان توی کوه نمی‌رود، آنها هم حواسشان هست.

واکنش بقیه اهالی و شکارچی‌های روستا به اقدام شما چه بود؟

خیلی استقبال کردند و من را مورد تشویق قرار دادند، شکارچی‌ها به من گفتند انشاءالله ما هم دنبال تو می‌آییم، همان شب مردم روستا تا ساعت دو شب به خانه من می‌آمدند و تشکر می‌کردند. البته می‌دانید، قضیه فقط همین اسلحه نیست، یک نفر می‌تواند با یک نخ کبریت یک جنگل را بسوزاند، این کار تا ۲۰۰ سال هم جبران نمی‌شود. ما باید همه با هم دست به کار شویم برای حفظ طبیعت. منطقه ما کوهستانی است. یک چشمه‌ای داریم که خیلی زیباست. اطرافش خیلی تخریب شده کسی نیست به داد این طبیعت برسد، باید خودمان کاری بکنیم. من دیشب در تلویزیون مستندی دیدم که شکارچی‌ها عاج کرگدن‌ها را در آفریقا می‌بریدند و این جانوران را می‌کشتند. واقعا آدم ناراحت می‌شود این تصاویر را می‌بیند، ولی دیشب وجدانم راحت بود که دیگر تفنگم را شکسته‌ام و شکار نخواهم کرد.

امروز روزنامه اعتماد در گزارشی درباره ی شکار می نویسد:

شکار از دیرباز تفریحی بوده درباری، تفریحی که خان‌ها با شکارهای لذیذتر و مردم عادی‌تر با شکار پرندگان و موجودات کوچک‌تر، روزگذرانی می‌کردند. اما با به‌روز شدن دغدغه‌های زیست محیطی در جوامع، شکار، دیگر رویه سابق را ندارد و شکار از نوع بی‌رویه و غیرمجاز که به انقراض گونه‌ها بینجامد، به امری ضدمحیط‌زیستی تبدیل شده است.

اما در این میان سازمانی که حافظ محیط زیست کشور است، پروانه‌های شکار از نوع مجاز را صادر می‌کند، پروانه‌هایی که شاید راهی جز صادر کردنش ندارد و این‌بار به واسطه فتوای علما می‌خواهد جلودارش باشد.

در یک سال گذشته، چیزی نزدیک به ۴۰۰ پروانه شکار از سوی سازمان صادر شد، معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست با اشاره به تعدد پروانه‌های شکار صادر شده و ارتباط آن با استفتائاتی که سازمان درصدد گرفتن از علماست، به «اعتماد» گفت: «در دوره مدیریت یک ساله من چیزی نزدیک به ۴۰۰ پروانه شکار صادر شد، در دوره‌های پیش حدود ۶۰۰ پروانه. البته در دوره مدیر پیش از من پروانه‌یی صادر نشده بود اما برای حل این مشکل اقداماتی در دست داریم از جمله آنها فتاوایی که از علما در این خصوص و ممنوعیت آن می‌گیریم. همچنین با دفتر حفاظت صید و شکار هم در این خصوص اقدامات مشترکی را در دست اجرا داریم.»

کیخا معتقد است باید از نظر فقهی پاسخ این سوال داده شود، اینکه نگاه فقه در این خصوص چیست، روشن و شفاف نیست، از نظر قانونی و فنی هم باید روشن شود. علما با نظرات‌شان می‌توانند در خصوص پدیده رو به افزایش شکار ممانعت ایجاد کنند. اما بحث فرستادن مرال‌های ایرانی به ارمنستان در این معاونت در دست بررسی است، مرال‌هایی که قرار است جایگزین مرال‌های از دست رفته ارمنستان باشند و این‌گونه جانوری را احیا کنند.

چند سال پیش بود که ماجرای فرستادن آهوهای ایرانی به قطر، حاشیه‌ساز شد، حاشیه‌یی که مسوولان متولی مجبور شدند اعلام کنند آهوها بیمار بودند و برای مداوا به این کشور فرستاده شدند، گفته‌یی که توسط رییس سازمان دامپزشکی تکذیب و اعلام شد همه حیواناتی که از کشور خارج می‌شوند گواهی بهداشت دارند.

مسوولان زیست محیطی کشور ارمنستان در سفری که در هفته گذشته به ایران داشتند، خواستار داشتن مرال‌های ایرانی بودند، این خواسته با هدف احیای این جانور در ارمنستان بوده، کشوری که زمانی مرال داشت و اکنون به قرض گرفتن از کشور همسایه رو آورده است.

مرال یکی از بزرگ‌ترین انواع گوزن و بزرگ‌ترین گوزن بومی ایران است و با اینکه در گذشته جمعیت بسیار زیادی در اغلب نواحی جنگلی سواحل دریای خزر، ارتفاعات البرز و دامنه‌های زاگرس داشت، امروزه تنها در برخی از ارتفاعات دور از دسترس البرز مرکزی و شرقی پیدا می‌شود. معاون محیط طبیعی سازمان محیط زیست در پاسخ به این درخواست، تصمیم‌گیری در خصوص آن را منوط به نظر هیاتی متخصص می‌داند، هیاتی از کارشناسان که باید پس از روشن شدن دلایل این درخواست از سوی ارمنستان، آن را بررسی کنند و با توجه به شرایط این حیوان در مناطقی از ایران که زیست می‌کند، به این درخواست پاسخی مثبت یا منفی دهند.

اما کیخا در این خصوص به «اعتماد» می‌گوید: «هیات ارمنی که به ایران آمدند طی درخواستی رسمی که به وزارت امور خارجه ارسال شده بود و آنها به ما ارجاع دادند، خواستار داشتن مرال ایرانی بودند، تا در کشورشان این‌گونه جانوری را احیا کنند. ما این درخواست را به دفتر حوزه حیات وحش و حوزه تاریخ طبیعی ارجاع دادیم تا این درخواست را از جنبه‌های مختلف حقوقی و ژنتیکی بررسی می‌کنند. همکاران ما سوالاتی داشتند، قرار شد برای آنها ارسال شود، پاسخ سوالات را که گرفتند، اگر مورد تایید ما قرار گرفت، در خصوص آن تصمیم می‌گیریم.»

او همچنین در خصوص اینکه برنامه هیات ارمنی برای گرفتن مرال‌ها چه خواهد بود، گفت: «آنها این مساله را کلی مطرح کردند، آنها مدعی‌اند ما مرال‌ها را می‌خواهیم چون قبلا داشتیم و می‌خواهیم احیا کنیم، در مذاکره شفاهی که داشتیم به من گفتند که ما دنبال این هستیم که مرکز تکثیر و و پرورش بزنیم و این‌گونه را احیا کنیم. تعدادشان مشخص نیست اما بیش از دو مرال است، من نامه انگلیسی‌شان را ندیدم، نامه از طریق وزارت امور خارجه فرستاده بودند، قبل از آن هم نامه‌یی توسط همکاران دفتر همکاری‌های بین‌الملل به من رسیده بود که نظرم را خواسته بودند، ما به دفتر تخصصی دادیم تا مورد بررسی قرار گیرد. در حال حاضر ما در معاونت داریم روی پلنی کار می‌کنیم در ارتباط با تبادل گونه‌ها با سایر کشورها که آیا مجازیم انجام بدهیم، در مورد چه گونه‌هایی می‌توانیم انجام دهیم و با چه شرایطی. وقتی پاسخ این سوالات برای ما روشن شود تصمیم می‌گیریم.»اما او در قسمتی دیگر به انتقال آب بین‌حوضه‌یی به عنوان راهکار ته جدولی سازمان که در دوره پیش از ابتدایی‌ترین راهکارها بود و با اعلام خطر بودن هر تالاب و دریاچه‌یی، این راه به ذهن مدیران این حوزه می‌رسید، از نگاه معاون محیط طبیعی هم راهکار آخر است، راهکاری که بدون درنظر گرفتن تاییدیه‌های زیست محیطی ارزشی ندارد.

او به «اعتماد» گفت: «انتقال آب بین‌حوضه‌یی، آخرین راهکار باید باشد، آن هم بدون ملاحظات زیست محیطی قابل پذیرش نیست، هر اقدامی می‌خواهد انجام شود باید تاییدیه محیط زیست را داشته باشد، هیچ اقدامی که این تاییدیه را نداشته باشد، نمی‌پذیریم. آن منطقه باید مدیریت منابع آبش درست شود، ما فکر می‌کنیم مساله اصلی، مدیریت منابع آب است در کشور. به ویژه در حوضه ارومیه باید رفتار مدیریتی‌اش اصلاح شود.»



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • گزارشی از دیدار جهانگیری با مراجع؛ ۸‌هزار میلیارد تومان پول دولت در حساب یک‌نفر
  • آیا علما به مردم نیاموخته بودند که «سکوت هر مسلمان خیانت است به قرآن»؟
  • ۲مظنون شلیک به گوزن زرد پارک پردیسان به پلیس آگاهی معرفی شدند
  • معصومه ابتکار: حداکثر یک سال حبس برای شکارچی گوزن کافی نیست
  • نامه همسر تاجزاده به مراجع و علما: سکوت در برابر ظلم چه حکمی دارد؟
  • انتقاد شدید کمیسیون آزادی‌های مذهبی در جهان از فتوای رهبر جمهوری اسلامی
  • فتوای آیت الله خامنه ای در خصوص حرمت اطلاع رسانی: گزارش دادن ظلم مسئولان به مردم حرام است
  • فایننشال تایمز: فرش قرمز مراجع برای روحانی نشان از آسودگی روحانیت از پایان دوره ی احمدی نژاد است
  • بلاتکلیفی مراجع در مواجهه با بلیه ای که دولت امام زمان نامیده شد
  •  
    آخرین اخبار
  • همه با هم امضا کنیم/ نامه‌ی مردمی به رییس جمهور برای رفع حصر
  • مساله ای به نام «حصر» و تصمیم سنجیده ای که برعهده شورای امنیت ملی است
  • اسماعیل گرامی مقدم: رهبران محصور جنبش سبز تقاضای آزادی نخواهند کرد
  • اعتراض مردم شهرهای مختلف به پخش «سرزمین کهن» از صدا و سیما؛ پخش سریال متوقف شد
  • ادامه انتقادها از جشنواره فجر به دولت اعتدال؛ ما فهمیدیم که ۸۸ چه اتفاقاتی افتاد، ولی شما آمدید تا جلوی اینها را بگیرید
  • امضا و اعلام حمایت عیسی سحرخیز از نامه مردمی به رییس جمهور برای رفع حصر
  • نگرانی خانواده مریم شفیع پور از اجرای تهدیدات بازجو در صدور حکم
  • وزیر صنعت هم از دروغهای دولت قبل می گوید
  • نشر چشمه در نمایشگاه کتاب سال بعد حضور نخواهد داشت
  • سعید معیدفر: انحصارطلبان با تحریک گروه‌های خودسر به دنبال بی‌اعتبار کردن دولت هستند
  • سایت جبهه پایداری: چرا دیوانه وار به بابک زنجانی حمله می کنید؟ او عامل دور زدن تحریم بود
  • مقتدی صدر از سیاست کناره گیری کرد
  • پنج مرزبان ایرانی سالم هستند
  • انتقال رسول بداقی و شاهرخ زمانی به سلول انفرادی
  • بحران آب به ۳۰۰ نقطه زیرزمین رسید
  • ۳ میلیون کارگر دست‌خالی به تعطیلات می‌روند؟
  • بازداشت کاظم برجسته، عضو ستاد میرحسین و اجرای ۵ سال حبس تعزیری
  • خانواده جانباختگان ۲۵ بهمن ۸۹؛ پرونده ها مختومه، منع تعقیب برای عاملان
  • سیاست های افزایش فرزند و فاجعه جمعیتی پایتخت
  • ابهامات کنکور کارشناسی ارشد ادامه دارد
  •