به روز شده: ۰۹:۲۵ تهران - دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۹۲

بیانیه ای به مناسبت ۱۳ آبان

 حمایت شورای هماهنگی راه سبز امید از بازنگری در سیاست های گذشته

امروز: شورای هماهنگی راه سبز امید در بیانیه ای به مناسبت ۱۳ آبان و با اشاره به برنامه ها و دیدگاه های میرحسین موسوی و مهدی کروبی در حوزه سیاست خارج، و تاکید بر آنکه تداوم سیاست های نابخردانه دولت دهم اما، ایران را به دام قطعنامه های پیاپی سازمان ملل و تصمیم دول غربی برای اعمال تحریم های اقتصادی بیش تر انداخت تصریح کرده اند: جنبش سبز خواهان سیاست خارجی عقلانی و عزت مند مبتنی بر تعامل شفاف و سازنده با دنیا و طرد دیپلماسی ماجراجویانه و عوام فریبانه و ارتقاء شأن ملت بزرگ و تاریخی ایران در جهان است. ملتی که بسیار بیش از این شایسته احترام و تکریم در تمام جهان است. طرد خشونت، ترور، مداخلة سلطه جویانه در امور داخلی کشورها و احترام به حق تعیین سرنوشت برای همة ملت ها، نیازمند تغییر بنیادین نگرش ها در رابطه با امنیت ملی، منطقه ای و جهانی است که راه را بروی گسترش همکاری و تعامل بین ملت ها باز کند. جنبش سبز از هر اقدامی که در این جهت انجام شود استقبال می کند.

شورای هماهنگی در بیانیه ی خود با اشاره به مذاکرات هیات مذاکره کننده با امریکا به رییس جمهور یادآور شده است: استفاده از همه پرسی در مسائلی از این دست، بنا بر قانون اساسی، حقی است که می تواند از آن برای پیشبرد برنامه سیاست خارجی خود استفاده کنند. بدیهی است که این همه پرسی درباره چارچوب های کلی خواهد بود و نه جزئیات فرایندهای دیپلماتیک که در حیطه وظایف دستگاه های مربوطه است.

همچنین در این بیانیه آمده است: به هیئت نمایندگی ایران در مذاکرات جاری صمیمانه عرض می کنیم در این راه، بیش از هر چیز به خواست ملت، که به تصریح قانون اساسی، تجلی اراده الهی است متکی باشید و مطمئن باشید که تحقق مطالبات بر حق این مردم زجرکشیده اما مقاوم، موجب رضای خالق و سرافرازی و سربلندی شما خواهد بود.

متن کامل بیانیه شورای هماهنگی راه سبز امید به گزارش دبیرخانه این شورا به شرح زیر است:

به نام خدای توانا

سیزدهم آبان ماه هر سال، یادآور حادثه اشغال سفارت آمریکا در تهران توسط دانشجویان خط امام است. درباره درستی یا نادرستی این حرکت اعتراضی، و همچنین شیوه ادامه و حل و فصل نهایی آن، سخن بسیار گفته شده است. فارغ از مناقشاتی که در این باره وجود دارد و با تاکید بر این که شهروندان ایرانی که صاحبان اصلی این آب و خاک هستند، حق ارزیابی و نقد آن را (مانند هر بخش دیگری از کارنامه نظام جمهوری اسلامی) دارند، واقعیت این است که در آن زمان، رابطه دو کشور بواسطه خاطرات نه چندان دور مردم از حمایت همه جانبه دولت ایالات متحده آمریکا از نظام خودکامه و وابسته پهلوی (که کودتای ۲۸ مرداد تنها یک نمونه بارز آن بود)، در وضعیتی شکننده و غیردوستانه قرار داشت.

حوادثی مانند حمله نظامی طبس و حمایت های پنهان و آشکار از تجاوز نظامی عراق به خاک ایران، به این تضادها دامن زد و چشم انداز عادی سازی این رابطه را تیره و تار ساخت. با گذشت زمان اما، مواضع خصمانه دو کشور، راه را برای کانون های سیاسی افراط گرا، هم در ایران و هم در آمریکا هموار ساخت تا از آن، برای توجیه بقا و رفتار سیاسی خود سوء استفاده کنند. ترویج ایران هراسی در یک سو و سلطه تنفر از امریکا در سوی دیگر، بر فرهنگ سیاسی دو ملت سایه افکند و هنگامی که این مناقشه تاریخی به ابزار پیشبرد اهداف سیاستمدارانی که خط مشی سیاست خارجی خود را بر بنیانی کج نهاده بودند تبدیل شد، نتایجی بس زیانبار برای هر دو کشور و کشورهای منطقه پدید آورد.

در این میان اما، در هر دو کشور، همواره افراد و گروه هایی بوده اند که خواستار بازنگری در سیاست های جاری و حرکت به سوی روابطی مبتنی بر احترام متقابل اند. جنبش سبز مردم ایران و همراهان سربلند و دورنگر آن، از این جمله است. در برنامه ی انتخاباتی اقایان کروبی و موسوی در سال ۸۸ ، بر تنش زدایی، اعتمادسازی و برقراری روابط دوستانه و مبتنی بر احترام و منافع متقابل با دیگر کشورها؛ پای بندی به تعهدات بین المللی، مسئولیت پذیری و ایفای نقشی سازنده در برقراری صلح و امنیت جهان؛ و مشارکت در حل وفصل مسائل بین المللی از طریق گفتگو و مذاکرات سازنده، به عنوان بخشی از راهبردهای سیاست خارجی دولت آینده تأکید شد و به کارگیری سیاست خارجی فعال، کارآمد و قدرتمند از طریق اجماع ملی؛ سامان دهی به مدیریت و تقویت ساختار تصمیم گیری در سیاست خارجی؛ واقع گرایی و نفی هرگونه توهم، ماجراجویی، تندروی، افراط گرایی، تحجر و سطحی نگری در روابط خارجی کشور با جهان؛ و اهتمام به بسط و تعمیق مناسبات دوجانبه با کلیه کشورها مبتنی بر احترام و منافع متقابل، سرلوحه سیاست های خارجی آنها اعلام گردید.

بعد از حرکت اعتراضی میلیون ها ایرانی و شکل گیری جنبش سبز نیز، رهبران جنبش در «منشور» آن، نسبت به «نادیده گرفتن منافع ملی و ماجراجویی های عوام فریبانه در تعاملات بین المللی همراه با سوءاستفاده از اعتقادات استقلال طلبانه و ضدسلطة جهانی در میان اقشار گوناگون» به عنوان انحرافی زیانبار در مسیر حرکت جمهوری اسلامی هشدار دادند و اعلام کردند که «جنبش سبز در عین تأکید مصرانه بر حفظ استقلال و مرزبندی با نیروهای وابسته به قدرتهای بیگانة سلطه جو، نه انزواطلب و نه دیگرستیز است. برعکس، جنبش سبز با صراحت و شجاعت و نه در خفا و خلوت، به دنبال توسعة رابطه با تمام کشورهای جهان از طریق اعتمادسازی متقابل ملتهاست.» در «منشور» تأکید شد که «جنبش سبز خواهان سیاست خارجی عقلانی و عزت مند مبتنی بر تعامل شفاف و سازنده با دنیا و طرد دیپلماسی ماجراجویانه و عوام فریبانه و ارتقاء شأن ملت بزرگ و تاریخی ایران در جهان است. ملتی که بسیار بیش از این شایسته احترام و تکریم در تمام جهان است. طرد خشونت، ترور، مداخلة سلطه جویانه در امور داخلی کشورها و احترام به حق تعیین سرنوشت برای همة ملت ها، نیازمند تغییر بنیادین نگرش ها در رابطه با امنیت ملی، منطقه ای و جهانی است که راه را بروی گسترش همکاری و تعامل بین ملت ها باز کند. جنبش سبز از هر اقدامی که در این جهت انجام شود استقبال می کند.»

تداوم سیاست های نابخردانه دولت دهم اما، ایران را به دام قطعنامه های پیاپی سازمان ملل و تصمیم دول غربی برای اعمال تحریم های اقتصادی بیش تر انداخت. در همان زمان، میرحسین موسوی در یادداشتی پیرامون قطعنامۀ ۱۹۲۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد (۱۶ تیرماه ۱۳۸۹) با عنوان «تحریم ها آخرین میخ را به تابوت چشم انداز بیست ساله خواهد کوبید» یادآور شد که پیشگیری از صدور چنین قطعنامه هایی با تکیه بر تدبیر و عقلانیت ممکن بود. در آن یادداشت آمده بود که تنگناهای فزاینده ای که بر ملت ما تحمیل شد، نتیجه ماجراجویی کسانی است که فحاشی و اهانت به کشورهای دیگر را به منظور مصرف داخلی برای عده ای کم اطلاع روا می دانند و «منافع خود و جناح خود را به جای منافع ملی جا می زنند.» موسوی، با کوله باری از تجربه اداره کشور در شرایط بحرانی، در همین زمان نسبت به پیامدهای تداوم آن رویه هشدار داد که «اگرچه درک این نکته ساده برای کسانی که اسیر منافع کوتاه مدت خویشند مشکل باشد، برای اینجانب مانند روز روشن است که این قطعنامه بر امنیت و اقتصاد کشور ما اثرخواهد گذاشت، تولید ناخالص را پائین خواهد آورد، بیکاری را بیش تر خواهد کرد، مردم را در تنگنای مشکلات بیش تر معیشتی و اجتماعی قرار خواهد داد، فاصله ما را ازکشورهای در حال رشد جهان بویژه کشورهای همسایه رقیب بیش تر خواهد ساخت و آخرین میخ را بر تابوت چشم انداز بیست ساله خواهد کوبید» و تأکید کرد که «آنچه در شرایط کنونی مهم است، اندیشیدن به راه حل هایی است که بتواند احتمالات خطر را برای استقلال، تمامیت ارضی و حقوق مشروع کشور به حداقل برساند و در عین حال پاسدار آزادی و حقوق شهروندان باشد که حفظ امنیت ملی بدون پشتوانه شهروندانی آزاد وآگاه ممکن نیست.» موسوی به شبکه های جنبش سبز پیشنهاد کرد که مشفقانه به راه حل هایی که می تواند به دفع این شر عارض گشته کمک کند بپردازند و اولین وضروری ترین راه حل و حتی فوری ترین آن را اطلاع رسانی صادقانه به ملت دانست: «این حق مردم است که ماهیت قطعنامه و تحریم های دیگری که در حال افزوده شدن به آن است بشناسند. باید آن ها بدانند این تحریم ها چه اثری بر سفره آن ها و روی نرخ بیکاری وتورم وتولید و پیشرفت کشور و امنیت می گذارد. اگر قرار است مردم در مقابل بحرانی که ناخواسته در حال ورود به آن هستند مقاومت کنند، ضرورت دارد که اعتماد آن ها جلب شود و اعتماد جز از طریق راستگویی حکومت و شفافیت اطلاعات بدست نمی آید.» وی همچنین بر تغییر چینش اعضای تیم مذاکره کننده تأکید کرد: «شرایط تازه ایجاب می کند که دایره مشاوران پرونده حساس هسته ای گسترده تر شود. تا آنجا که نویسنده اطلاع دارد بر خلاف دوران جناب آقای خاتمی، عده کمتر و کم تجربه تری درگیر این پرونده حساس هستند و به طور قطع یکی از دلایل ورود به این مرحله ناخوشایند و بحرانی تنگ بودن دایره مشاوران زبده است.» اما پبشنهاد مهم تر او، مراجعه به افکار عمومی بود: «در کشورهای موفق، دولت ها علیرغم برخورداری از مشروعیت ناشی از رعایت میثاق های ملی، سعی می کنند در چنین مواردی ازعقلانیت جمعی و حتی اجماع نسبی استفاده کنند. چه اشکالی دارد همچون پرونده گروگان های امریکائی، تصمیم گیری در مورد اصول حاکم بر سیاست هسته ای کشور به تصویب مجلس برسد، نه آن که مجلس درآخر کار با مصوبات فرمایشی، خرابکاری های تصمیم گیران را توجیه نماید. چرا باید چند نفر پنهان از نظر مردم در مورد پرونده هایی که به سرنوشت همه ملت مربوط است تصمیم بگیرند؟ مگر قرار نبود مردم حاکم بر سرنوشت خود باشند؟ چرا فکر کنیم که مردم باید با هرچه ما تصمیم گرفتیم موافق باشند؟ آیا اصل مربوط به رفراندوم جنبه زینتی دارد که هر زمان برای حل مسائل مهم کشور به آن اشاره می شود طوفانی از اتهام و توهین راه می افتد؟ آیا جای آن نیست که در موارد حساس نظر ملت را از این طریق پشت سر تصمیمات مهم قرار دهیم؟»؛ پیشنهادی که بار دیگر نیز در بیانیه «شورای هماهنگی راه سبز امید» به تاریخ ۲ ابان ۱۳۹۱ عنوان شد.

گرچه در آن زمان به واسطه چیرگی توهم های تودرتو بر ذهنیت مسئولان کشور، به هشدارها و پیشنهادهای جنبش سبزو دیگران خیر خواهان کشور نه تنها بی توجهی بلکه هجمه شد، گذشت زمان، نتایج شوم اتخاذ رویه های نابخردانه در سیاست خارجی را آشکار ساخت و شهروندان ایرانی که بیش از مسئولان نظام، تنگناهای به وجود آمده را در زندگی روزمره لمس می کردند، در جریان انتخابات ۲۴ خرداد امسال، به بازگشت سیاست های همراه با تدبیر و عقلانیت رأی دادند. اینک، هم دولت ایران و هم دولت های محوری طرف مذاکره، به این نتیجه رسیده اند که ادامه رویه های تخاصمی گذشته به نفع منافع ملی و بین المللی آنها نیست و برای رسیدن به نقطه اجماع ملی در کشورهای خود، به افکار عمومی مراجعه می کنند تا راه را بر غوغاسالاری جنگ طلبان و افراط گرایانی که سعی می کنند با تکیه بر امکانات تبلیغاتی و کانون های فشار از منافع گروهی خود و نه ملت های خود حفاظت کنند، ببندند. «شورای هماهنگی راه سبز امید»، ضمن حمایت قاطع از روند بازنگری در سیاست های گذشته و تلاش دولتمردان در گشایش راه هایی برای تعامل سازنده با جامعه بین المللی، تذکر چند نکته را بر خود لازم می داند:

به رئیس جمهور محترم یادآور می شویم که استفاده از همه پرسی در مسائلی از این دست، بنا بر قانون اساسی، حقی است که می تواند از آن برای پیشبرد برنامه سیاست خارجی خود استفاده کنند. بدیهی است که این همه پرسی درباره چارچوب های کلی خواهد بود و نه جزئیات فرایندهای دیپلماتیک که در حیطه وظایف دستگاه های مربوطه است.

اطلاع رسانی درباره اهداف روند بازسازی رابطه با جهان به مردم، که کشور و آینده آن متعلق به آنهاست، ضروری است و موجب تقویت همبستگی ملی و حمایت مردمی میشود. شهروندان ایران زمین، محرم ترین افراد برای آگاهی از آنچه قرار است اتفاق بیفتد هستند. بدیهی است که در این زمینه هم، کسی انتظار ندارد نسبت به پایبندی به اصول دیپلماسی و توافق های به دست آمده در جریان مذاکرات بی توجهی اعمال گردد.

پیشبرد اهداف سازنده دولتمردان در ساماندهی به عرصه سیاست خارجی، بدون توجه به ضرورت ساماندهی همزمان به قلمروهای گوناگون مسئولیت‌های دولت در عرصه سیاست داخلی، ممکن نیست. تنها دولت هایی در مذاکرات مربوط به عرصه های بین المللی موفق هستند که به پشتوانه اجماع داخلی و حمایت مردم خویش مستظهر باشند.عقب نشینی در مقابل استمراررفتارهای اقتدارگرایانه افراطیون در عرصه سیاست داخلی شرایط را برای افزایش فشار انها در عرصه سیاست خارجی و تخریب دستاوردهای کنونی را مهیا میکند.باید در عین این خیال خام را از ذهن بخشی از گروه های فشار و باندهای قدرت -که برای چندمین بار وزن آنها در میان مردم در انتخابات اخیر روشن شد- زدود که می توان با قدرت های جهانی به «نرمش قهرمانانه» تن در داد اما در داخل به اعمال سیاست «داغ و درفش» ادامه داد.

توسل به تدبیر حکم می کند در مذاکرات تاریخی و پراهمیت کنونی، با تلاش مضاعف رییس جمهور منتخب مردم در راستای تحقق وعده های انتخاباتی و تامیت حقوق مندرج در فصل سوم قانون اساسی,همبستگی ملی تقویت شده ودر مقابل اهرم های فشار و برگ های برنده کم تری در دست طرف مقابل بماند. تداوم نقض اشکار حقوق شهروندی و حصر غیرقانونی، غیرشرعی و غیراخلاقی آقایان کروبی و موسوی و خانم رهنورد و نیز حبس زندانیان سیاسی مانع تقویت همبستگی ملی, مغایر منافع ملی و موجب تنزل جایگاه کشور در جامعه جهانی است. آزادی بی قید و شرط و سریع این دلسوزان منافع بلندمدت این آب و خاک، راه را برای تنش زدایی همزمان و پایدار در عرصه داخلی و خارجی هموار و موضع کشور در مذاکرات را تقویت میکند.

در پایان، به هیئت نمایندگی ایران در مذاکرات جاری صمیمانه عرض می کنیم در این راه، بیش از هر چیز به خواست ملت، که به تصریح قانون اساسی، تجلی اراده الهی است متکی باشید و مطمئن باشید که تحقق مطالبات بر حق این مردم زجرکشیده اما مقاوم، موجب رضای خالق و سرافرازی و سربلندی شما خواهد بود.

شورای هماهنگی راه سبز امید

۱۲ ابان ۱۳۹۲



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • معصومه ابتکار: اراده دولت، نجات دریاچه ارومیه است
  • باقی ماندن ستاد ویژه مقابله با تحریم در بودجه ۹۲ علی رغم مخالفت دولت
  • حمایت شورای هماهنگی راه سبز امید از بازنگری در سیاست های گذشته
  • نامه شورای هماهنگی به مراجع و علما در آستانه هزارمین روز حصر
  • آیا دولت راستگویان در رفع حصرها دخالت نخواهدکرد؟
  • بیانیه جمعی از نمایندگان ادوار مجلس در تحلیل شرایط کنونی و حمایت از سیاست خارجی دولت
  • معاون اول حسن روحانی: برخی نمی‌خواهند دولت در سیاست خارجی توفیق یابد
  • ۴ سناریوی دولت برای هدفمندی یارانه ها
  • هاشمی رفسنجانی: شهامت دیپلماسی دولت ستودنی است
  •  
    آخرین اخبار
  • بیکاری ۴۰ کارگر در پی تعطیلی کارخانه گیبور‎
  • وقتی میردامادی در زندان است، حدادعادل سخنگوی چرایی تسخیر لانه می شود
  • وقتی دزدی در این کشور امنیت دارد، اما آب بازی نه!
  • دلیل تنگی نفس ۳ هزار نفر در خوزستان مشخص شد؛ باران اسیدی
  • بازگشت پرونده «ستار بهشتی» به دادسرا
  • ابراهیم یزدی: تصادفی نیست که وقتی روحانی به مجمع عمومی سازمان ملل می‌رود، نتانیاهو حمله می‌کند
  • وزیر نفت: آن هایی که خطرساز بودند همچنان چوب لای چرخ مدیریت کشور می گذارند
  • وقتی صدا‌و‌سیما بعد از هشت سال تازه یاد گرانی افتاده است
  • فاطمه راکعی: نتیجه قوانینی که وضع می‌شود خانه‌نشین کردن زنان است
  • نامه مادر ستار بهشتی به رییس جمهور: مامور فتا که از فرط عصبانیت او را زیر شکنجه کشته، امروز در زندان است
  • محسن میردامادی از زندان: برخی به دلیل منافع شان در مناسبات سال ۵۸ فریز شده اند
  • آذر منصوری: میراث ۸ ساله احمدی‌نژاد با تلاش‌های یکی، دو ماهه قابل رفع نیست
  • نامه بیش از ۱۲۰۰ دانشجو و فارغ التحصیل به روحانی: با رفع حصر و حبس‌ها کدورتها را رفع کنیم
  • قرار وثیقه ۲۰۰ میلیونی برای مدیر مسئول بهار صادر شد
  • یک فعال حقوق کودک: رستوران‌گردی کودکان‌ کار «حمایت اجتماعی» نیست‎
  • درخواست مصطفی دانشجو برای ترخیص زودهنگام خود از بیمارستان و بازگشت به اوین
  • باز هم شیر دانش آموزی به مدارس نرسید
  • شائبه تقلب در انتخابات کانون عالی انجمن صنفی کارگران
  • مخالفت دادستانی تهران با مرخصی استعلاجی سیدحسین رونقی
  • بیکاری ۴۵۰۰ نفر در صنایع خودروسازی قزوین/ بیکاری ۳۳ درصد از قطعه سازان در اصفهان
  •