به روز شده: ۰۸:۲۹ تهران - شنبه ۳۱ فروردین ۱۳۹۲

گزارشی از بازدید رییس سازمان زندانها از بند ٣۵٠ زندان اوین

امروز: طی روزهای اخیر، رئیس سازمان زندان ها به همراه معاونین خود و مسئولین حفاظت و امنیت به طور سرزده از بند 350 زندان اوین بازدید کردند.

به گزارش جرس، در ابن بازدید، آقای اسماعیلی و همراهان به اتاق زندانیان سیاسی رفته و به صحبت های آنها گوش دادند.

در این ملاقات یکی از زندانیان خطاب به اسماعیلی گفت: "شما به عنوان رئیس سازمان زندان ها، حق اعمال بسیاری از اختیارات خود را ندارید برخی اختیارات قانونی شما از شما سلب شده است. بهتر نیست اول حقوق خود را بشناسید و از آن دفاع کنید، بعد به احقاق حقوق زندانیان بپردازید؟"

سید محمد ابراهیمی به ایشان و هیئت همراه که به اتاق و وسایل داخل آن نگاه می کردند گفت: بی خود این ها را نگاه نکنید بعد بروید بگویید این جا هتل است. آن چه در این اتاق شاهد آن هستید از فرش و یخچال و تلویزیون و سماور و ... همه با پول خود زندانیان خریده شده است.آن چه در این اتاق مال شماست یکی آن دوربین مداربسته بالای سرتان است، و در حین گفتن جمله ملافه را کنار زد و اسکلت فلزی تخت را نشان داد و گفت: یکی هم آهن این تخت ها. حتی این پتو و بالش هم مال خود زندانی هاست.

یکی دیگر از زندانیان با اشاره به عدم دسترسی زندانیان به امکانات پزشکی خاطرنشان کرد: "یکی از مشکلات عمده ما در این جا به طول انجامیدن اعزام زندانی‌های بیمار جهت مداوا به خارج از زندان است. امکانات پزشکی درمانگاه داخلی اوین در حد یک درمانگاه روستایی هم نیست و چند دکتر جوان بی‌تجربه غیر متخصص با حقوق کم در این جا استخدام هستند. لذا زندانی ها مجبورند به پزشکان و مراکز درمانی خارج از زندان مراجعه کنند. ولی گاهی 4 یا 5 ماه طول می کشد تا به او اجازه درمان بدهند. خود من، هم مشکل ریوی دارم هم دیسک کمر، دو ماه است موافقت دادستان برای اعزام به بیمارستان را نتوانسته ام بگیرم."

فریبرز رئیس دانا خطاب به رئیس سازمان زندان ها گفت: من نه ماه است با کلاه و کاپشن در این جا به سر می برم، چون مریض هستم. ویروس این مریضی هم در زندان شما و در همین محیط داخل بدن من شده است. ولی وقتی تقاضای مراجعه به پزشک دارم، همسر من باید ماه ها پشت در اتاق دادستان منتظر تصمیم ایشان گردن کج کند و غرور خود را لگد مال کند تا اجازه مداوا برای من بگیرد. من از شما می پرسم وقتی پزشک همین درمانگاه شما تشخیص می‌دهد من نیاز به مداوا در خارج از زندان را دارم، دادستان چه کاره است که باید روی نظر او تصمیم بگیرد؟"

اسماعیلی در پاسخ آنها بیان کرد: "دادستان همه کاره است و این مورد از اختیارات من خارج است."

در واکنش به این سخن ابراهیمی گفت: "پس چرا شما این جا آمده اید؟ بروید بگویید معاون دادستان بیاید که همه کاره است. ظرف این سه سالی که من این جا هستم حتی یک بار ایشان به بازدید زندان نیامده است."

رییس دانا می‌خواست ادامه دهد که اسماعیلی ادامه داد: "تقریبا همه مشکلات را دیگران گفتند. اگر حرف جدیدی داری بگو."

فریبرز رییس دانا پاسخ داد: "بله، می دانم همه مشکلات را شنیده اید. سال هاست که می شنوید، ولی کو اقدام؟ این بازدید ها همه نمایشی و تشریفاتی است. ما زندانی هستیم ولی قبول نداریم که مجرم هستیم. پس ما باید زندانی بکشیم نه گرسنگی و محرومیت. مسئله ما آب و غذا و آفتابه نیست. بلکه ساختار مدیریتی است که بر این جا حاکم است. بر اساس همین ساخت شما نمی توانید فکر کنید که 110 میلیارد دلار نفت در زمان احمدی نژاد فروخته شده ولی نفری 20 گرم گوشت به زندانی داده نشده. من به صداقت شما اعتماد ندارم. چون می دانم برای شنیدن دردهای ما و چاره جویی به این جا نیامدید. بلکه آمدید تا خودنمایی کنید و یک گزارش بوروکراتیک بدهید."

همچنین مصطفی بادکوبه ای اظهار داشت: "محدوده اختیارات ریاست سازمان زندان ها معلوم نیست. در نتیجه مقامات قضایی، امنیتی و اطلاعاتی هرکدام در مراحل مختلف نسبت به زندانیان به هر نوعی که می خواهند اعمال قدرت می کنند. به هنگام تحویل زندانی به زندان هیچ مقام یا مرجعی کتباً و شفاهاَ حقوق زندانی را به او اعلام نمی کند. در نتیجه فرد محکوم عملاَ نمی داند چه وظایف و محدودیت هایی دارد.این نابسامانی باعث می شود که اموری مانند بهداشت، درمان، ارتباطات شامل تلفن، ملاقات، مرخصی، آزادی مشروط و غیره تحت هیچ عنوان قانونمند نباشد و کارشناس پرونده، دادستان، قاضی ... و هر کس که بتواند در اداره امور زندان حتی زندانبان دخالت و اعمال سلیقه کند."
پس از آن عالی پیام نیز با همان زبان هالویی خودش گفت: آقای بادکوبه ای دلت خوش است. در این جا طبق معمولِ آنچه در همه جای دنیا رسم است که به زندانی یک بسته بهداشتی شامل شورت ، زیرپوش، شامپو، صابون، مسواک، خمیر دندان، حوله و دمپایی می دهند را دریغ می کنند. کدام یک از زندانیان این جا این سرویس ها را گرفته اند. لباس های خود شما را که خانواده تان تحویل داده اند بعد از 12 روز هنوز به شما نداده اند. آن وقت شما توقع دارید جزوه چاپ کنند بدهند دستمان؟ بگو شورت و عرق گیرمان را بالا نکشند!"
فریبرز رئیس دانا و محمد رضا عالی پیام، دو زندانی سیاسی محبوس در زندان اوین، روز بیست و ششم فروردین ماه آزاد شدند. فریبرز رئیس دانا با پایان دوره محکومیت و محمد رضا عالی پیام پس از دو روز بازداشت از زندان آزاد شدند.
فرشید یداللهی، نماینده دراویش گنابادی که به تازگی از انفرادی به 350 منتقل شده، افزود: "مشکل افراد تحت قرار بسیار جدی است و هیچ نظارتی بر رفتار زندانبان ها با آن ها وجود ندارد. دوم افرادی که از این جا به بازداشتگاه های امنیتی منتقل می شوند با برخورد های غیر قانونی مواجهه هستند که هیچ راهی هم برای اثبات و پیگیری آن وجود ندارد."

اهمّ مطالبی که در مجموع زندانیان سیاسی و عقیدتی با رئیس سازمان زندان ها در میان گذاشتند به شرح زیر است؛ اگرچه بعضی از آن ها خارج از عهده مسئولیت ریاست زندان ها هست اما در ارتباط با دستگاه قضا و زیرمجموعه آن می شود:
1- حق داشتن وکیل. برای خیلی ها وکیل تسخیری تعیین می کنند بدون رضایت یعنی متهم می خواهد وکیل تعیینی برای خود بگیرد اما نمی گذارند.
2- حق ملاقات با وکیل. اغلب زندانی‌ها ماه هاست ملاقات حضوری با وکیل خود ندارند. عده ای اصلاَ ملاقات نداشته‌اند.
3- حق مطالعه پرونده توسط وکیل متهم که رعایت و اجرا نمی شود.
4- حق اطلاع متهم از دلایل اتهام که بیش از 99 % موارد متهمین از دلایل اتهامات عنوان شده بی خبرند.
5- حق دادرسی عادلانه. یعنی طبق ماده 168 قانون اساسی محاکمات متهمین سیاسی باید به طور علنی و با حضور هیئت منصفه و در دادگاه های عمومی (در حال حاضر کیفری استان) محاکمه شوند که اکنون در دادگاه های انقلاب بدون حضور هیئت منصفه محاکمه صورت می گیرد.
6- به جای این که پرونده های متهمین بین همه شعب دادگاه های انقلاب تقسیم شود، فقط به سه شعبه ارجاع می شود و به جای این که در مرحله تجدید نظر پرونده ی متهمین بین همه شعب تقسیم شود، فقط به دو شعبه ارجاع می گردد.
7- طبق بند سه قانون احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی متهمین حق دارند در مرحله دادسرا نیز وکیل داشته باشند که متاسفانه تمام متهمین سیاسی از این حق محرومند.
8- به متهمین حتا پس از خاتمه تحقیقات در زندان با وجود این که عده قابل توجهی از آن ها دارای قرار وثیقه و یا کفالت می باشند، اجازه نمی دهند خانواده آنان وثیقه یا کفیل معرفی کنند.
9- در هنگام بازرسی منزل بسیاری از اموالی که ارتباطی با جرم ندارد مانند آلبوم عکس خانوادگی و امثال آن توقیف می شود و هیچ رسیدی بابت اموال توقیف شده به متهم یا خانواده ی وی داده نمی شود. بسیاری از این اموال حتی پس از آزادی متهم به اومسترد نمی شود.
10- طبق آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها، نامه های زندانیان به ویژه آن هایی که خطاب به مراجع قضایی باشند باید ثبت شده و شماره ثبت به متهم داده شود که متاسفانه در عمل این حق در بسیاری موارد نقض می شود و مواردی دیده شده که لایحه تجدید نظرخواهی یا لایحه دفاع تحویل دفتر زندان شده ولی در موعد مقرر در پرونده متهم وجود نداشته است.
11- قاضی ناظر زندان مکلف است حداقل هفته ای یک بار در محل زندان حاضر و به پرسش ها و درخواست های زندانیان توجه کند.
12- متهمین زندان مکلفند طبق آیین نامه اجرایی سازمان زندان ها حداقل هفته ای سه بار نهار و شام با گوشت به زندانیان بدهند که در غالب موارد این حق تضییع می گردد.
13- فروشگاه زندان در موارد عدیده ای اجناس را گران تر از قیمت بازار عرضه می کند و در پاره ای موارد با کم فروشی حقوق زندانیان را ضایع می کنند.(ایام عید بسته شیرینی 5/3 کیلویی زیر 2 کیلو بود)
14- سازمان زندان ها نظارت جدی بر بند های 209 و دو-الف که توسط وزارت اطلاعات و سپاه اداره می شوند اعمال نمی کنند و عده ای از متهمین در این بازداشتگاه ها مورد ضرب و شتم قرار می گیرند.
15- علیرغم این که نگهداری متهمین در سلول انفرادی هیچ توجیه قانونی ندارد ولی متاسفانه متهمینی این جا هستند که ماه ها و حتا یک مورد 40 ماه در سلول انفرادی بوده است.
16- با وجود این که در اغلب زندان های ایران در بندهای عمومی تلفن همگانی وجود دارد و قاتلین، سارقین، غارتگرانِ بیت المال از تلفن همگانی استفاده می کنند، متاسفانه بند 350 که محل نگهداری زندانیان سیاسی است از این حق محرومند.
17- میزان مرخصی و ملاقات های حضوری اهدا شده به زندانیان عادی به مراتب بیشتر از زندانیان سیاسی است. حال آن که طبق عرف جهانی به لحاظ انگیزه شرافتمندانه متهمین سیاسی باید از تسهیلات بهتری بهره مند باشند.
18- تشریفات اداری و دست و پاگیر اعزام بیماران به بیمارستان های خارج از زندان به قدری طولانی می باشد که بارها دیده شده زندانی بیمار ماه ها باید صبر کند و از بیماری خود رنج بکشد تا فرصت مناسبی برای اعزام به بیمارستان خارج از زندان پیدا کند.
19- متاسفانه چه قبل از انقلاب چه بعد، هیچ قانونی برای اداره زندان ها وجود ندارد و تمشیت امور زندان ها به وسیله‌ی آیین نامه ایست که توسط رئیس قوه قضائیه تصویب می شود و هر وقت اراده کند هرگونه تغییری را می توانند در مفاد آن ایجاد کند. برای مثال در سال 82 یکی از مواد آیین نامه اجرائی سازمان زندان ها که شامل نگهداری زندانی به مدت حداکثر یک ماه به عنوان تنبیه انظباطی در سلول انفرادی بود، توسط دیوان عدالت اداری ابطال ولی مجددا رئیس قوه ی قضاییه با تصویب آیین نامه جدید در سال 84 سلول انفرادی را به عنوان تنبیه انظباطی در آیین نامه اخیرالذکر پیش بینی نمود.
20- طبق قانون احترام به آزادی های مشروع و حفظ حقوق شهروندی مصوب 1383 هر نوع تحقیر و توهین به متهم از جمله چشم بند زدن و دست بند زدن ممنوع است. حال آن که بسیاری از متهمین سیاسی این بند در ایام بازجویی با چشم بسته و رو به دیوار مورد بازجویی قرار گرفته اند.
مشکل بازداشتگاه هایی که عملا زیر نظر سازمان زندان ها نیست و یا اصلا سازمان زندان ها از آن خبر ندارد یا نظارت ندارد و این غیر قانونی است.
در این گزارش نام بعضی افراد برای جلوگیری از پیش آمدن اشکالات احتمالی برای آنان به درخواست خودشان حذف شده است.



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • اولین یادداشت تحلیلی دفتر اندیشه و نشر جنبش سبز (دانش) از زندان: حاکمیت از بحران مشروعیت مزمن رنج می‌برد/ صبر جنبش زیاد است و واکنش آن پیش‌بینی‌ناپذیر
  • حبس شش ماهه «افسر جنگ نرم» و از مخالفین سرسخت سبزها به علت انتقاد از رهبری
  • استعفای رئیس زندان عادل آباد شیراز از سمت خود
  • خانواده زندانیان اعتصاب کننده؛ مرگ در یک قدمی عزیزانمان است
  • نیروهای امنیتی خطاب به خانواده‌ی دراویش زندانی: اعلام کنید که این افراد ربطی به دراویش ندارند
  • درخواست زندانیان بند 350 از دراویش گنابادی برای پایان دادن به اعتصاب غذا: مسئولان به این ظلم آشکار ادامه ندهند و حقوق قانونی را به رسمیت بشناسند
  • شیوع بیماریهای عفونی و مننژیت در بند زندانیان سیاسی
  • وزیر امورخارجه: ۳۳۰۰ ایرانی در زندان‌های خارج از کشور هستند
  • در خطر بودن جان دروایش در بند امنیتی زندان اوین
  •  
    آخرین اخبار
  • پیام اعظم طالقانی به مهدی خزعلی برای پایان دادن به اعتصاب غذا: مشفقان نگران سلامت شما هستند
  • واکنش تهران به ادعای توافق با آژانس؛ به هیچ توافقی نرسیدیم
  • آیت الله امجد: آقای مهدی خزعلی! به اعتصاب خود پایان دهید
  • توقیف نشریه دانشجویی بیستون دانشگاه کرمانشاه با فشارهای امنیتی
  • درخواست همسران شهیدان باکری و همت از مهدی خزعلی برای پایان دادن به اعتصاب غذایش
  • تجمع اعتراضی مردم مقابل ایران خودرو تبریز
  • رئیس کمیسیون کشاروزی مجلس: امروزه گوشت مرغی ‌که باید دور ریخته شود سوسیس و کالباس می‌شود
  • درخواست وزیر امور خارجه امریکا از سنا: در تشدید تحریمها علیه ایران خویشتنداری کنید
  • مصطفی تاجزاده: آیا هم چنان «میزان رأی ملت است» یا «رأی یک نفر»؟
  • سه رکن مسئول در سرنوشت جامعه ایران
  • سعید مرتضوی، متهم جنایت کهریزک برای شکایت جدید احضار شد
  • هاشمی رفسنجانی: انحصارطلبان حضور گروه‌های دارای پایگاه مردمی را در انتخابات برنمی تابند
  • فرمانده کل سپاه: منطقه در مسیر یک جنگ پر هزینه و تمام ناشدنی قرار گرفته است
  • گزارش جدید آژانس: افزایش نصب سانتریفیوژها توسط ایران
  • انتقاد روزنامه جمهوری اسلامی از پایین آمدن سطح ریاست جمهوری و نامزدهای انتخاباتی
  • بازگشت محمدعلی ولایتی و محسن محققی به زندان اوین
  • علی اکبر محمدزاده به زندان اوین بازگشت
  • افشاگری صادق لاریجانی در ارتباط با سوءاستفاده از امکانات دولتی در اغراض انتخاباتی
  • راه عبور از بحران؛ همچنان اجرای بی تنازل قانون اساسی
  • محمدرضا رحیمی: پرستاران مستاجر تا آخر دولت دهم خانه دار می شوند
  •