به روز شده: ۰۰:۲۷ تهران - جمعه ۱۳ بهمن ۱۳۹۱

نعیمی پور: انتظار عقلانیت از اقتدارگرایان نداریم/کشور در سراشیبی سقوط است

امروز: محمد نعیمی پور، نماینده سابق مجلس و عضو شورای مرکزی جبهه مشارکت، معتقد است که اصلاحات با رویکرد مردم گرا، هنوز امکان تحقق دارد.

این فعال سیاسی این امید را متکی بر ناکارآمدی اقتدارگرایان می داند و اینکه مردم با نوجه به مقایسه ساده ای بین وضع امروز خود با گذشته، متوجه تفاوت سطح برنامه های اصلاح طلبان با اقتدارگرایان در جهت اداره کشور هستند. وی در این شرایط امیدوار است که اصلاح طلبان در ارتباط با نخبگان و توده جامعه، تحرکی معطوف به تغییر رویکردها را بر حکومت تحمیل کنند.

این نماینده مجلس ششم، همچنین از ارتباط ماموران امنیتی با برخی فعالان سیاسی اصلاح طلب خبر داده که در آن مذاکرات تلاش کرده اند برای جبهه اصلاحات در همه حوزه ها از جمله انتخابات تعیین تکلیف کنند و حتی به آنها گفته اند که از چه کسی به عنوان کاندیدای خود حمایت کنید. نعیمی پور با توجه به این موضوع معتقد است که هرکس در بین اصلاح طلبان، بدون توجه به اجماع حرکت خودسرانه ای بکند، فارغ از نام و سابقه اش، "به اشاره" آمده است.

مشروح این مصاحبه را در ادامه بخوانید:

به نظر می رسد اصلاح طلبی در حوزه سیاسی از همیشه سخت تر شده است. آیا این سختی به مرز "بن بست" رسیده است؟

اصلاحات به بن بست نخورده است. حرف جدی برای گفتن دارد، گفتمانش همچنان گفتمان برتر است و می تواند با نظریات و عمل سیاسی تاثیرات جدی روی افکار عمومی بگذارد. تصور ما بر این است که مردم نیز همچنان حامی این نظرات هستند. اگر زمان حضور اصلاح طلبان در قدرت، بخش انتصابی حکومت متوجه نبودند که برای حفظ نظام جمهوری اسلامی هم که شده، کارآمدی ناشی از سیاست های اصلاحات مفید است و آن تغییرات تدریجی را می پذیرفتند، امروز وضعیت خود آنها هم بهتر بود و از سوی دیگر مردم مشتاق حفظ حکومت می ماندند. اما آن وضعیت تبدیل شد به مسیری در جهت یکدستی حکومت و افزایش نارضایتی مردم. مردم که چشم و گوششان را نگرفته اند، مشکلات را می بینند، به خصوص در ۴-۵ سال اخیر گرفتاری های فراوان معیشتی و روانی ناشی از تهدید خارجی و فردای نامعلوم خود را می بینند و با گذشته مقایسه می کنند که با همه کارشکنی های بخش هایی از حکومت، مردم به زندگی شان می رسیدند.

اصلاح طلبان می توانند روی این اقبال افکار عمومی و مقایسه بین کارآمدی هریک از این روش ها حساب کنند. اگر حاکمان اجازه دهند که این اقبال در مسیر عادی خودش سرنوشت اداره کشور را تعیین کند و مردم با انتخاباتی آزاد مسیر کشور را تعیین کنند، آنگاه می توان به اصلاح وضعیت آشفته فعلی امیدوار بود. ولی اگر راه را ببندند، با سرنوشت مردم و سرنوشت خود حکومت بازی کرده اند. مردم با هیچ چیز و هیچ کس عقد اخوت دائمی نبسته اند.

یعنی شما منتظرید حکومت به شما اجازه دهد که بیایید؟ اگر اجازه نداد برنامه دیگری ندارید؟ بعید می دانم حکومت فکر کند شما بهترید و جایش را به شما تعارف کند.

جریان حاکم نشان داده هزینه بالایی پرداخت کرده تا به این مرحله برسد و دیگر حاضر نیست به شرایط گذشته باز گردد و تغییر روش هم نخواهد داد. من هم می دانم که انتظار چنین عقلانیتی در بین آنها بی جاست. اقتدارگرایان بیش از آنکه به منافع ملی توجه کنند به خودشان توجه دارند که یک وقت از حرفشان کوتاه نیامده باشند. مغرورانه می خواهند نشان دهند که با همه نتایج منفی سیاست هایشان، هیچ خطایی نکرده اند. تحمل شنیدن صدای منتقد ندارند و دیگر نمی خواهند در حاکمیت صدای متفاوتی بشنوند. پس منتظر تعارف آنها نیستیم. اما اصلاح طلبان باید نخبگان را متوجه کنند که کشور در سراشیبی سقوط است و از طرفی برنامه های جایگزین خودشان را به مردم و نخبگان برسانند. می شود از طریق این فرایند، تحرکی اجتماعی فراهم کرد تا حاکمان را از موضع نخوت و غرور پایین کشید و آنها را به پاسخگویی و پذیرش مسئولیت همه ناکامی ها مجبور کرد و یا آنها را راضی کرد که از همه نیروها و سرمایه های کشور برای خروج از وضعیت خطیر امروز که زندگی مردم و سرنوشت آنها را در معرض تهدید قرار داده، استفاده کنند.

صحبت های اخیر آقای خاتمی رویکرد نسبتا متفاوتی را نسبت به گذشته در بین اصلاح طلبان نشان داد. اینکه حکومت به اصلاح طلبان پشت کرده اما اصلاحات باید رویش به سمت مردم باشد و حرف مهم دیگرشان اینکه به جای اقناع حکومت باید با مردم حرف زد و مردم را متوجه ایده های اصلاحات کرد. چه شد که اصلاح طلبان به این نقطه رسیدند؟

متاسفانه رفتار حکومت آنقدر از روی حب و بغض بوده که هیچ نشانه ای از دغدغه منافع ملی را در آنها نمی بینیم. اکثر قریب به اتفاق اصلاح طلبان این حس آقای خاتمی را دارند که حکومت بر سر قهر است. با جمع کثیری از مردم و صاحبان فکر و تجربه و کارشناسان خبره امور اجرایی و کشوری این قهر و رفتار قهرآمیز را شکل داده اند. البته حکومت تلاش دارد با رفتار بسیار ساده انگارانه ای مثل ساختن جریان های قلابی به نام اصلاحات، این قهر را پنهان کند و نشان دهد که هیچ اتفاقی نیفتاده است. نیروهای امنیتی در ارتباط با برخی فعالان سیاسی اصلاح طلب صراحتا می گویند فلان آقا بیاید کاندیدای شما شود. آنها دنبال چنین ارتباطی هستند که برای ما همه چیز، حتی کاندیدایمان را تعیین کنند. در این شرایط، اصلاح طلب واقعی به گفت و گو و ارتباط با مردم فکر می کند، نه ورود به گفت و گویی که قرار است یک طرف تعیین تکلیف کند و طرف دیگر مجری حرف های طرف دیگر باشد.

نیروهای امنیتی در این ارتباط ها برای انتخابات دقیقا چه خواسته اند؟

در برخی دعوت ها و احضارهایی که از دوستان سیاسی اصلاح طلب کرده اند، گاهی تحکم آمیز و گاهی محترمانه گفته اند انتظار دارید باز هم آقای خاتمی بیاید؟ مطمئن باشید که آمدن خاتمی شدنی نیست. اما شما می توانید با فلانی بیایید. ما - یعنی نیروهای امنیتی - می گوییم اصلاح طلبان را چه کسی نمایندگی کند.

چه کسی را معرفی می کنند؟

اصلاح طلبانی که یا مغرضند و بدلی و یا تحت تاثیر برخی القائات هستند. آنها با عوامل اطلاعاتی و امنیتی همراهی می کنند و توجه ندارند که با این کار بزرگ ترین ضربه را به خودشان می زنند. اثرات منفی این کار برای جریان اصیل اصلاحات، حداقلی است، اما این دوستان از شهر رانده و از ده مانده خواهند شد.

آیا افرادی که این مدت بیشتر نامشان سر زبان ها بوده، منظورتان است؟

الزاما همه شان نه. آنچه مشخص است افرادی راغب به کاندیداتوری هستند اما آن را منوط به اجماع اصلاح طلبان و نظر آقای خاتمی کرده اند که می دانند در جریان اصلاحات با ارتباط و مشورت گیری از همه نیروهای موثر، معدل نظر جریان اصلاحات را بیان می کنند. اما بدلی ها همچنان در صحنه می مانند و هل من مبارز می طلبند.

آقای عارف در کدام طیف است؟

آقای عارف در این دسته بندی نیست. حرف هایی که از آقای عارف شنیده ام این است که ایشان تابع اجماع اصلاح طلبان است. حتی اینکه اگر آقای خاتمی کاندیدا شود، ایشان حتما شرکت نخواهند کرد. دیگرانی هم بیشتر بر سر زبان ها هستند تا اینکه عزمی جدی داشته باشند.

آقای پزشکیان ظاهرا جدی است.

بحث ایشان را برخی افراد در حال شکل دهی هستند. احتمالا دنبال ایجاد دوباره نقشی هستند که آقای مهرعلیزاده در سال ۸۴ داشت. اما اخبارم این است که ایشان هم گفته کاندیدای برتر، آقای خاتمی است.

بقیه افراد چطور؟ کسانی که ممکن است به هر حال در آینده اعلام کاندیداتوری کنند.

هرکسی بر خلاف اجماع و به صورت خودمحورانه حرکت کند، صرف نظر از نام و سابقه اش، این برداشت را باید درباره خود بپذیرد که با "اشاره" آمده است و کاندیدای اصلاحات نیست.

خب خودتان چطور؟ حکومت که با شما قهر است و می گویید مردم و جامعه تکیه گاهتان است. رسانه و تشکیلات امن هم ندارید. چطور با این جامعه ارتباط می گیرید؟

ما اولا برای اداره کشور برنامه داریم، برای جلوگیری از روند خطرناک پیش رو و تحریم ها و بهبود وضع اقتصادی و سیاست خارجی حرف داریم. برنامه هایی که محوریت آن بر اساس منافع ملی است و نه چیز دیگر. اینها را مردم زیادی در کشورمان تا حدی مطلع اند. برای اکثر مردم ما امور روزمره زندگی شان که دچار اختلال شده و مسائل معیشتی اولویت دارد. لذا بسیاری از آنها دنبال این هستند که از برنامه گروه های مختلف سیاسی برای اداره کشور مطلع باشند. معتقد نیستم که مردم از برنامه های اصلاح طلبان بی خبرند. ما حتی فرصت برابر برای تبلیغات نمی خواهیم. مقایسه وضع موجود با آنچه اصلاح طلبان با همه کارشکنی ها انجام دادند، تبلیغ کافی برای اصلاح طلبان است. اگر به یاری خدا انگشت اشاره اجماع اصلاح طلبان به سمت کاندیدای اصلی برود، احتیاج به رسانه فراگیر هم نداریم. وضع طوری است که مردم برای خروج از این وضعیت، سینه به سینه و با شبکه های خودشان، آن را فراگیر می کنند. البته این کار نیاز به استارت اولیه و حمایتی نخبگان دارد تا موج آنها به جامعه برسد و آنها را به حرکت در آورد.

نظرتان رنگ و بوی انتخاباتی گرفته. آیا از بیانیه آخر جبهه مشارکت که از آن "عدم مشارکت" برداشت می شد، عدول کرده اید؟

آنچه من در آن بیانیه خواندم، اگرچه برداشت عدم مشارکت از آن صورت گرفت، اما بیشتر بیان وضع خطیر کنونی بود و هنوز موضع نهایی را از آن بیانیه نمی شد برداشت کرد. حرف آن بیانیه این بود که با ادامه رویکردهای فعلی، شرایط یک انتخابات فراهم نیست. شرکت در انتخابات برای تغییر این رویکردهاست و اگر حکومت در برابر این مشارکت مقابله کند و رفتار قهرآمیز داشته باشد، طبعا امکان شرکت نیست. اما این به معنای آن نیست که اگر امکان شرکت نبود، پس خداحافظ شما. ما تلاشمان را می کنیم که در صحنه باشیم و مطالبات خود را به مردم بگوییم. اگر حکومت قهر کرد و قهرآمیز عمل کرد، طبیعی است که تکلیف ما با انتخابات معلوم است.

از انتخابات به دنبال چه هستید؟

تغییر رویکردها. اصلاح طلبان در هر سطح و تا هر کجا که بتوانند وارد فرایند انتخابات شوند، با این هدف است. اگر حکومت بگذارد که کاندیدای اصلی اصلاح طلبان وارد انتخابات شود و حساسیتی نشان ندهند، ما آن را به معنای امکان اصلاح رویکردها می دانیم. اساسا انتخابات راهی برای انتخاب از بین رویکردهای مختلف است و نه انتخاب از بین افراد مختلف برای اجرای رویکردهای از پیش تعیین شده. تنها انتخاب مدیر نیست، انتخاب برنامه و رویکرد است. اگر نتوان به آن دست یافت، انتخابات معنای خودش را از دست می دهد.

اخیرا تعدادی از زندانی های سیاسی به مرخصی آمدند و البته عده ای پس از سه سال و بیش از سه سال هنوز به مرخصی نیامده اند. آیا این مرخصی ها نشانه خاصی هستند؟

نه. نشانه قوی نیستند، هرچند ما سعی می کنیم با همه چیز خوشبینانه برخورد کنیم و تلاش می کنیم تا جریان هایی که در حکومت هستند بتوانند راه آشتی با بخش بزرگی از مردم را در پیش گیرند. برخی افراد در حاکمیت هم در این باره تلاش هایی کرده و می کنند، ولی همیشه جریان دیگری آن را به هم زده است. به هرحال ما از این مرخصی ها و دیدن دوستان در بندمان خوشحالیم و به فال نیک می گیریم، ولی نشانه تغییر چندانی در روش ها نمی دانیم.

حصر آقایان میرحسین موسوی و کروبی و خانم رهنورد چطور؟ ادامه حصر را به چه معنا می دانید و تکلیف جریان اصلاحات با آن چگونه است؟

این بزرگواران دو سال بی دلیل و بدون حکم و ادله قانونی و انسانی در حصرند. اگر حکومت بخواهد راهی برای بهبود و خروج از بن بست سیاسی موجود را به مردم نشان دهد و حداقل شرایط برای انتخابات سال بعد را فراهم کند، مهمترین کارشان رفع حصر است. این قوی ترین نشانه برای تغییر رویکردهاست. امیدواریم از همین نقطه، یک حرکت جدید که به سود کشور باشد را شاهد باشیم.

پسر خودتان، محمد حسین هم بدون مرخصی در بند ۳۵۰ است. از وضعیت او چه خبری دارید؟

پسر من هم یک سال است که در بند ۳۵۰ زندانی است. تا الان نتوانستیم حتی برای یک روز هم او را در مرخصی ببینیم. متاسفانه دادستانی از خود سلب اختیار و مسئولیت کرده و آن را به عهده وزارت اطلاعات و بازجوها گذاشته است. بازجوهای محمد حسین هم حرف های جالبی زده اند. کسی را بی دلیل در زندان نگه داشته اند و حالا از او می خواهند از گذشته اش توبه کند، از وقایع این چند سال ابراز برائت کند و علیه به قول خودشان سران فتنه موضع بگیرد. این نشان می دهد که چقدر این بازجوها سطحی هستند و عمق ندارند. انگار متوجه نیستند این مدت چه گذشته است! خیلی کلیشه ای حرف هایی را از زندانی سیاسی می خواهند که چند روز مرخصی بدهند، در حالی که همه می دانند چه شرایطی وجود دارد. هیچ یک از این زندانی ها تاکنون زیر بار این حرف ها نرفته اند و نخواهند رفت. شاید هم تعمدا شرایطی می گذارند که مطمئنند امکان پذیر نیست. شرط محال می گذارند که بعد بگویند ما خواستیم مرخصی بدهیم، خودشان نپذیرفتند. متاسفانه قوه قضائیه هم خودش را معطل چنین شرایط سخیفی کرده است.

منبع: کلمه - صابر سعیدی



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • احمدی مقدم: همین که نظام، فتنه‌گران را مجازات نکرد باید شاکر باشند!!!
  • قالیباف: حدادعادل در حد ریاست جمهوری نیست
  • سید محمد خاتمی: وظیفه حکومت این است که پای بند به قانون اساسی باشد، ما حق نداریم تفتیش عقاید کنیم
  • انتخابات ۸۸؛ کودتایی علیه انقلاب اسلامی
  • محسن هاشمی:در شرایطی هستیم که قطعاً دیگر سکوت جائز نیست/پدرم از گفتمان خود عدول نکرد
  • تحرک تیم احمدی نژاد با توسل به شیوه های گذشته در آستانه انتخابات: توزیع ۱۶۵ میلیارد تومان بین گروهی از کارگران
  • تاجزاده: رهبری با سکوت خود، دخالت سپاه در انتخابات را تایید ضمنی میکند
  • کرباسچی:با مجموعه اصلاح طلبان هماهنگیم، اما نه با بدلی ها
  • محسن دعاگو: گزینه های تحمیلی و گزینش گری های برآمده از ترس، انتخاب آزاد نیست
  •  
    آخرین اخبار
  • سایت احمد توکلی پیشنهاد مصالحه با غرب برای جلوگیری از نابودی کشور را داد
  • علی مطهری هم به بازداشت روزنامه نگاران واکنش نشان داد/ایجاد فضای ناامنی در مطبوعات به صلاح کشور نیست
  • تعریف و نصیحت و تهدید آیت الله هاشمی رفسنجانی توسط برادر حسین در سر مقاله امروز کیهان
  • واکنش فیگارو به ارسال پروژه 3 میلیاردی میمون به فضا توسط ایران: فضا یا بمب اتم
  • دکتر حسن حبیبی، وزیر دادگستری دولت میرحسین و معاون اول خاتمی درگذشت
  • نامه شیرین عبادی به احمد شهید در ارتباط با بازداشت گسترده روزنامه نگاران
  • یک درویش گنابادی به ۲ سال حبس تعزیری محکوم شد
  • محروم شدن قایقرانی ایران از کلیه مسابقات بین المللی
  • در ادامه بازداشت روزنامه نگاران؛ علی دهقان دبیر سرویس اقتصادی روزنامه بهار هم بازداشت شد
  • عماد افروغ در نقد انقلاب اسلامی: کارنامه خوبی در بسط اخلاق اجتماعی و اخلاق سیاسی در اختیار نداریم
  • شجونی: مشایی اگر پیش خدا خیلی بزرگ و حتی فرشته باشد رد صلاحیت میشود چون کلاسش بالاست
  • هاشمی رفسنجانی: باید همه دوستداران نظام حول محور قانون اساسی به وحدت برسند/جناحی افراطی در کشور حیات سیاسی خود را در ایجاد اختلاف میداند
  • وزیر کار یکشنبه هفته آتی در مجلس استیضاح میشود
  • پورمحمدی: ما مسئولان حق نداریم تمام مسائل، مشکلات و گرانی‌ها را به گردن دشمنان بیندازیم/ همه گرانی ها را حس میکنند
  • 700 هزار میلیارد ریال مطالبات معوق بانك ها از دولت
  • تجمع یک هفته ای نی‌برها در مقابل ساختمان دولت پایان یافت
  • طبق روال گذشته تصویب بودجه باز هم به سال آینده موکول شد/حکم مرتضوی را رئیس مجلس لغو میکند
  • بیانیه اعتراضی فعالان مطبوعاتی علیه بازداشت های اخیر: روزنامه نگاران را آزاد کنید
  • اطلاعیه پر تناقض وزارت اطلاعات پیرامون بازداشت روزنامه نگاران با ادبیات برادر حسین
  • جعفر گنجی برای شرکت در مراسم ترحیم مادرش به مرخصی آمد
  •