به روز شده: ۱۴:۱۹ تهران - چهارشنبه ۱۰ آبان ۱۳۹۱

انتخابات یا جنبش سبز؟

نویسنده: مرتضی کاظمیان

امروز: ظاهرا پرسش بجایی نیست: «انتخابات یا جنبش سبز؟»

در مواجهه‌ی نخست با این سئوال، برخی خواهند گفت که البته انتخابات هدف غائی نیست؛ وسیله‌ای است برای تغییر وضع موجود. اینان ـ یا بعضی دیگر ـ همچنین تاکید خواهند کرد که وقتی جنبشی در کار نیست ـ دست‌کم در وجه خیابانی آن ـ ، انتخابات وسیله‌ای است برای تکان دادن جنبش، و تقویت و گسترش آن.

حساب آن‌هایی که به تغییر ساختار سیاسی قدرت و روش‌های مسلط، با مشارکت در انتخابات ـ آن‌هم با وضع و ترتیباتی که رسواست ـ خوش‌بین‌اند، به کنار؛ اما آن‌هایی که همدلانه با جنبش سبز، عزم سیاست‌ورزی انتخاباتی دارند آیا به لوازم حضور و کنش خود واقف‌اند؟

دو نامزد انتخابات ریاست جمهوری پیشین همچنان در حبس خانگی به‌سر می‌برند؛ چنان‌که تعداد قابل توجهی از چهره‌های ارشد ستادهای آنان، یا همراهان ایشان، یا زندانی‌اند و یا زیر تهدید مستمر. مشارکت در انتخابات آتی می‌تواند با تاکید و اصرار بر لزوم آزادی آقایان موسوی و کروبی و خانم رهنورد، و نیز دیگر زندانیان جنبش سبز، آغاز شود. بسته به واکنش اقتدارگرایان حاکم ـ که چندان غیرقابل پیش‌بینی نیست ـ می‌توان سیاست‌ورزی واقع‌بینانه و عینی را تعقیب کرد و احیانا گسترش داد و عمق بخشید.

اما اگر نقطه عزیمت مشارکت در انتخابات آتی، آزادی رهبران و زندانیان جنبش سبز نیست، نامزد مدعی اصلاح‌طلبی و حمایت از جنبش سبز، دست‌کم باید از همان ابتدا، و در کنار دیگر برنامه‌ها و شعارها و وعده‌های خود، اصرار و تاکید بر تغییر روش حاکمیت در قبال زندانیان جنبش سبز را مطرح کند. واکنش نهادهای امنیتی و قضایی مسلط و بازوهای اجرایی مرکز ثقل قدرت، باز تکلیف بسیاری از کنشگران را برای تنظیم نسبت سیاست‌ورزی خود در متن انتخابات آتی را مشخص خواهد ساخت. در این حوزه نیز پیش‌بینی چگونگی مواجهه‌ی اقتدارگرایان حاکم، کار سختی نیست.

در هر دو وضع پیش گفته، محور و مبنا، پیگیری مطالبات جنبش سبز برآمده از انتخابات 22 خرداد 88 است؛ خواسته‌هایی که با شعار و پرسش «رأی من کو؟» و علیه دروغ و تقلب و سرکوب و خشونت، تعقیب و برجسته شد و «حاکمیت ملی» را با ابتناء بر انتخاباتی آزاد، سالم و عادلانه می‌جست. به تعبیری، انتخابات تنها از این زاویه که می‌تواند بستر یا کریدوری برای پیگیری و تحقق آن خواسته‌ها باشد، اهمیت می‌یابد.

در منشور جنبش سبز ـ مورد تأیید رهبران ـ تاکید شده که «احترام به حق حاکمیت مردم بر سرنوشت خویش از جمله اصول خدشه‌ناپذیر جنبش سبز است و نهاد انتخابات، به عنوان یکی از عمده‌ترین راه‌های تحقق آن، اهمیت می‌یابد.»

در همین‌جا، تصریح شده که «جنبش سبز تلاش‌های خود را برای صیانت از آرای مردم تا زمان استقرار نظام انتخاباتی آزاد، رقابتی، غیرگزینشی و منصفانه که شفافیت آن کاملا قابل تضمین باشد، ادامه خواهد داد.»

این‌چنین، با پرسش ابتدای متن بازمی‌گردیم: انتخابات یا جنبش سبز؟

دو مفهوم مزبور (انتخابات و جنبش اجتماعی) به ظاهر، در تضاد با یکدیگر نیستند؛ اما اگر قرار بر شرکت در هر انتخاباتی و با هر کیفیتی باشد؛ اگر قرار بر فعال شدن در انتخابات باشد، بی‌اعتنا به وضع رهبران و زندانیان جنبش سبز؛ اگر قصد از مشارکت در انتخابات، حضور در ساختار سیاسی قدرت باشد به امید و آرزوی اصلاحات تدریجی اجتماعی و اقتصادی؛ اگر فعال شدن در انتخابات، بی‌توجه به ماهیت اقتدارگرا و سرکوبگر و متکی به شخص حاکمیت، صورت گیرد و تحدید قدرت مطلقه را در دستور کار قرار ندهد؛ اگر حضور در انتخابات بی‌تحلیل دقیق از ساختار سیاسی قدرت باشد و بی‌اعتنا به نقش تمامیت‌خواهانه‌ی مرکز ثقل قدرت (رهبر جمهوری اسلامی و جریان امنیتی ـ نظامی ـ رانتی گرداگرد و همسو با وی)؛ به نظر می‌رسد که در این موقعیت‌ها و اوضاع، «انتخابات» مفهومی قابل جمع با «جنبش سبز» نخواهد بود.

جنبش سبز خاطره‌ای از یاد رفته و متعلق به دهه‌های پیش نیست؛ جنبشی مدنی‌ است که خواسته‌های سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی مردمان به تنگ آمده از دروغ و اقتدارگرایی و خشونت و تقلب و تزویر و ناکارآمدی حاکمان را پی گرفته؛ شهروندان معترضی که «تغییر» را جست‌وجو می‌کنند. بخش مهمی از خواسته‌های حاملان اصلی جنبش (طبقه متوسط مدرن) با مطالبات اقشار نابرخوردار و لایه‌های محروم و فرودست جامعه ـ که در چند ماه اخیر، متاسفانه حجیم‌تر شده‌اند ـ واجد همپوشانی است. اکثریت ایرانیان «امنیت» را می‌طلبند و زندگی توام با صلح و آزادی را. امنیت و صلح و آزادی برای «زندگی» در خور انسان.

بی‌اعتنایی به جنبش سبز، محتمل واجد دو خروجی خواهد بود: فرض نخست، تداوم اقتدارگرایی مسلط در شکل دولت پادگانی یا دولت اقتدارگرای بروکراتیک؛ و فرض دیگر، سقوط رژیم بر اثر فروپاشی، جنگ، و اشکال دیگری که در آن‌ها، جامعه مدنی، محور نیست.

این‌گونه، تاکید بر جنبش سبز، و از یاد نبردن لزوم تقویت و گسترش این اصلی‌ترین و مهم‌ترین جنبش اجتماعی امروز ایران، از یک‌سو به معنای به حاشیه راندن خطر دخالت خارجی در تحولات داخلی کشور است، و از سوی دیگر، ممکن ساختن گذار به دموکراسی با کمترین آسیب به ایران و حداقل هزینه انسانی و مادی برای مام میهن، از کریدور انتخاباتی آزاد، سالم و منصفانه.

تمام اشخاص حقیقی و حقوقی پیگیر چنین انتخاباتی، ناگزیرند نسبت خود را با جنبش سبز مشخص سازند؛ آیا لوازم و شرایط انتخابات آزاد و سالم با فشار و نیروی اجتماعی ایرانیان تغییرخواه ممکن خواهد شد یا با دخالت خارجی و شورش و هرج و مرج، یا با خواب‌نما شدن رهبر جمهوری اسلامی و جریان امنیتی ـ نظامی ـ رانتی همراه وی؟

اقتدارگرایان حاکم تنها زمانی وادار به برگزاری انتخاباتی آزاد و سالم و عادلانه خواهند شد که جنبش اجتماعی توانمندی را در برابر خویش ببینند؛ قدرت را با قدرت می‌توان محدود و کنترل کرد؛ و قدرت دولت سرکوبگر رانتی ـ ایدئولوژیک با قدرت جنبش اجتماعی (جنبش سبز) مهار می‌شود.

منبع: ندای سبز آزادی



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • اعتراف‌های سردار جعفری
  • تاج‌زاده؛ ترازی برای سبزها
  • جام زهر و آیت الله خامنه‌ای
  • وای به روزی که بگندد نمک
  • اطلاعات علیه اطلاعات
  • انتخابات نمایشی تمام شد، جنبش سبز نه
  • آیت‌الله خامنه‌ای؛ رهبری که پاسخگو نیست
  •  
    آخرین اخبار
  • تداوم روش های استالینی؛ سانسور نام میرحسین موسوی اینبار در اهواز
  • یکی از مدیران معاونت سینمایی وزارت ارشاد بازداشت شد
  • مهدی خزعلی به بند اطلاعات زندان اوین منتقل شد و همزمان اعتصاب غذای خود را آغاز کرد
  • ۵۰تن از دستگیرشدگان سرای اهل قلم آزاد شدند
  • دستگیری نزدیک به 70 نفر از شرکت کنندگان در نشست سرای اهل قلم
  • نامه همسر مصطفی تاجزاده به همسر آقا مجتبی
  • گزيده سرمقاله‌ روزنامه‌های صبح امروز
  • درایتی: قوه قضاییه و مجلس هم به اندازه احمدی نژاد مقصرند/اصولگرایان باید نسبت به شرایط فعلی کشور پاسخگو باشند
  • یک نماینده مجلس: طرح سوال از احمدی نژاد منتفی نشده است
  • یمه ها 2500 میلیارد تومان بدهکارند؛ بیمه های تکمیلی تمدید نمی شوند/هزینه های افسارگسیخته بخش درمان
  • روسیه باز هم افتتاح نیروگاه اتمی بوشهر را به تعویق انداخت
  • افزایش قیمت ۲۰۰ تا ۳۰۰ درصدی مواد دندانپزشکی
  • کارخانه بلبرینگ سازی ایران- تبریز در آستانه تعطیلی
  • پنج سال انتظار دسته جمعی 1117 نفر در رجایی شهر برای اعدام/ گزارشی از مهدی محمودیان
  • آیت الله دستغیب: فقط ظالمان و ستمگران در مقابل امام زمان(عج) می ایستند
  • احمدی نژاد: جلسه سوال از من در مجلس یک فرصت است تا ناگفته ها را بگویم
  • رایزنی ابوترابی برای اصلاح قانون انتخابات/یک نامزد انتخابات باید از 100 نماینده مجلس تاییدیه بگیرد!!!
  • اعلام دلیل ممنوعیت صادرات برخی کالاها: ه منظور تامین معیشت مردم!!!
  • تفکیک جنسیتی هم به مراسم طواف کعبه رسید؛ پیشنهاد ایران به مقامات سعودی
  • سالانه حداکثر 12 هزار دلار ارز به نرخ مبادله‌ای برای دانشجویان غیر بورسیه
  •