به روز شده: ۱۲:۴۶ تهران - سه شنبه ۲ آبان ۱۳۹۱

زندگی نامه استاد فرزانه،احمد قابل

نویسنده: قابل یکی از فعالان جنبش سبز بود. او تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ را کودتای انتخاباتی دانست و به انتقاد از ولایت جائر پرداخت. به دنبال درگذشت فقیه عالیقدر آیت الله منتظری، احمد قابل که روانه مراسم تشییع استاد و مراد خود بود در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۸۸ برای چهارمین بار بازداشت شد و پس از تحمل ۱۷۰ روز زندان با قید وثیقه آزاد شد. در طول زندان در اردیبهشت ۸۹ او را با پابند به دادگاه بردند...

امروز: احمد قابل از تبار مجتهدان جوانی است که آبروی اسلام و تشیع و حوزه های علمیه است

احمد قابل در مهر ۱۳۳۶ در تربت جام در خانواده ای روحانی متولد شد. پدرش شیرمحمد از سال ۱۳۶۴ تا زمان فوت (۱۳۷۲) امام جمعه فریمان بود. احمد فرزند پنجم خانواده بود.

تحصیلات ابتدایی نظام قدیم را در سال ۱۳۵۰ در مشهد به پایان برد و از سال ۱۳۵۱ تحصیل علوم اسلامی را در حوزه مشهد در مدرسه آیت الله میلانی آغاز کرد. از جمله اساتید وی در مرحله مقدمات می توان از حجج اسلام رضوانی، اسلامی، ذاکری، واعظی، حجت، و نعیم آبادی نام برد.

احمد قابل در سال ۱۳۵۴ برای ادامه تحصیل روانه حوزه علمیه‌ی قم شد. اساتید وی در مرحله‌ی سطح عالی عبارتند از آیات ستوده، محقق داماد، دوزدوزانی، فاضل هرندی، پایانی و موسوی تهرانی.

قابل در جریان نهضت اسلامی از فعالان منطقه خراسان بود. وی در سال ۱۳۶۰ با خانم مرضیه پاسدار ازدواج کرد. او صاحب یک دختر بنام سارا است. احمد قابل در بدو پیروزی انقلاب در ابتدای تاسیس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی مشهد به عضویت سپاه در آمد، اما پس از یک سال به دلیل اختلاف نظر با گردانندگان سپاه استعفا کرد. در سالهای ۱۳۶۰ و ۱۳۶۱ بازپرس دادگاه ویژه روحانیت در قم بود، اما کار قضائی را پس از دو سال تجربه برای همیشه به کناری نهاد. در سال ۱۳۶۳ مسئول عقیدتی سیاسی پایگاه نوژه در همدان بود. اما پس از حدود یک سال آنرا نیز به کناری نهاد و به حوزه بازگشت.

قابل از سال ۱۳۶۴ تحصیل در مرحله‌ي خارج را آغاز کرد. وی خارج اصول و خارج فقه را از محضر آیات عظام مرحوم شیخ جواد تبریزی، مرحوم محمد فاضل لنکرانی، شیخ حسین وحید خراسانی، سید موسی شبیری زنجانی و شیخ یوسف صانعی استفاده کرده است. مهمترین استاد وی در فقه آیت الله العظمی حسینعلی منتطری نجف آبادی بود که قابل همواره از وی به عنوان «استاد علامه» یاد می کرد. قابل در معقول شاگرد حضرات آیات شیخ یحیی انصاری شیرازی و شیخ حسن تهرانی بوده است.

وی مدت کوتاهی مدیر مدرسه علمیه فریمان بود و چند صباحی نیز مقدمات و شرح لمعه تدریس کرد. احمد قابل در طول جنگ تحمیلی بارها به جبهه رفت و مجروح شد. ترکش کنار نخاع او بیش از ریع قرن همنشینش بود. به گفته برادرش هادی: «هر وقت لشگر ۵ نصر سپاه خراسان عملیات داشت، از جبهه زنگ می زدند و احمد بدون توجه به مشکلات زندگی، ساکش به دستش بود و به سرعت خود را به مناطق عملیاتی می رساند.» دیگر برادرش ابوالقاسم در عملیات کربلای پنج به درجه شهادت رسید و محمود یکی دیگر از برادرانش نیز در جریان جنگ بشدت مجروح شد ودر زمره جانبازان جنگ تحمیلی است.
احمد قابل داوطلبانه لباس روحانیت را به کناری نهاد. وی در این باره در سال ۱۳۸۵ نوشته است:

« من در تابستان سال ۱۳۷۰ به اختیار خود ، لباس روحانیت را کنار گذاشتم . علت آن چند چیز بود:
الف ) آن لباس ، بسیار دست و پا گیر و زحمت آفرین است . در گرمای تابستان، شلوغی جمعیت ، هنگام پیش آمدهایی که شتاب در آن لازم است، سفر، رانندگی و ... حقیقتا مزاحم رفتار طبیعی آدمی می شود.
ب ) آن لباس، موجب انگشت نما شدن در مجامع عمومی است که آثار زیانباری را برای فرد ملبس و جامعه ی او درپی داشته و دارد. غرور کاذب اکثر افراد ملبس به لباس روحانیت، منجر به عدم مراعات اخلاق انسانی اسلامی در بسیاری از مراودات اجتماعی آنان شده است و تنها عامل تسهیل کننده ی این رفتار ناپسند، تفاوت لباس روحانیان از سایر مردم بوده است.
پ ) پیامبر خدا و ائمه ی هدی به عدم تمایز لباسی از سایر مؤمنان مشهور بودند، تا جایی که افراد غریبه، در اولین حضور خود در جمع مسلمانان، نمی توانستند پیامبر (ص) و یا ائمه را از دیگران تشخیص دهند ، و این نکته در اندیشه ی شریعت محمدی (ص) به عنوان «فضیلت» شناخته شده است. اگر « عدم تمایز لباسی » را فضیلت بشماریم، نتیجه ی آن «نامطلوب بودن تمایز لباسی» است و این نکته ای است که نباید از آن غفلت کرد.
ت ) امام صادق (ع) در روایتی معتبره تصریح می کند که «بهترین لباس، در هرزمان، لباس عموم مردم آن زمان است» که حکم «استحباب شرعی» را برای لباس غیر روحانیان ثابت می کند. اگر «پوشیدن لباس عموم مردم» برای هر مسلمانی «مستحب» باشد، نپوشیدن آن و انتخاب لباس های متمایز (که موجب انگشت نما شدن در میان جمع می شود مطمئنا «مکروه» خواهد بود. »

زبان سرخ قابل او را به زندان کشانید. خود وی در این باره نوشته است:

«اولین باری که در جمهوری اسلامی سر و کارم به دادگاه افتاد و صاحب پرونده شدم ، در تابستان سال ۱۳۷۶ و پس از انتخاب آقای خاتمی به ریاست جمهوری بود که ابتدائا همراه با دو نفر از دوستان و به جرم انتشار بیانیه ی تبریک آیة الله منتظری به آقای خاتمی در شهر قائن ، به مدت ۴ روز بازداشت شدیم . بار دوم در آبان ماه همان سال ، همزمان با هجوم ناجوانمردانه به منزل آیة الله منتظری و آغاز حصر پنج ساله ی ایشان بود که همراه دوست کم نظیر و همفکرم «مرحوم محمد حسن ظریف جلالی» شبانه در مشهد بازداشت شدیم . که پس از تحمل ۳۶ روز بازداشت ، در بهار سال ۱۳۷۷ بصورت غیر قانونی محاکمه و به یک سال حبس تعلیقی به مدت ۵ سال محکوم شدیم.»

احمد قابل در سال ۱۳۷۷ به حج مشرف شد. وی در شهریور ۱۳۷۷ از استاد و مرشد خود آیت الله منتظری موفق به اخذ درجه‌ی اجتهاد شد:

«جناب مستطاب عالم متعهد حجت الاسلام و المسلمین آقای حاج شیخ احمد قابل دامت افاضاته در اثر حسن قریحه و جودت ذهن و کوشش در تحصیل علوم دینیه از قبیل اصول و فقه و تفسیر و کلام به مرتبه اجتهاد و استنباط رسیده اند و در مسائل اسلامی اهل نظر می باشند. فله العمل بما استنبط و یحرم التقلید فیها، و سزاوار است برادران و خواهران وجود ایشان را مغتنم شمرده از معلومات و بیان واضح و روشن ایشان بهره مند گردند، کثرالله تعالی امثالهم.»

احمد قابل برای سومین باربه جرم حق گویی در تاریخ ۱۰ دی ۱۳۸۰ بازداشت شد و ۱۲۵ روز را در سلول انفرادی زندان اوین تجربه کرد، بی آنکه در دادگاهی محاکمه یا محکوم شده باشد.

در مرداد ۱۳۸۱ آیت الله منتظری سه نفر از شاگردان خود از جمله احمد قابل را برای پاسخگویی به سوالات شرعی معرفی کرد. نخستین کتاب قابل در سال ۱۳۸۱ با عنوان «ن‍ق‍د ف‍ره‍ن‍گ‌ خ‍ش‍ون‍ت‌» در ۳۷۶ صفحه توسط انتشارات سرائی در تهران منتشر شد. این کتاب مجموعه یادداشتهای سیاسی وی در مطبوعات بود.

به دلیل تضییقات و فشارها شهریور ۱۳۸۳به تاجیکستان مهاجرت کرد. در تاریخ ۱۰ خرداد ۱۳۸۴ نامه تاریخی خود به رهبری را به رشته تحریر درآورد. او در این نامه بیاد رهبری آورد که قبل از انقلاب به حبیب الله آشوری نویسنده کتاب توحید اعتراض داشت، که چرا مطالب کتاب که متعلق به اوست را بنام خود منتشر کرده است. اما پس از انقلاب که آشوری با شهادت ابوالقاسم خزعلی و محمدتقی مصباح یزدی به دلیل همان کتاب به ارتداد متهم و اعدام شد آقای خامنه ای به روی مبارک خود نیاورد که آراء کتاب متعلق به اوست نه آشوری. قابل پس از نگارش نامه به دلیل بیماری مرداد ماه ۱۳۸۴ پس از یازده ماه برای معالجه به طور موقت به کشور بازگشت، اما گذرنامه اش را توقیف و او را ممنوع الخروج کردند. قابل که در دهه آخر زندگی خود در تهران، فریمان و سپس مشهد ساکن شده بود تحت فشار و محدودیت قرار گرفت.

دومین کتاب قابل با عنوان «اس‍لام‌ و ت‍ام‍ی‍ن‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌ (م‍ب‍ان‍ی‌ و راه‍ک‍اره‍ای‌ ح‍م‍ای‍ت‍ی‌ و ب‍ی‍م‍ه‌ای‌ در ق‍رآن‌، روای‍ات‌، اخ‍لاق‌ و ف‍ق‍ه‌ اس‍لام‍ی‌)» در ۴۸۶ صفحه توسط م‍وس‍س‍ه‌ ع‍ال‍ی‌ پ‍ژوه‍ش‌ ت‍ام‍ی‍ن‌ اج‍ت‍م‍اع‍ی‌ در سال ۱۳۸۳منتشر شد. این کتاب تحقیقی جامع در حوزه تامین اجتماعی در اسلام است. در آذر ۸۳ به خاتمی رئیس جمهور نامه‌ي سرگشاده نوشت.

قابل یکی از فعالان جنبش سبز بود. او تقلب در انتخابات ریاست جمهوری ۸۸ را کودتای انتخاباتی دانست و به انتقاد از ولایت جائر پرداخت. به دنبال درگذشت فقیه عالیقدر آیت الله منتظری، احمد قابل که روانه مراسم تشییع استاد و مراد خود بود در تاریخ ۲۰ آذر ۱۳۸۸ برای چهارمین بار بازداشت شد و پس از تحمل ۱۷۰ روز زندان با قید وثیقه آزاد شد. در طول زندان در اردیبهشت ۸۹ او را با پابند به دادگاه بردند. دفاع او در دادگاه از اسناد روسیاهی استبداد دینی است. او پس از آزادی موقت دفاعیات شجاعانه خود را منتشر کرد.

پس از انتشار دفاعیات افشاگرانه در ۲۳ شهریور ۱۳۸۹ قابل برای پنجمین بار زندانی شد. این دوره‌ی زندان تا دی ماه ۸۹ به طول انجامید. این بار نیز قابل مشاهداتش زا از اعمال خلاف قانون و خلاف شرع زندان بانان به رشته‌‌ی تحریر درآورد و پس از آزادی موقت منتشر کرد. بالاخره برای ششمین بار احمد قابل در تاریخ ۱۱ مرداد ۱۳۹۰ برای تحمل باقیماده حبس به زندان وکیل آباد مشهد فراخوانده شد.

قابل در زندان بیمار می شود، اما زندان بانان در فرستادن وی به بیمارستان و معاینه توسط پزشک متخصص تعلل می کنند. بیماری آنقدر پیشرفت می کند که منجر به کاهش مفرط بینایی و چندین بار بیهوشی و به زمین خوردن وی در زندان می شود. زمانی به وی مرخصی استعلاجی داده می شود که دیگر دیر شده بود. در نخستین لحظات مرخصی در تاریخ ۱۷ شهریور ۹۰ وی در بیمارستان رضوی مشهد تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت. این عمل بیش از پنج ساعت به طول انجامید.

در تاریخ ۱۱ تیر ۱۳۹۱ بالاخره پزشکان بیمارستان میلاد خطر کردند و ترکش دوران جنگ را از نزدیک نخاعش خارج کردند تا امکان عکسبرداری مغزی فراهم شود. وی برای دومین بار در تاریخ ۱۶ تیر ۱۳۹۱ تحت عمل جراحی مغز قرار گرفت. بالاخره فعالیتهای مغزی او در تاریخ ۲۵ مهر ۹۱ در سن ۵۵ سالگی متوقف شد.

احمد قابل از سال ۱۳۸۲ یادداشتهای خود در وبلاگش منتشر می کرد. یادداشتهای دینی در وبلاگ «شریعت عقلانی» و یادداشتهای سیاسی در وبلاگ «از نگاه من». از مشهورترین نوشته‌ی او «استحباب پوشش موی بانوان و عدم وجوب آن» در اسفند ۱۳۸۲ است. مهمترین نوشته وی در فقه استدلالی بحث ناتمام «حکم رجم» (نقد حکم مجازات سنگسار) است که ۸ قسمت ان در سال ۱۳۹۰ در وبسایت جرس منتشر شد و با زندانی شدن وی ناتمام ماند.

مهمترین کتاب قابل «مبانی شریعت» است که در زمان بیماری وی توسط دوست و همدرس وی محسن کدیور ویرایش و در ۳۵۶ صفحه منتشر شد. این کتاب حاوی اخرین دیدگاههای قابل در حوزه اصول فقه است.

از قابل دست نوشته های دیگری در زمینه‌ی تفسیر قرآن، شرح روایات و ادعیه‌ی اهل بیت (ع)، برخی مسائل فقه استدلالی، از یک سو و تعدادی سخنرانی، مصاحبه، نامه، بیانیه جمعی در امور سیاسی بجا مانده است. قابل شعر هم می سرود.

به نوشته کدیور: «احمد قابل از تبار مجتهدان جوانی است که آبروی اسلام و تشیع و حوزه های علمیه است.»



-----
انتهای پیام

ارسال به شبکه های اجتماعی و پست الکترونیکی

نظر شما

امروز در فیس بوک
در همین زمینه
  • پیام تسلیت حجةالاسلام والمسلمین احمد منتظری به مناسبت درگذشت اندیشمند بزرگ آقای احمد قابل
  • وصیتنامه سیاسی احمد قابل، پژوهشگر دینی
  • پیام تسلیت شورای هماهنگی راه سبز امید به مناسبت درگذشت استاد احمد قابل
  • سایت احمد قابل، "هک" و از دسترس خارج شد
  • در گرامی‌داشت فقیه استبدادستیز، مبلغ دین رحمانی، و همراه جنبش سبز: موحد ایران‌دوستی که "قابل" است
  • احمد قابل و شجاعتِ عقلانی-ايمانی-انسانی
  • وصیتنامه سیاسی احمد قابل، پژوهشگر دینی
  • اطلاعیه خانواده احمد قابل درباره وضعیت جسمی وی
  • پیام تسلیت محمد خاتمی به احمد و هادی قابل
  •  
    آخرین اخبار
  • خاتمی: در دوران مسؤولیت من منافقین در دنیا محدود و مطرود شده بودند؛ آن ها هم اصلاحات را "فتنه" می دانستند
  • آیت‌الله صافی: اگر کسی بخواهد بگوید من می خواهم استبداد داشته باشم و فلان قانون را درست نمی دانم، باید برود‎
  • غلامعلی رجایی خطاب به نماینده ولی فقیه در سپاه: توبه و ندامت شما از روی کار آوردن احمدی نژاد دردی را دوا نمی‌کند
  • وضعیت نگران کننده رشید اسماعیلی،عضو بازداشتی ادوار تحکیم وحدت
  • آزادی موقت بهنام کیوانی، فعال کارگری و سیامک نمایشی، وبلاگ نویس حامی جنبش سبز
  • فاطمه هاشمی: خیلی چیزها در این یکی دو ماه آینده مشخص خواهد شد
  • علی مطهری: مطهری:می‌گویند فقط اگر آقا بگوید سوال می‌کنیم، خب اینکه می‌شود سوال آقا نه مجلس!/باید رأی عدم کفایت داد
  • علی مطهری: احمدی‌نژاد دوبار درخواست رفع حصر موسوی و کروبی کرده‌بود
  • ابتلا به HIV از طریق روابط جنسی 20 درصد افزایش یافته است
  • واژگونی یک اتوبوس دیگر راهیان نور + جدول حوادث پنج سال اخیر
  • پیام تسلیت سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران به مناسبت در گذشت استاد احمد قابل
  • نامه حسین رونقی به رهبری درباره رفتارهای غیرقانونی و هتاکانه مسوولان قضایی و امنیتی
  • نامه شیرین عبادی به احمد شهید در پی اعتصاب غذای نسرین ستوده
  • مسئولان از پیگیری درمان علی‌رضا رجایی جلوگیری میکنند
  • شیرین عبادی: تحریم گسترده‌تر ماهواره ای در انتظار ایران است
  • حبس ابد برای 3 متهم اختلاس بیمه ایران
  • پناهیان:در تمام زمینه‌ها جلوتراز جهانیم، 50درصد فتنه 88، فرانسه را زیر و رو میکرد/آنها 9 دی که ندارند، فقط 10 دی دارند
  • نماینده ولی فقیه در سپاه: آزادی آقای خاتمی با آزادی امام تفاوت دارد/درباره احمدی نژاد علم غیب نداشتیم
  • نماینده مجلس: وای بر ما که بهمنی رئیس بانک مرکزی است/وی دانش لازم را ندارد
  • نرخ دلار مبادله ای امروز: 25450 ریال
  •